Tian Can Bian (1983)

Grote favoriet hier, dus wel eens tijd voor een berichtje

Ik zag em vandaag opnieuw, met iemand die het verhaal volgens mij niet echt volgde, maar wel een keer of vijf vanuit puur ongeloof hardop een 'o ja!?!' eruit gooide Het verhaal is niet echt ingewikkeld, maar het tempo ligt onverminderd hoog. Wat ik alleen maar fijn vind. Zeker ook in de gevechten, waar soms in enkele seconden al meer onvoorstelbare moves voorbij komen dan bij anderen in een hele film (lichte hyperbool, maar toch).

Het is de mix van

-uitstekende performers (ben zeker fan van Norman Chu, die hier de titelrol heeft)

-een verhaal dat niet al te simpel is, maar ook zeker niet belachelijk over the top, gewoon een goede intrige in de eeuwige strijd om de beste van de Martial World te worden (toch de kern van het wuxia genre) en dat is al bijzonder genoeg voor een kungfu film

-zeer inventieve kungfu die bovendien op een goede manier is aangevuld met de typische magie en 'inner strength' moves die de Shaw films van deze tijd kenmerkte (de eindtijd van de studio waarin alles over-the-top moest/mocht). De regisseur maakte in hetzelfde jaar bijvoorbeeld ook het nog uitzinnigere Wu Lin Sheng Huo Jin (1983) Hier moet je zijn voor kungfumeesters die zwaarden met hun handen breken en met hun mond opvangen en weer uitspugen. Alleen het einde gaat misschien net te ver over-the-top, waarbij ik het zelfs belachelijk begin te vinden maar memorabel is het zeker!

de sequel is een stuk minder overigens. Maar mijn andere zwaardvecht-favoriet Ming Jian (1980) kan ik wel als double-bill aanbevelen. Veel minder van die magische fratsen in deze (het is ook een 'new wave' film die met de SB-stijl breekt), maar wel ook met Norman Chu.