Conan the Barbarian (2011)

kan Robert Ervin Howard trots zijn op zijn creatie in deze film?

de Conan in de laatste 20 minuten zeker wel, de minuten daarvoor stellen niet zoveel voor

teveel simpel hak en smijtwerk en te weinig fantasie met bizarre creaturen

te weinig verbazing voor mij in ieder geval, wel af en toe leuke beelden

2,5 ster

Uitstekend Actie/Avontuur/Fantasyflm...

Spannend verhaal...

Uitstekend acteerwerk...

Bekende acteur Ron Perlman ...

Super mooi HD kwaliteit...

Uitstekend achtergrond geluid/muziek (Dolby Digital)...

Prachtig effect...

Mooi landschap...

Heerlijk genoten...

(geen 3D gezien)

Paar dagen geleden nog eens herkeken. Geen totale ramp, maar gewoon erg matig. Er zaten best leuke gevechten in zoals Conan tegen de zanddemonen en zijn eerste confrontatie met Khalar, ook de jonge Conan was leuk om bezig te zien. Helaas valt de film in de slotact volledig in duigen.

In lang vervlogen tijden de originele gezien met Arnie. Tja Arnold is Conan nog altijd, maar dat wil niet zeggen dat ik dit niks vond. Simpele verhaallijn, acteren is niet nodig zolang er de nodige hak en slachtwerk in is te zien ... en dat was er gelukkig.

Ben in ieder geval niet in slaap gevallen

2.5*

Deze vorige week op TV bekeken, nadat ik hem een paar jaar geleden, wegens te weinig belangstelling, in de bioscoop had over geslagen.

Film is stuk flitsender en gelikter dan originele versie, maar dit is niet direct een voordeel te noemen.

Hoofdrolspeler kan niet eens in schaduw staan van originele Conan Schwarzenegger, want is meer een pretty boy en weet weinig te overtuigen in de vechtscènes.

Verhaal is verder best vermakelijk en kijkt lekker weg, maar blijft echter ook niet lang hangen, omdat de film nergens echt veel indruk weet te maken en totaal geen klassieke scènes bevat.

Of om het duidelijker te stellen: over dertig jaar zal deze film totaal vergeten zijn, terwijl de groots opgezette productie van John Milius nu nog steeds indruk weet te maken.

Vermakelijk, maar niet veel meer dan dat.

Een zes, ofwel drie sterren.

Van de oerversie van Milius en Schwarzenegger herinner ik me alleen een licht gevoel van teleurstelling, dus de verwachtingen voor déze versie waren laaggespannen. Dat is wellicht de reden dat ik me met de eerste helft toch wel redelijk vermaakt heb, maar daarna sloeg de verveling toch onbarmhartig toe. Aha, een monster! …waarvan we zo ongeveer niets anders dan tentakels zien? Hmm. Jason Momoa ziet er goed uit en akteert redelijk, de proloog van Morgan Freeman (wat komt díé nou weer doen?) doet me alleen maar denken aan The Lord of the Rings (een magisch object dat ultieme macht geeft maar helaas onbereikbaar voor de schurk is geworden?!), en het verhaal verzandt in voorspelbaarheid met spektakel dat nergens spectaculair of visueel interessant wordt. Zelfs de sexscène is nep, want volgens de IMDb-trivia-pagina kreeg Rachel Nichols daarvoor een stand-in. Ach, ze is in goed gezelschap, want Roger Moore claimde altijd dat hij als 007 al zijn stunts zelf deed – behalve de liefdesscènes. Deze moderne Conan is een grote gemiste kans.

Na de twee Conan's met Arnold Schwarzenegger uit de jaren 80 is dit de tweede verfilming van de boeken van Richard E. Howard. Persoonlijk had ik gehoopt dat deze versie wat dichter bij het oorspronkelijke werk van Howard zou liggen, maar helaas put deze versie meer inspiratie uit de gelijknamige film uit 1982, waardoor we eigenlijk met een overbodige remake zitten.

Op geen enkel punt weet deze versie het origineel uit 1982 te benaderen. De stijl is ook compleet anders en heeft meer gemeen met Conan the Destroyer, maar dan zonder de humor. Het verhaal is helaas onevenwichtig en voorspelbaar. Het acteerwerk is bij vlagen niet om aan te zien. Door het gebrek aan humor, wordt de illusie gewekt dat het hier om een serieuze film gaat, maar de acteurs acteren vaak zo over-the-top, dat de film nauwelijks serieus genomen kan worden. Met name Steven Lang en Rose McGowan geven een sterk staaltje over-acting tentoon. Ook Rachel Nichols acteert behoorlijk houterig. Ron Perlman is één van de weinige die laat zien hoe het moet, maar hij speelt slechts een aantal minuten mee. Gelukkig wordt veel goed gemaakt door hoofdrolspeler Momoa en Lee Howard, die de jonge versie van Conan speelt. In tegenstelling tot Schwarzenegger die in feite niets leek op Howard’s beschrijving van Conan, is Momoa wel een uitstekende vormgeving van de barbaarse held. Helaas wordt Momoa hier opgezadeld met een halfbakken script en een stel tenenkrommende dialogen.

Op actiegebied stelt de film niet teleur en er zitten een aantal uitstekende actiescènes in. Hierdoor is deze remake alsnog een vermakelijke fantasyfilm geworden, ondanks dat ze inhoudelijk diep teleursteld.

Dubbel.

Enerzijds leunt de film soms vervaarlijk dicht aan bij series als Xena, anderzijds weet Nispel wat hij doet wanneer het om actie draait. En gelukkig zit de film ook tot de nok vol met actiescenes. Voor het geweldige verhaal hoef je niet te gaan zitten, de actie vond ik gelukkig beter.

Is ook wel nodig wat verder heeft de film echt zéér weinig te bieden. De setting vind ik niet al te best, ondanks af en toe wat leuke verzichtjes. Voor Middel-Eeuwse fantasy loop ik gewoon niet snel warm. Momoa is ook echt dramatisch, de rest van de cast is niet veel beter. De enige die wat flair aan haar rol weet te geven is McGowan, al had ik die tijdens de film zelf niet herkend.

Kijk je door het weinig geneuzel heen dan krijg je een degelijk actiefilmpje voorgeschoteld. Iets meer variatie was wel leuk geweest, wat betere acteurs had de film ook geen kwaad gedaan. Gelukkig houdt Nispel het verhaaltje tot een minimum en zet hij vol in op de actie.

2.5*

De film kent op het begin een leuke opbouw richting de volwassen Conan. Zodra Jason Momoa in beeld verschijnt vind ik het allemaal wat minder worden. Hij kan er wellicht niets aan doen maar Arnold Alois Schwarzenegger is voor mij toch echt de onbetwiste Conan.

Tja.

Origineel nooit gezien, maar dat komt ooit nog wel. Althans, dat is wel het plan. Alleen voor Schwarzenegger echter, want anders sla ik hem wel over. In dat opzicht kan ik dit niet echt overbodig noemen, omdat ik nog weinig weet op het gebied van Conan.

Momoa viel me verrassend genoeg wat tegen als actieheld. Hij heeft wel de spieren en mag er dan ook flink op loshakken hier maar waar het mis gaat zijn de uitdrukkingen. De hele film lang dacht ik bij mezelf dat hij ook prima de schurk had kunnen spelen hier.

Daarbij nog enkele leuke toevoegingen. Nichols zag er leuk uit, McGowan kon ik eindelijk uitstaan in haar rol en het is altijd leuk om Perlman even terug te zien. De rest is vrijwel vervangbaar en weten weinig echte charme met hun karakters mee te geven.

De actie is er volop, maar best adrenalineloos. Lelijk versiert soms, de rauwe look heeft soms wel een voordeel maar de setting daarbij valt soms behoorlijk door de mand. Soms zien de settings er mooi uit als ze groots in beeld gebracht worden, echter zijn de plots heel lelijk bij de actiescènes.

Er zit welgeteld 1 goed actiemoment in de film en dat was dan toch wel de scenes met het watermonster en de kooien waarbij de camera soms mooi onderwater ging. De scenes op de boot zagen er visueel ook wel mooi uit maar daarmee is het meeste wel gezegd.

Nispel heeft een wel heel lompe aanpak ook. Veel bloed dat rondvloeit maar weinig dat ook echt leuk is. De actie is gewoon wat nutteloos. Niks is echt leuke actie en dat heeft vooral met de settings te maken en het wat saaie gebruik van de camera.

Met een budget van 90 miljoen is alles gewoon niet groots genoeg opgezet. Wel jammer, want het verhaal (dat ook best ruk was), poster en kostuums beloofde visueel veel moois. Echter valt het resultaat dan behoorlijk tegen.

Maar ondanks dat allemaal is het nergens echt saai en het gaat allemaal vlot genoeg over.

Redelijk.

Totaal geen verwachtingen hebben helpt bij het zien van deze film. Het origineel met Arnold Schwarzenegger had ik gezien, maar eigenlijk heeft deze film niet veel met het origineel van doen. Het zijn gewoon hersenloze actiefilms: het origineel nog een beetje voodoo en cheesy eighties-onzin; deze remake is een rechttoe-rechtaan avontuurlijk hakfestijn.

En daar is weinig mis mee. Deze film is goed genoeg voor wat het pretendeert te zijn. Jason Momoa kan ermee door als Conan en zo'n Ron Perlman als het vaderfiguur dat vroeg in de film sterft kan er altijd wel bij. Stephan Lang is een degelijke slechterik.
Komt daarbij dat de CGI nog wel meevalt en het tempo hoog genoeg ligt om de boel wat vooruit te laten gaan (want tot mijn verrassing toch een kleine 2 uur speelduur). Meevaller dus.

3

“I live, I love, I slay, and I am content.”

Matig. Conan the Barbarian is op sommige momenten best een vermakelijke achtbaansrit en de actiescènes zien er goed uit (en soms gruwelijk). Maar voor het grootste gedeelte is het een saaie en rommelige bedoening. Rachel Nichols is niet verkeerd om naar te kijken en staat haar mannetje, en Momoa laat hier al zien een toekomst te hebben als actieheld. Maar ondanks alle actiescènes en de charismatische hoofdrolspelers kon het mij allemaal weinig bekoren

Ik heb het origineel niet gezien, voor mij is het dus nieuw. Een hoop mannen met een overschot aan testosteron die zorgen voor grootse gevechten. Het is nogal ruw en het verhaal is zeer mager. Maar het valt al bij al nog wel mee. De figuren lijken wel Mad Max versies van de Vikingen. En vooral sommige shots zijn mooi gedaan. Beter dan verwacht.

Conan verloor zijn moeder [Laila Rouass] bij zijn geboorte tijdens het veldslag en moest als kind [Leo Howard] toezien hoe zijn vader [Ron Perlman] werd gedood door Khalar Zym [Stephen Lang], omdat hij zijn deel van een mystiek masker weigerde over te dragen. De inmiddels volwassen Conan [Jason Momoa] maakt nu deel uit van een rebellengroep geleid door Ukafa [Bob Sapp] en krijgt de kans om zich te wreken voor de dood van zijn vader door diens zoektocht naar Marique [Rose McGowan], een jonge vrouw met “zuiver bloed” te dwarsbomen. Als hij ook het mystieke masker in handen weet te krijgen, komt er bovendien een einde aan de macht van Khalar Zym. In zijn eerste grote film sinds zijn doorbraak als Khal Drogo in ‘Game of Thrones’ treedt Jason Momoa in de voetsporen van Schwarzenegger, maar verliest het van Arnie omdat het scenario kiest voor een meer humoristische benadering. Lang en Rachel Nichols (als Khalar Zyms duivelse dochter) leveren goed schurkenwerk af en de kostuums en make-up zijn prima, maar het verhaal is te oppervlakkig en formulematig om de speelduur van ruim 110 minuten te rechtvaardigen. De CGI laat ook te wensen over en in 3D is dit ronduit vermoeiend.