Srpski Film (2010)

Deze film die de meest walgelijke en controversiële film aller tijden zou moeten zijn nu eindelijk eens gezien. De walging van mijn kant bleef uit dit in tegenstelling tot een film als Saló van Pasolini, de enigste film die ik gezien heb waarvan ik echt moest walgen. Een verklaring hiervoor is simpel; je kunt imo iemand tot gort slaan, de kop afhakken tijdens een neukpartij, je schuldig maken aan necrofilie of nog meer van dat; niets is voor mij zo walgelijk als het eten van stront. Daarom zal Saló voor mij altijd de walgelijkste film aller tijden blijven.
Terug naar "A Serbian Film". Het verhaal mag dan volkomen absurd zijn. Vanuit het oogpunt van de cinematografie is dit een uitstekende film. Prachtig camerawerk, mooie visuals en zeer fraai kleurengebruik. Ook op het acteerwerk valt niets aan te merken. Voor de waardering van een film wegen deze dingen voor mij nu eenmaal heel zwaar. Het excessieve geweld in deze film verandert daar niets aan.

4,0*

De regisseur is net zo gekickt op sex als destijds Pasolini. Ook Pasolini verbond aan zijn film Saló een politieke boodschap. De corruptie en machtsmisbruik van de RK Kerk, de politieke- en rechterlijke macht in Italië. Wat dat betreft hebben Pasolini en Spasojevic veel met elkaar gemeen. De in hun ogen verwerpelijke politieke situatie als excuus gebruiken om je eens lekker uit te leven in je perverse fantasieën en die op het witte doek te projecteren. Ik heb daar geen bezwaar tegen zo lang ik er maar niet van hoef te walgen zoals bij Saló. En wat die twee films verder betreft; "Srpski Film" wint het imo op alle fronten met grote voorsprong van "Saló". Veel mooier camera- en veel beter acteerwerk. Vergeleken met dit pornografisch kunstwerk van Spasojevic komt Saló zeer amateuristisch over.

Je kunt er natuurlijk ook gewoon voor kiezen om niet naar dit soort films te kijken, maar je was blijkbaar toch nieuwsgierig.

Op visueel vlak overtreft Srpski Film de film Saló in alles en dat kan ook gezegd worden van wat het acteerwerk betreft. Verder lijken de films best veel op elkaar. Beide films laten de meest donkere kanten van de mens zien. Ze vertegenwoordigen het absolute kwaad. Men moet echter niet de vergissing maken in beide films een politieke boodschap te zien. Ik zie beide films niet meer dan als een afspiegeling van de perverse fantasieën of misschien beter gezegd de duistere kanten van Pasolini en Spasojevic zelf, ongeacht wat beide regisseurs ook mogen hebben beweerd.

Wat schreef ik o.a. bij mijn recensie van 19 januari 2012;

Het verhaal mag dan volkomen absurd zijn. Vanuit het oogpunt van de cinematografie is dit een uitstekende film. Prachtig camerawerk, mooie visuals en zeer fraai kleurengebruik. Ook op het acteerwerk valt niets aan te merken. Voor de waardering van een film wegen deze dingen voor mij nu eenmaal heel zwaar. Het excessieve geweld in deze film verandert daar niets aan.

Deze film nu weer eens opnieuw bekeken en ik denk er nu toch wel even heel anders over;

De cinematografie mag dan wel dik in orde zijn maar wat de regisseur in deze film toont is in moreel opzicht toch volkomen verwerpelijk. Neem die verkrachtingsscènes met die kinderen, dat kan toch echt niet. En dan durft de regisseur in een interview te zeggen dat het een politieke film is, die dient als metafoor voor het Servië van destijds. Tja, volgens Pasolini was Saló ook een politieke film, dat diende als metafoor voor het kapitalistische Italië anno 1975. Je moet ook iets bedenken hè. Stel je voor dat je toe gaat geven dat dit soort shockerende films niet meer zijn dan het in beeld brengen van je eigen perverse fantasieën. Dat kan natuurlijk niet, dan maar de politiek erbij halen. Ja, ja je kunt me wat maar daar trap ik toch echt niet in.

Ten slotte moge het duidelijk zijn dat ik deze film nooit meer zal gaan herzien.

2,0*

Ok eigenlijk weet ik niet zo goed welke beoordeling ik deze moet geven noch wat ik er over moet schrijven. Was dit de meest zieke film die ik ooit heb gezien? Ik kan niet meteen een bedenken die ik zieker vond dus dat moet dan wel. Uiteraard is het horror als het misselijk maakt dat staat voor mij niet ter discussie. Of het goed gemaakt is, laat ik in het midden. De kijker heeft niet te klagen over vage of donkere beelden waardoor er niet goed te zien is wat er gebeurt. Neen, de beelden worden hoewel meestal niet erg expliciet en vaker suggestief wel duidelijk getoond.
Waarom ik de film niet als goed kan bestempelen, naast het feit dat ik Milos geen interessant personage vond, werd denk ik al uit de doeken gedaan door Collins. het blijft allemaal afstandelijk. Moest ik echt medelijden hebben met Milos die zijn pornofilms laat rondslingeren zodat zijn minderjarige zoon die kan zien of waarom een mooie intelligente vrouw überhaupt bij zo een loser zou blijven enkel omdat hij de dekhengst was van de Servische pornoindustrie? Als hij andere kwaliteiten had dan een goede uithouding in bed, dan heb ik ze toch gemist. Als het vaak vrij letterlijk om de lul van de protagonist draait, dan valt er voor een hetero man niet veel te genieten.
Ik ben het ook eens met wibro om er een metafoor aan te verbinden dat het leven zo is of was in Servië wel goedkoop is. Ook ik trap er niet in. Maar ik trapte evenmin in de zogenaamde diepere boodschap van films als Get Out, mother! of Martyrs. Ik heb aan dat soort moraaltjes of maatschappijkritiek of hoe ze het ook willen noemen geen boodschap. Deze film vond ik dan toch wel beter dan de voorgaande al hoef ik deze niet nog eens te zien.