Blueberry (2004)

Heb de film dan toch maar gezien ...

't Is een beetje moeilijk om hem als geheel te bespreken, aangezien zo'n twintig minuten van het einde de film totaal omslaat. Het eerste deel (zo'n 100 minuten lang) is een oertypische cowboy film, met een paar aardige shots en cuts, maar niks nieuws onder de zon en eigenlijk oersaai. Verhaaltje over een kerel die bij de Indianen opgroeit, ermee bevriend geraakt en uiteindelijk zich uiteindelijk wil wreken op z'n oude aartsvijand. Uiterst boeiend.

Het duurt wel even voor je went aan cowboys die Frans spreken (hoewel het me uiteindelijk toch niet goed beviel, het staat niet echt), gelukkig spraken de Indianen hun moedertaal (althans, dat denk ik toch).

En dan, zo'n twintig minuten voor het einde schakelt de film over naar een 3Dspektakel (met enkel een kleine waarschuwing een twintigtal minuten eerder). En niet zomaar wat Pixar 3D, maar eigenlijk redelijk experimenteel en artistiek werk. De film wordt plots redelijk abstract en de kleuren spatten van je scherm. Alleen laat de uitvoering (zoals zo vaak) veel te wensen over. Het ziet er allemaal zeer complex uit, maar je krijgt het gevoel dat willekeur overheerst. In plaats van een gecontroleerd en beheerst stukje abstracte animatie te maken, ziet het er allemaal nogal random uit, en de synchronisatie met muziek is ook ver te zoeken. De menselijke hand is zeer ver te zoeken hier.

In het eerste deel toont de regisseur zich bekwaam, maar zit hij opgescheept met rommel, in het tweede deel toont hij zich onbekwaam, met een potentieel interessant concept.

Uiteindelijk brengt dit de film voor mij op 1.5* ... 1* voor het eerste deel, 2.5* voor het tweede. Zeer vreemde film wel ... ben benieuwd hoe de mensen op deze gaan reageren. Had veel meer ingezeten.

Met de oorspronkelijke Blueberry-strip heeft dit inderdaad niet veel te maken (sterker nog, Blueberry wordt de hele film door niet één keer bij naam genoemd), maar in het genre van pretentieuze, opgeblazen, experimentele trip-westerns kan deze film best tellen . Sterker nog, ondanks het onnozele verhaal, onlogische situaties en algehele vaagheid zat ik de hele speelduur aan het scherm gekluisterd.

Want zelfs afgezien van de fantastische (maar eigenlijk veel te korte) psychedelische trips/hallucinaties is Blueberry een feest voor ogen en oren. De fotografie is onvoorstelbaar verzorgd (volgens de officiële site heeft Jan Kounen één week lang alleen maar luchtopnames gemaakt) en de muziek (van Jean-Jacques Hertz en François Roy) is echt schitterend. Ook Vincent Cassel en Michael Madsen (met hun woeste cowboy-koppen) zijn uitstekend in hun rollen, al zijn hun dialogen op sommige momenten wel erg ridicuul.

Het grootste probleem met Blueberry is eigenlijk dat Kounen nog een poging doet om een verhaaltje te vertellen. Wat mij betreft had hij dat best kunnen vergeten en zich volledig mogen richten op de trips en visuele vondsten. Want dat hij mooie plaatjes kan schieten, dat staat vast. Een gewoon tv-scherm is eigenlijk nog te klein voor deze film; ik ben toch eens benieuwd hoe Blueberry op een gigantisch bioscoopscherm zou overkomen.

Voorlopig 3 sterren.

Veel te lang, traag en vaag, deze mislukte poging de strip naar beeld over te zetten. Wie het einde haalt zonder te gapen verdient een pluim.

1,5* voor de mooie plaatjes.

Zeg je voor de 100ste keer.

Anyway, ben het wel eens met het algemene matige gevoel.

Kounen was eigenlijk de enige reden waarom ik deze toch even moest zien. De man die Dobermann maakte en een paar heerlijke kortjes, kan toch nooit zo iets slechts maken? En hoewel het ook weer niet super slecht is, weet hij inderdaad geen overtuigende film af te leveren. Het ziet er wel leuk uit, maar het is allemaal nogal saai. Ik ben best wel een beetje een fan van Cassel, maar dat geforceerde amerikaans-engels spreken, is niet al te best. En hij kan daardoor niet goed in zijn rol kruipen zoals we dat van hem gewend zijn. Jammer. Het einde is het inderdaad het leukst, maar niet genoeg voor een voldoende.

99 francs en 8 lijken me leuker.

2.5 sterren hiervoor.

Mijn oordeel:

Ik vond de Blueberry strips altijd erg vet en hoopte iets soortgelijks te zien bij deze film. Maar wat viel dat tegen zeg. Wat een drama dit. Een vaag verhaal, slechts een klein deel echt gewoon een western en voor de rest allemaal poep gewoon.

Dat spirituele gezeik is echt niet normaal, het gaat helemaal nergens over. Duurt veel en veel en veel te lang, is raar en saai. Ik sta best open voor een wat serieuzere film met wat minder actie maar dit is echt bagger.

De film is zeer bedriegelijk. Heeft eigenlijk niets met western, met strips, met de strip Blueberry of wat dan ook te maken. Het verhaal is dan ook meer mystery zoals hier op MM ook benoemd wordt. Een cowboy opgegroeid door indianen die in een soort genezingsproces dezelfde trips meemaakt als Jim Morrison. Alleen waren de beelden van The Doors leuker om te zien dan de abstracte 3D-fragementen van Blueberry. Qua concept wel leuk idee, alleen is dat A slecht uitgewerkt en B, wat dit in hemelsnaam met de strips van Blueberry te maken heeft is mij een vraagteken. Uiteindelijk is de film te lang, te saai en lijken de acteurs van een andere wereld. Vincent Cassel is precies constant stoned en Madsen acteer enkel tegen zichzelf. Enige die nog wat meevalt is Juliette Lewis, al is haar karakter totaal niet uitgewerkt. Geen aanrader, waar volgens mij wel veel in had gezeten...

Bah, wat een matige film!

Saai en een totale overkill aan computer-shit! Waar sloeg dit op? Lag er nog ergens een zootje niet gebruikt materiaal van Koyaanisqatsi of Poyanquatsie (of hoe die films ook heten!) dat men gratis mocht gebruiken? Of wilde de maker een wildwest-versie van 2001: A Space Odyssea maken?

Met moeite uitgekeken! Geen wonder dat deze film in de 1 euro-bak ligt!

Juliette Lewis blijf ik toch ook een spuuglelijk wijf vinden! Stick to playing retards, lady!

Hij viel me echt ontzettend mee, het weet de fun van Blueberry te kruisen met een psychedelische trip van jewelste. Het had misschien niet in deze franchise gehoeven, maar op zich heeft het wel iets.

Misschien toch een voordeel dat ik vroeger de Blueberry-strip oversloeg in de Sjors/Eppo (ik was meer van Sjakie en de Wondersloffen, later vervangen door Roel Dijkstra, meen ik).

Deze film is niet even tussen neus en lippen door te bekijken en ik was er vandaag blijkbaar wel voor in de stemming. i.t.t. de vorige kijkbeurt. Ik heb bij tijd en wijle genoten van de prachtige (natuur)beelden, afgewisseld met een kijkje in de spirituele keuken van de Apaches volgens Kounen.

Het tussendoor-westernverhaaltje opgehangen aan de spirituele reizen van Cassel is nog functioneel ook en is op zich boeiend genoeg (mede door het karakter dat Madsen speelt).

In de tweede helft van de film is er iets teveel gefreak met matige computeranimaties en dat vond ik wel een minpunt.

De muziek is grotendeels de moeite waard en laat je de beelden intenser beleven. Volgend jaar nog eens herzien en het volume wat harder open zetten.

Van 2 naar 3,5* voor nu.

Aardige poging tot een andere draai aan Western, Spiritualiteit is vroeg in de film al aanwezig en dat maakt de film gelijk al 'anders' dan zomaar een western, maar het is er wel 1.

Cowboy/indianen filmpje, met vooral ook veel aandacht voor rustiek, de geest en allerhande natuurbeelden.. Aardig uitgewerkt, maar vaak wel iets TE rustiek. Oneerbiedig gezegd kan ik het ook saai noemen, maar dat viel toch mee. Er is dan altijd Julliete-Lewis die meedoet aan een wedstrijdje mooi zijn. Ook de roofvogel scenes vond ik vrij mooi neergezet.

Verder, ach het keek wel aardig weg. Pas bij de veelbesproken omslag komt er echt wat bijzonders op tafel.
Het probleem was, de trip tript niet. Met de techniek die gebruikt werd, had vast meer gedaan kunnen worden. Nergens ervoer ik het 'spektakel' als trance opwekkend, terwijl dat vast wel de bedoeling was.Verkeerde muziek keuze? Een raar tempo in de beelden? De Audiovisuele samenwerking die niet liep?
Ik weet het niet, maar werken deed het in ieder geval niet. Jammer, want het is een gedurfde omslag in een film die anders zeker nog wel lager gescoord had.

Kortom, een groot deel van de film keek aardig weg. Het apartere aspect van de film is zeer gewaagd, maar werkt meestal niet. Soms is het mooi, maar het loopt niet.

Wat een vage film was dit zeg.

Vele drukke indianen scene's die heel vervelend waren.

Acteurs redelijk alleen jammer dat goeie acteurs hierin meedoen.

Verhaal is ook niet bijzonder.

2 sterren

Een ok film. Als eerste wil ik toch even kwijt dat ik een film heb gekeken en dus niet ga lopen emmeren over een comic of een ander medium.

Het eerste deel van de film is een vreemd gemonteerde western die traag is, maar toch behoorlijk onrustig op de een of andere manier. Het 1e kwartier had ik dan ook niet veel hoop: een vreemde montage van beelden zonder enige vorm van emotie of duidelijkheid. Maar naarmate de film vorderde kwam ik er wel in. Het acteerwerk vond ik maar matig, misschien deels omdat ongeveer elk karakter slecht is uitgewerkt. Lewis lijkt niet echt wat toe te voegen, Madsen ziet er fijn uit maar doet gewoon alles te flauw en kalmpjes etc.

De film leunt ook eigenlijk alleen op de audiovisuele ervaring; ook het plot is behoorlijk slecht uitgewerkt. Iets met goud een sherrif en dan opeens toch wat anders, dit geheel zonder enige vor mvan motivatie.

De visuals zijn lekker, zodra de film op gang is lijkt de montage beter. Daarnaast zijn er natuurlijk de nodige landschapsplaatsjes die het altijd goed doen. De computeranimaties waren ok. Ik vond ze iets te flashy voor een echte trip. CGI is in mijn optiek sowieso vaak net iets te opvallend en te lelijk om als naturel gezien te worden. Geef mij maar een oldskool bluescreen of matte met een gevaarlijke lens op de camera. Qua muziek zit het wel snor: het viel niet teveel op en was lekker sferisch en enkel voor de ondertoon.

Als je van plan bent de film te kijken: weet dat dit niet echt een western is en dat alles op audiovisueel gebied na nogal wat te wensen over laat. Dan kan dit er prima mee door.

Wie dit de allerslechtste film ooit noemt heeft duidelijk weinig films gezien.

Een soort Fear and Loathing in las vegas in het westen met een knullig verhaal wat echt werkelijk nergens over gaat. Als de regisseur het 1 lange drugs trip had laten zijn was het in alle waarschijnlijkheid een betere film geworden. Dat stompzinnige verhaal had achterwege moeten blijven. Nu stelt het helaas bar weinig voor. Wel mooie beelden en schitterende soundtrack met degelijk acteerwerk.

2,5 sterren

Ik snap niets van het verhaal - als dat er al is. De beelden zijn niet echt mooi - leuk dat de cameraman of zoiets het idee van flares ondekt heeft, maar hoevaak moet je dat te zien krijgen? En hebben ze nou echt niet door dat een flare eigenlijk altijd betekent dat de rest van het beeld geen contrast meer heeft, en dus naar de kloten is? Dan, als er geacteerd wordt valt dat niet op bij gebrek aan verhaal en beelden. De muziek is af en toe wel aardig - maar ik ren nog niet meteen naar de winkel voor de soundtrack.

Het had allemaal geniaal kunnen zijn, maar in deze vorm is het niets. Enige pluspunt is dat het een voor mij nieuw genre is - de 'psychedelische western'. Moet nog eens denken of ik dat nou echt een pluspunt vind.

Dat mijn favoriete stripheld zo om zeep wordt geholpen....treurig.Als op zichzelf staande film is ie al matig maar in vergelijking met de boeken is het contrast schrijnend.

Is iets heel anders dan je van de stripboekenreeks kon verwachten. De regisseur van Dobermann haalt Vincent Cassel weer uit de mottenballenbak (en Belucci blijft liggen) om de stripheld Blueberry te verfilmen. Maar dit is niet een verzameling stukjes en momentjes uit de reeks, hier heeft Kounen zowat een eigen draai aan gegeven. Hier en daar zijn er nog wat leuke stoffige western elementjes, maar de grootste gedeelde van de film draait om trippen, hallucineren en spacen op een een of andere drug uit een cactus. Op zich is het wel leuk bedacht, een drugsverhaal uit 1800 zoveel, maar op den duur begint het wel vervelend te worden en blijft de film er erg in hangen. Desalniettemin levert het wel een paar leuke plaatjes op. Blueberry de film is nog best vermakelijk, maar dat drugsthema had niet het hoofdzaak moeten wezen.

3,0*

Nadat ik deze prent voor een tweede maal heb gezien heb ik mijn score nogmaals verlaagd.

Deze film is niets waard, da's alles wat ik er nog over te zeggen heb.

Och, ik vond het nog niet eens zo slecht : Cassel geeft zich hélemaal in zijn rol, voor de bijrollen hebben ze ook niet de minste acteurs gevonden, en bovendien ziet het er visueel allemaal prachtig uit, inclusief de tripscènes. Mijn eigen probleem hierbij is dat ik me afvraag waarom deze ayahuesca-materie eigenlijk in een western moet worden verwerkt, en dan ook nog eens in een western over een bekende en welomschreven (strip)held, waardoor de kijker op een merkwaardige manier op het verkeerde been wordt gezet. Voor mij persoonlijk is noch de western noch Blueberry noch de ayahuesca hiermee gediend, zodat ik achterblijf met een fraaie vormgeving die mij verder koud laat.