Tightrope (1984)

Erg goede Eastwood thriller, die net iets verder gaat dan de meeste cop-thrillers van Eastwood. Het feit dat hij naast zijn werk vaak bordelen bezoekt en de eindscene waarin de moordenaar geschept wordt door een trein maken dit allemaal net iets smeuiger.
Eastwood acteerd als Eastwood en kiest zijn meest bekende gezichtsuitdrukking (die hij ook in elke Dirty Harry film heeft). Dit vormt geen probleem, want daarvoor kijk je dit soort films.

3,5*

Spannend, deed me door het feit dat de vrouwen waar Eastwood mee omgaat het slachtoffer worden af en toe wat aan Striking Distance denken, maar was toch wat grimmiger qua sfeer. Eastwood speelde weer fijn in een detective rol die hem op het lijf geschreven is, maar het viel me toch ook op dat zijn dochter het voor en kind ook zeker niet verkeerd deed.

New Orleans blijkt iedere keer weer een goede plaats te zijn om films op te nemen. Soms feestend en vrolijk, maar op andere momenten duister en onheilspellend: de stad heeft meerdere gezichten en regisseur Tuggle slaagt er goed in dit weer te geven in de film. Het is jammer dat de film verder gewoon niet echt een interessante plottwist heeft, want dat de moordenaar een agent was, werd in het begin van de film al vrij duidelijk naar gehint. Als de moordenaar zijn gezicht daarna laat zien is hij eigenlijk lang niet zo angstaanjagend als je zou verwachten. Mede door het ietwat teleurstellende einde geen briljante film, maar de opbouw en de look zijn goed, terwijl je jezelf als kijker eigenlijk nergens hoeft te vervelen. Gewoon leuk en bij vlagen zeer spannend.

Kinky Clint jaagt op een serial killer die het op prostituées munt. Dat zorgt nu en dan eens voor een goed moment. Zoals aangegeven is New Orleans altijd el een goede locatie voor thrillers al zag die er meer jaren '70 dan '80 uit. Ik heb niet begrepen waarom de identiteit van de moordenaar geheim gehouden wordt want het is een personage dat eigenlijk vooraf nergens aan bod komt. . Hierdoor is de film als whodunnit nogal zinloos. Maar Eastwood is wel opnieuw een plezier om naar te kijken, in een rol als detective die zich laat verleiden tot seksspelletjes. Bujold zorgt voor de vrouwelijke factor en eigen dochter Alison Eastwood speelt ook in de film zijn dochter. De moorden die stilaan zijn richting uitwijzen was een goed idee die helaas niet verder uitgewerkt werd.

Je ziet niet elke dag een Hollywoodthriller waarin de hoofdpersoon een voorliefde heeft voor kinky seks en waarin hij zo een overeenkomst heeft met de schurk, die kennelijk een zelfs voorliefde heeft. Klinkt als een film voor Paul Verhoeven, maar het werd de onbekende Richard Tuggle. Of eigenlijk gewoon Clint Eastwood, die naar het schijnt werkelijk de regisseur was tijdens het grootste deel van de productie.

Het is best een interessante film geworden, die het vooral van het gegeven moet hebben dat Eastwood zich misschien iets teveel weet in te leven in de gedachten van de schurk (die wat dat betreft terecht bijna geheel gezichtloos blijft). Daarnaast is zijn relatie met Bujold ook wel overtuigend en zelfs zijn scènes met zijn dochters voelden nooit geforceerd aan. In feite werkt Tightrope misschien wel beter als een duister drama dan als thriller, want echt spannend wil het nooit echt worden. Zodra de psychopaat achter Eastwoods familie en vriendin aan gaat is het interessantste deel ook wel gedaan en volgt de rest een voorspelbare formule. Daarnaast was het raar dat de schurk zijn plan niet geheel voortzette. Van die "lesbische" vrouw bij wie Eastwood zijn stropdas achterliet werd als volgende slachtoffer aangekondigd, maar daar wordt niets mee gedaan. In plaats daarvan gaat de moordenaar maar meteen over op Eastwoods dochters.

Misschien is Tightrope meer interessant dan werkelijk goed, maar voor ruim twee derde van de speelduur vond ik het toch wel een apart filmpje dat de moeite waard is. Had beter gekund, maar toch leuk als een van de meer afwijkende projecten waar Eastwood zich aan verbonden heeft.
Kleine 3,5*.

Een gemaskerde killer met gympies die dood en verderf zaait in het kinky nachtleven van New Orleans. Detective Brock laat zich daar ook niet onbetuigd, zij het op een andere manier. Dat smoezelige sfeertje gecombineerd met z'n gezinsleven en de intrede van een love interest vormt een vrij stevig raamwerk, maar wanneer het dan schakelt naar meer, krijgen Tuggle en Eastwood het toch niet echt aan de praat.

Scènes als die in het pakhuis, tijdens het straatfestival of in de brouwerij zijn net wat te halfslachtig om de boel eens flink onder stroom te krijgen. De nachtmerrie is zelfs flauwtjes. Uiteindelijk valt het dan ook terug naar een niet al te verheffend thrillertje over een psychopaat die de cop geleidelijk aan betrekt in z'n moordspel. Met nog wel een bruut moment en, maak er maar twee van, een niet onaardige finale.

Broeierige, duistere thriller. De kinky seks, en vooral omdat Eastwood daar in de film ook van houdt, maakt het duister. New Orléans is goed gekozen als broeierige locatie waar het verhaal zich afspeelt. Prima film.

Aardige film waarin een agent jacht maakt op een seriemoordenaar die het voorzien heeft op vrouwen. Niet bijster origineel dus, maar aangezien het hoofdpersonage zelf ook een duistere kant heeft, wordt het geheel wel wat boeiender. Hier en daar wel wat langdradig. Clint Eastwood doet waar hij goed in is, en zijn dochter wordt hier ook gespeeld door zijn dochter.

Spannend.

Clint halverwege de Dirty Harry periode, maar als een heel andere smeris en een heel ander persoon. Waaruit je dan kan opmaken dat hij wel degelijk een goeie acteur is. Deze film is wellicht wat onderschat, want het verhaal zit degelijk in elkaar, de spanning wordt zorgvuldig opgebouwd tot de haast bloedstollende ontknoping. Knap stukkie werk wel, vind ik, hoewel er qua cinematografie wel wat op af te dingen valt misschien, en de production values ook een beetje de zeitgeist laten zien.

Tightrope is een detective/thriller uit het einde van Clint Eastwood's Dirty Harry-periode. Om duidelijk verschil te maken met de Dirty Harry-films speelt de film zich af in New Orleans en is Eastwood hier een echte familieman.

Een seriemoordenaar heeft het op knappe vrouwen gemunt. Als Wes Block de moordenaar moet opsporen komen de moorden steeds dichter bij hem zelf te staan.

Tightrope is best sfeervol opgenomen en Clint speelt een aardige rol. Ook leuk dat zijn dochter in de film is gespeeld door zijn echte dochter Alison. Geneviève Bujold was daarnaast ook prima. Een probleem was echter wel dat de nadruk meer lag op het leven van de detective als op de moorden zelf, pas aan het einde werd de film echt spannend. Daarnaast vond ik het ook storend dat de film vooral seksueel expliciet is en helemaal niets van bloed of gore laat zien. De blije Jazz-muziek die het New Orleans-gevoel moest versterken verpest de naargeestige sfeer ook volkomen.

Een mindere film met Eastwood. Genoeg potentie, maar uiteindelijk niet echt bijzonder.

Deze film is pure rock n roll, swingt de pan uit en is hard, ongemeen hard. Ik kan begrijpen dat De Palma hierboven als referentie genoemd wordt, Tightrope is immers de film die Patrick Bateman zou verafgoden (ipv Body Double), moest American Psycho niet door zo'n watje als Easton Ellis geschreven zijn. In zijn flirten met seriemoordenaar esthetiek is de film verrassend weinig ambigue. Een parallel maken tussen dartelende vrouwenkuitjes en de weerspiegeling van een lemmet, moet allemaal kunnen, dacht men in die tijd. Zeer naturalitisch en onaangenaam-visceraal, ik waande me bij wijlen in een roman van Zola. Ik zal maar niet vermelden dat op een gegeven moment zelfs Eastwoods bloedeigen dochter van 12 jaar(!) geseksualiseerd wordt, hier gingen we eventjes de Argento tour op. Maar dan minder irritant. Clint zelf loopt er nogal verdwaasd bij en lijkt eigenlijk niet opgewassen tegen de absolute narigheid van de premisse, alsof hij zich een beetje schaamt. Zelfs wanneer hij tegen een feministe mag verkondigen dat hij de "zweetdruppels van haar lijf wil likken" is het met een zekere aarzeling. Die Richard Tuggle moet een enorme griezel geweest zijn. Dat draagt bij aan de mystiek rond dit vage werkje, dat het niet geregisseerd werd door Eastwood zelf maar door een anoniemeling die hierna spoorloos verdween. Of nee, misschien is Tuggle helemaal niet spoorloos verdwenen en is er een veel banalere reden dat hij erna geen films meer maakte. Misschien is hij wel voor de tv gaan werken, of loodgieter geworden of zo. Nee, ik wil het zelfs niet weten! Ik zal voor mezelf wel een spannend fictief levensverhaal rond Richard Tuggle verzinnen, wordt vervolgd.

Wat een slecht einde van de film, blijkbaar was er ineens haast om het af te raffelen. Scheelt 2 punten.

Ter compensatie: de film is verder niet slecht.

Maar ook niet bijzonder, de slechterik wordt slecht in beeld gebracht en krijgt geen persoonlijkheid.

Doden vallen als bosjes maar het boeit niet echt.

Acceptabel. De actie en de moordenreeks enzo zijn niet zo uitzonderlijk. Misschien dat het in 1984 allemaal nog nieuw was, maar dat betwijfel ik. Muziek was meestal redelijk, maar soms op het randje van cheesy.
Beter vond ik het acteerwerk en de focus op de hoofdpersoon. De titel Tightrope verklaart die laag wel. Ergens in de film zegt de toekomstige vriendin iets in de trant van dat je slechte mensen hebt, en goede, en dat de rest op een dunne draad ertussen balanceert. Dat is ook precies de situatie waarin hoofdpersoon verkeert; hij laat nog niet direct haar liefde toe. De film besluit dan ook met dat zij nu wel zijn gezicht mag aanraken; hij is ten goede gekeerd. En ze leefden nog lang en gelukkig. Hmm nu ik er wat langer over nadenk: misschien zijn het allemaal symbolische moorden op zijn losse scharrels omdat hij nu een nieuwe love interest heeft. Maar dat is misschien wel een stap te ver voor ome Clint. Dat, gecombineerd met de toch best vertederende kindertjes die scène waarbij de oudste hem laveloos vindt met een trouwfoto in zijn knuist... pure smartlap - maar wel mooi en goed te pruimen acteerwerk draagt deze film.

Matige film, zeker in vergelijk met Absolute Power (1997) die ik nog niet zolang geleden heb gezien. Tightrope is een beetje teveel van hetzelfde met een behoorlijk slap einde. Er wordt weinig spanning opgebouwd en het geheel is zelfs aan de saaie kant. Eastwood speelt verder niet slecht. Maar helaas is deze film een gevalletje jammer; op naar de volgende Eastwood film.

Een degelijke thriller met in de hoofdrol Clint Eastwood als politie-inspecteur Block op jacht naar een seriemoordenaar .De regisseur en schrijver is Richard Tuggle, die ook al het scripts afleverde voor Escape From Alcatraz, waarin Eastwood ook de hoofdrol speelde.

De setting is New Orleans en wel het uitgaansdistrict. De film werd daadwerkelijk opgenomen in die stad en de pulserende atmosfeer van geweld, criminaliteit en betaalde seks is immer verontrustend in het verhaal aanwezig. De score bestaat uit slepende jazz en blues en verleent de groezelige sfeer extra laag.

De moordenaar heeft het op prostituees voorzien. De jacht op de moordenaar krijgt een wat kinky en intieme touch als blijkt dat Block zelf met regelmaat gebruik maakt van de diensten van prostituees. Hij kent de slachtoffers.

Dat gegeven maakt de film spannend en indringend en zorgt voor een onvaste kijk op het personage Block. Een ambivalent karakter dat goed wordt gespeeld door Eastwood. Goedaardig, consciëntieus en bevlogen maar ook overduidelijk bekleed met schimmige trekjes. De innerlijke demonen van de moordenaar en zijn achtervolger Block komen overeen. De film en zijn personages geven blijk van talloze duistere randjes.

De film ontstijgt daarmee gaandeweg het pad van een normale degelijke politiethriller. Onder de regie van Tuggle speelt Eastwood heel genuanceerd meerdere persoonlijkheden. Hij is in de eerste plaats een inspecteur. Daarnaast is hij nog de liefhebbende vader van twee dochters, een kenner van de seksindustrie en een aarzelende huiverige man die moeite heeft met echte liefde en echte gevoelens. Eastwood breekt radicaal met zijn imago van koele tough guy in deze troebele maar aangename melange van donkere, ontroerende en schokkende indrukken.

A-typisch Eastwood-werkje, qua plot en sfeer nogal sleazy en duister. Dat laatste overigens zowel letterlijk als figuurlijk. Het geheel wil maar niet van de grond komen en echt spannend wordt het nergens. Clint hebben we niet vaak zo ingetogen en passief zien optreden. Een handjevol goede momenten en geinige dialogen, maar de film is inmiddels zo gedateerd dat hij amper meer serieus te nemen is. De naturel gespeelde scenes met Eastwood en zijn 14-jarige dochter Alison behoren overigens tot de beste van de film.