Paha Perhe (2010)

Een goede dramafilm...

Prima verhaal...

Volgens mij is geen waargebeurd verhaal...

Prima acteerwerk...

Prima kwaliteit breedbeeld

(geen HD aanwezig)...

Prima achtergrond geluid

(geen Dolby Digital aanwezig)...

Niet slecht...

Hier en daar bizar drama van Finse bodem over een tamelijk zieke familie die na lange tijd door de dood van de moeder herenigd zijn. Tussen zoon en dochter, of broer en zus, ontwikkelt zich een met name volgens de vader een ongezonde relatie. Deze man doet alles om hier een stokje voor te steken. De kille sfeer en het sterke acteerwerk maken het een onderhoudende film.

Familiedrama over een relatie tussen broer en zuster die eigenlijk nooit precies wordt verduidelijkt, maar waarbij de houding van de vader in feite het hoofdthema van de film uitmaakt en ook de enige echte emotie vertoont.

Misschien wat haperig opgebouwd maar keurige beeldvorming met knappe close-ups.

Goed acteerwerk.

'Bad Family' vind ik een vrij roekeloze titel; alsof alle betrokkenen kwaad bloed in zich hebben. Het gegeven dat broer en zus op deze wijze naar elkaar toe trekken is ietwat ongewoon en dat hun vader daar tegen protesteert vond ik een begrijpelijke reactie. Ik weet niet hoe ikzelf als vader op deze situatie zou reageren, dat is lastig te zeggen als buitenstaander, maar ik kan me voorstellen dat je na zo'n ontdekking eerst even in de aanval gaat. De voor mij onbekende Finse acteurs bevielen me goed en ook de rustige, haast tragische manier van filmen had zo z'n kracht. Alle onderdelen zijn naadloos op elkaar afgestemd en de regisseur weet waar hij mee bezig is. Ook weer typisch dat er in een Scandinavisch drama drie afgehakte vingers in beeld komen; dit zouden ze in menig Westers land niet durven.

“Het is taak van papa te voorkomen dat onschuldige mensen in gevangenis belanden.”

Een nobel streven, maar ondertussen neemt dezelfde autoritaire rechter geen halve maatregelen ten aanzien van zijn eigen kinderen, wanneer hen ervan verdenkt —zonder enig bewijs— een incestueuze verhouding te hebben.
Goed beschouwd is de film niet erg bijzonder, mede door de losse eindjes hier en daar. Waarom daar nou weer een gruwelscène met afgehakte vingers aan te pas moet komen, is mij een raadsel, want dat past voor geen meter bij de rest van het verhaal. Net aan voldoende.

Aardig om eens een andere film uit dit land te zien dan de standaard Kaurismäkifilms. Het is een aardig drama, dat nergens over de top gaat en dat tot het einde blijft boeien. De obsessie van de vader werkt alleen maar averechts en als kijker heb je snel de neiging om de kant van de kinderen te kiezen, hoewel de vader moreel gezien wel een punt heeft natuurlijk!

Ik vond de verdere familie (die tijdens dat diner) eigenlijk nog vreselijker dan de vader.

Prima film.