Fat Man and Little Boy (1989)

Ik heb de film leren kennen als Shadow Makers. Maar destijds ging het mij vooral om Laura Dern en Natasha Richardson.

nogal een onevenwichtige film...dit komt mede door de de constant verschuivende focalisatie...dan weer een voice-over van cusack en dan is hij weer een half uur buiten beeld...het concept is erg interessant en met zo'n cast had dit een geweldige film kunnen zijn...jammer..

Leuke en interessante film met een andere kijk op de oorlog.

Goed geacteerd door iedereen.

3,5 ster

Indrukwekkend historisch drama, waarin het verhaal niet helemaal precies verteld wordt zoals het gebeurd is, maar het lijkt er toch wel heel veel op - wat we te zien krijgen is echt gebeurd, alleen de personages zijn misschien wat versimpeld. En natuurlijk is het de korte samenvatting van het verhaal, er zijn nog een heleboel minder bekende details. Maar dat zou ook teveel worden, zelfs voor een film van ruim twee uur. En die tijd vliegt voorbij, want het blijft best spannend ondanks dat we allemaal natuurlijk allang weten hoe het afloopt. Onevenwichtig kan ik het niet vinden, het verhaal beschrijft een ingewikkelde situatie, en doet dat vind ik heel netjes en echt integer.

Met geniaal acteerwerk van Dwight Schultz, die kennen we echt allemaal uit een heel andere rol, maar hier speelt hij echt heel anders, en dat je 'm nauwelijks herkent laat zien dat hij wel degelijk een goeie acteur is. Ook van Paul Newman, die eigenlijk niet zo'n heel grote rol heeft, en ook vooral John Cusack en Laura Dern in twee rollen die artificieel in het verhaal geschreven zijn - als samenvatting van een aantal personages die echt bestaan hebben. Allemaal zijn ze echt op dreef en heel geloofwaardig bezig, en laten echt goed acteren zien. Let bijvoorbeeld eens op Dwight Schultz tijdens de parade, bijna aan het eind van de film: hij lacht, maar hij is niet blij. In tegenstelling tot Paul Newman, die in alles uitstraalt dat hij zijn doel bereikt heeft.

En de melancholie van Oppenheimer straalt mooi uit naar de aftiteling, voor een kort moment van bezinning. Subtiel, maar precies genoeg om de boodschap te brengen zonder drammerig te worden. En dat past ook bij de hele film.

Hoewel Dwight Schultz hier in één scène een indianentooi draagt die ons - alsof dat nodig was - herinnert aan zijn rol als "Howling Mad" Murdock uit 'The A-Team', speelt hij hier een serieuze rol en hij houdt zich prima staande in een indrukwekkende cast. Schultz speelt Robert Oppenheimer, de man die in 1942 - wanneer de VS op twee fronten oorlog moet voeren - door generaal Leslie Groves [Paul Newman] wordt ingelijfd om leiding te geven aan enkele van de beste wetenschappers ter wereld om een wapen te ontwikkelen dat in één klap een einde moet brengen aan de strijd. John Cusack is één van de wetenschappers die zijn ervaringen vastlegt in een dagboek, John C McGinley een arts die maar half weet wat zich afspeelt en Laura Dern een liefdevolle verpleegster. Vilmos Zsigmond is verantwoordelijk voor de prachtige cinematografie en Ennio Morricone levert een sfeervolle, soms iets te dominante score op. Het historische belang van deze episode uit de wereldgeschiedenis maakt dat deze film het bekijken waard is, maar met deze cast en crew had Roland Joffé een veel betere film af kunnen leveren dat het degelijke historische drama dat het nu is geworden.

Redelijke film waarin een generaal en een wetenschapper samen moeten werken aan een groot, geheim project. Absoluut boeiende materie over de ontwikkeling van de atoombom (beter bekend als het Manhattan Project). De film bevat dan ook wel een aantal interessante momenten, maar als geheel is het wat onevenwichtig uitgewerkt en mist het focus.

Ik vraag me af of de ontwikkeling van de atoombom de hoofdzaak van deze film is of slechts een bijzaak???

Ik denk een bijzaak.