Diao Shou Guai Zhao (1973)

Zoals wel vaker met een Jackie Chan film moet deze nogal op gang komen. Na een compleet vervelend stuk met de opleiding en alles begint het echte werk zodra zijn leraard met de landeigenaar in gevecht raakt. Dat is werkelijk een krankzinnig leuk, slapstick gevecht met zelfs een stukje Popeye muziek (de landeigenaar eet spinazie). Die vaart blijft er en Chan raakt eindelijk echt in aktie. Helemaal op het einde wordt de triomf benadrukt met Also Sprach Zarathustra van Strauss. 3 sterren

It is not easy to be a delivery boy!

Ik heb Jackie Chan altijd wel graag bezig gezien maar ik heb alleen maar wat films uit zijn Amerikaanse periode gezien en misschien één à twee films van zijn Aziatische periode. Vermits ik altijd wel ben te vinden voor de films van de Shaw Brothers, leek het mij en een kameraad geen slecht idee om eens van in het begin te beginnen met het oeuvre van Chan. De films waar hij een uncredited role heeft skippen we dus kwamen we uit bij zijn eerste hoofdrol, deze Cub Tiger from Kwan Tung.

De film heeft eigenlijk een rare levensloop gekend. Naar het schijnt kwam het productiehuis in geldproblemen tijdens het opnemen van de film en moest de film gecancelled worden. Jackie Chan zelf weet ook niet meer al te duidelijk wat er juist gebeurd is maar ook zijn biografie, die trouwens niet door hem zelf is geschreven, concludeert dat de film nooit is afgemaakt. Dat is dus fout! De film kent wel degelijk een begin, een middenstuk en een einde en is uiteindelijk op DVD verschenen. Een ietwat vreemde versie vanwege de bij vlagen barslechte kwaliteit (we hebben de openingsscène 2x moeten bekijken) maar ook de ondertiteling was vrij raar te noemen. De subtitles zitten er hard ingebakken (zowel Chinees als Engels) maar soms is de film erg slecht afgeknipt waardoor de Engelse ondertiteling niet mee op het scherm staat. Als dit gebeurt komt de nieuwe ondertiteling op de proppen. Langs de ene kant vervelend omdat je soms naar 2 verschillende subs zit te kijken die elkaar compleet tegenspreken maar langs de andere kant wel erg handig want anders weet je niet wat er gezegd wordt. Verwar dit trouwens niet met Master with Cracked Fingers want die film bevat een deel van deze film maar heeft voor de rest nieuwe plotelementen en nieuw geschoten footage.

Het verhaal van de film zelf is charmant. Het is slecht maar het heeft zeker zijn charme. Er wordt rondgestrooid met termen zoals Leg of Doom zoals je wel kunt verwachten in dit soort films en het zijn vooral de gevechten waar je het uiteindelijk voor doet. Vooral ook als er op meest random momenten er een aap wordt tussengemonteerd. En dan heb ik het nog niet gehad over het inzoomen op monden op de meest onpassende momenten en het gebruik van een wel erg dynamisch achtervolgingsmuziekje. Er wordt nog een poging gedaan om enig drama in de film te verwerken met een kruimeldief maar die scènes zijn compleet te verwaarlozen. Al vond ik de manier waarop ze hem 'ophangen' wel hilarisch. De openingscredits zijn trouwens wel tergend langdradig, je zit echt bijna 5 minuten naar een rondspringende Jackie te kijken.. Voor de rest is Cub Tiger from Kwan Tung vooral een film die redelijk hard lijkt op The Big Boss met Bruce Lee. Beide films gebruiken hetzelfde thema (moet ik vechten of niet) maar dan is Big Boss toch superieur aan deze film. Chan was tijdens het opnemen maar 17 jaar en werkte ook nog niet onder de naam Jackie Chan maar staat hier gecrediteerd onder de naam Chan Yuen Lung waarvan Yuen Lung afgeleid is van Sammo Hung’s oude opera naam. Chan is dus nog erg jong en dat is overduidelijk te zien maar tegelijkertijd kun je ook zien wat voor klasse hij eigenlijk later zou hebben. Qua acteren is het maar op het randje, al is hij wel overduidelijk het beste wat de film heeft te bieden op dat gebied, maar het vechten blijft toch heerlijk om naar te kijken. Ook moet je dit sowieso eens gezien hebben voor de hilarische sterfscènes. Ze zijn ontzettend slecht maar het is gewoon grappig om te zien hoe iemand minutenlang ligt te kronkelen en te kreunen.

Mocht dit nu niet met Jackie Chan zijn geweest dan betwijfel ik of de film nog ooit aan de oppervlakte was gekomen. In alle opzichten is de film vrij slecht te noemen maar de choreografie is vrij degelijk en het is leuk om Chan in zijn wel erg jonge tijd terug te zien. Het verhaal van de film stelt bitter weinig voor maar is genoeg om een klein anderhalf uur te vullen.

3*

Ik ben een grote fan van Jackie Chan en dan mocht deze natuurlijk niet ontbreken. Het debuut van Chan in een hoofdrol (was eerder al te zien in kleine rollen). Ik ben iets minder enthousiast dan mijn voorgangers hier op MM. De film heeft duidelijk te lijden door de tand des tijds. Bovendien zijn we ondertussen toch al verwend en ben ik niet meer tevreden met enkel het in beeld brengen van wat gevechten. Ik mis in deze film de kracht, de sfeer, de grootse choreografieën, waar Jackie Chan bekend om staat. In de 2e helft zien we daar dan wel al een deel van. Dit zal in de komende films (zoals Police Story, Project A en Drunken Master) meer uitgewerkt worden. Deze film is goed opweg, maar nog lang geen Rumble in the Bronx.