Gods and Generals (2003)

Ik ben best een liefhebber van verhalen die heel langzaam verfilmd worden maar in dit geval vond ik het saai. Ook al de manier hoe er gesproken werd. Ik weet dat men anders sprak in die tijd vooral in een formele sfeer maar ik kan me niet voorstellen dat man en vrouw ook zo plechtig tegen elkaar spraken. Ik kan me daar in ieder geval geen voorstelling bij maken en hierdoor kwam het geheel best gemaakt op me over.

De scene's op het slachtveld en uberhaupt alle beelden in de film zijn wel erg mooi om naar te kijken en het geeft een goede geschiedenisles. Maar sorry, gaaaaaaap !

Mooi drama met regelmatig prachtige beelden. De film duurt zolang dat het wel niet allemaal even boeiend (sommige dialogen worden enorm gerekt) is. Maar het verhaal is best goed en er wordt ook goed ingespeeld door o.a. Jeff Daniels en Robert Duvall.

Als je trouwens iets tegen baarden en snorren hebt, dan moet je deze film niet kijken want bijna iedereen loopt er mee rond

Weinig stemmen zeg, ik had verwacht dat deze wel bekend zou zijn. Best aardige film, al werd ik soms 'n beetje teleurgesteld. Het lijkt niet echt duidelijk wat het hoofdonderwerp is. In de beschrijving staat wel Jackson, maar eigenlijk wordt hij pas echt verdiept vanaf het middenstuk/3,4e deel. De veldslagen zien er mooi verzorgd uit maar ik vond ze inhoudelijk wat tegenvallen (vijand staat achter 'n stenen muurtje, en de boys in blue proberen keurig in een lijntje te lopen om vervolgens afgeknald te worden. Het laatste gevecht is nogal eenzijdig en wordt erg makkelijk afgehandeld ( ondanks dat Jackson sterft ) De inval in het kamp (bij de 11e?) wordt ook niet erg strategisch aangepakt, de gehele devisie loopt over de weg, zonder enige spreiding. Overigens vond ik de manier waarop hij stierf 'n beetje vreemd. Eerst praat hij heel erg moeilijk met een haperige stem en zowat glazen ogen maar leeft hij nog, en later praat hij vrij soepel en overlijd 'ie.
Mooi laastste nummer, maar verder had de muziek ook wat beter gekund.
Leuk dat General Lee er nog boven staat en dat we van hem bewust niet al te veel te zien krijgen.
Er zaten wat interessante uitspraken in (Hij huilt om hen allemaal, mijn geloof is sterk genoeg voor ons beide, oorlog kent geen schuldige.
Grappig nog die ontmoeting tussen een confederale en federale soldaat als ze koffie en tabak uitwisselen, in de rivier

Over het algemeen mooie plaatjes, maar het acteerspel was ook niet mis.

Gods and Generals is net als het ervoor uitgebrachte Gettysburg een zeer interessante en indrukwekkende film. Lt. Gen. Thomas 'Stonewall' Jackson vind ik één van de meest interessante persoonlijkheden uit de Amerikaanse burgeroorlog. Alleen al het feit dat wetenschappers er vandaag de dag vanuit gaan dat hij aan het syndroom van Asperger leed getuigt er al van dat het een heel bijzondere man geweest moet zijn. Hij had, goedgelovig als hij was, totaal geen angst voor de dood en mede hierom bleef hij als een muur overeind staan wanneer de kogels hem om de oren vlogen. Dit laatste leidde dan ook tot zijn bijnaam Stonewall.

Gelukkig is Jackson, die overigens erg sterk wordt neergezet door Stephen Lang, niet de enige waarnaar de aandacht uit gaat. Bij de lange duur die de film heeft zijn de schakelingen tussen hem en andere mensen zeer welkom. Hij is een zeer interessant persoon, maar om tijdens de gehele speelduur alleen hem te volgen is te veel van het goede. Als het alleen om hem (één van de generaals van de Geconfedereerden) zou draaien zou dat bovendien iets weg hebben van partijdigheid, iets dat bij een grootse film als deze natuurlijk ongewenst is. De keuze om bijvoorbeeld ook Lt. Col. Joshua Lawrence Chamberlain (van de Unie) een plek te geven in de film was een heel goede. Zowel voor de onpartijdigheid alsook voor de betere aansluiting met Gettysburg valt zijn inbreng in de film te prijzen. Het is mooi dat Jeff Daniels in beide films die rol op zich nam.

Robert Duvall is als Gen. Robert E. Lee overtuigend als altijd en als één van zijn afstammelingen moet dit een bijzondere rol voor hem zijn geweest. Ook de overige rollen binnen de beide legers en erbuiten worden goed ingevuld. Het oogt allemaal zeer realistisch en dat is erg belangrijk voor de film. Ronald F. Maxwell was uit op een realistische weergave van de door hem gekozen historische gebeurtenissen en mag zich hier in grote lijnen toch wel in geslaagd noemen. Er zijn natuurlijk tal van kleine details die niet overeenkomen met de werkelijkheid, maar in zijn geheel komt de film gewoon erg overtuigend over.

Langdradige en soms wat saaie conversaties worden afgewisseld met lang aanhoudende hoogtepunten in de vorm van veldslagen. De veldslagen zijn over het algemeen mooi vormgegeven en zien er doorgaans erg realistisch uit. Vooral de leegloop van Fredericksburg maakte op mij de nodige indruk. Dat is iets waar ikzelf nooit zo gauw aan gedacht had, maar bij dit soort films natuurlijk niet over het hoofd gezien mag worden. Ook de andere veldslagen, zoals die bij Bull Run en Chancellorsville, zijn mooi gereconstrueerd en zijn mijns inziens van toegevoegde waarde naast geschiedenisboeken.

De slag bij Chancellorsville is de laatste. Tijdens het laatste uur is het wachten op het bekende einde. De dood van General Jackson oogt erg realistisch en maakt, hoewel het niet geheel onverwachts kwam, indruk. Er wordt ruim de tijd genomen om hem langzaam te zien aftakelen. Uiteindelijk blaast hij met zijn laatste adem het verhaaltje uit en komt, naast hem, ook de film aan zijn einde.

Ook bekend als: Attack Of The Fake Beards. Dit dodelijk saaie geschiedenislesje kruipt bijna vier uur voort. De statische oorlogsscenes worden te pas en vooral te onpas onderbroken door belachelijke dialogen en dik aangezet sentiment, ondersteund door een wanstaltige soundtrack. Hier valt echt weinig positiefs over te melden. Dit is een prequel van het tien jaar eerder uitgebrachte Gettysburg. Die heb ik nu nog te gaan. God help me...