Paha Perhe (2010)

Goede drama film. Over een geobsedeerde vader die de controle wilt houden tussen zijn zoon en dochter, die mogelijk een incest relatie hebben met alle gevolgen van dien.

*3.5

Een goede dramafilm...

Prima verhaal...

Volgens mij is geen waargebeurd verhaal...

Prima acteerwerk...

Prima kwaliteit breedbeeld

(geen HD aanwezig)...

Prima achtergrond geluid

(geen Dolby Digital aanwezig)...

Niet slecht...

Hier en daar bizar drama van Finse bodem over een tamelijk zieke familie die na lange tijd door de dood van de moeder herenigd zijn. Tussen zoon en dochter, of broer en zus, ontwikkelt zich een met name volgens de vader een ongezonde relatie. Deze man doet alles om hier een stokje voor te steken. De kille sfeer en het sterke acteerwerk maken het een onderhoudende film.

Prima film, met een origineel script. Iedereen praat over drama, ik heb toch wel een paar keer stiekem moeten lachen.

Familiedrama over een relatie tussen broer en zuster die eigenlijk nooit precies wordt verduidelijkt, maar waarbij de houding van de vader in feite het hoofdthema van de film uitmaakt en ook de enige echte emotie vertoont.

Misschien wat haperig opgebouwd maar keurige beeldvorming met knappe close-ups.

Goed acteerwerk.

'Bad Family' vind ik een vrij roekeloze titel; alsof alle betrokkenen kwaad bloed in zich hebben. Het gegeven dat broer en zus op deze wijze naar elkaar toe trekken is ietwat ongewoon en dat hun vader daar tegen protesteert vond ik een begrijpelijke reactie. Ik weet niet hoe ikzelf als vader op deze situatie zou reageren, dat is lastig te zeggen als buitenstaander, maar ik kan me voorstellen dat je na zo'n ontdekking eerst even in de aanval gaat. De voor mij onbekende Finse acteurs bevielen me goed en ook de rustige, haast tragische manier van filmen had zo z'n kracht. Alle onderdelen zijn naadloos op elkaar afgestemd en de regisseur weet waar hij mee bezig is. Ook weer typisch dat er in een Scandinavisch drama drie afgehakte vingers in beeld komen; dit zouden ze in menig Westers land niet durven.

Wie gaat er nu zoeken voor een Franse titel... het is een Finse film en de Finse titel 'Paha Perhe' betekent eveneens 'Bad family'.

Ben dol op films uit Finland. Die hebben altijd zo'n speciale atmosfeer. Lekker kil en grimmig. Zonder al te veel tekst. Dat is hier niet anders. Natuurlijk gaat het hier om een 'bad family', in feite sporen ze geen van drieën, wat daar dan ook de oorzaak van moge zijn. Met het obsessieve gedrag van de vader als grootste struikelblok. Prachtig rol trouwens van Ville Virtanen. Vanaf het eerste moment stond z'n kop me tegen. Daarom komt hij ook in het eerste shot al nadrukkelijk in beeld, met die kille ogen.

Pihla Viitala als Tilda, het zusje, is een plaatje om naar te kijken. Ik probeer al haar films te zien. Overigens is het niet zo vreemd dat een broer en zus wat voor elkaar gaan voelen als ze niet samen zijn opgegroeid en elkaar pas op latere leeftijd ontmoeten. Lees de literatuur er maar op na. In deze film gaat het volgens mij niet verder dan vriendschap van twee behoorlijk beschadigde en (emotioneel) verwaarloosde kinderen. Wel vond ik de film halverwege wat inzakken wegens gebrek aan handeling/drama. Het einde is weliswaar weer sterk. Oké, ik doe er een halfje bij. Toch beter dan een voldoende.

“Het is taak van papa te voorkomen dat onschuldige mensen in gevangenis belanden.”

Een nobel streven, maar ondertussen neemt dezelfde autoritaire rechter geen halve maatregelen ten aanzien van zijn eigen kinderen, wanneer hen ervan verdenkt —zonder enig bewijs— een incestueuze verhouding te hebben.
Goed beschouwd is de film niet erg bijzonder, mede door de losse eindjes hier en daar. Waarom daar nou weer een gruwelscène met afgehakte vingers aan te pas moet komen, is mij een raadsel, want dat past voor geen meter bij de rest van het verhaal. Net aan voldoende.

Aardig om eens een andere film uit dit land te zien dan de standaard Kaurismäkifilms. Het is een aardig drama, dat nergens over de top gaat en dat tot het einde blijft boeien. De obsessie van de vader werkt alleen maar averechts en als kijker heb je snel de neiging om de kant van de kinderen te kiezen, hoewel de vader moreel gezien wel een punt heeft natuurlijk!

Ik vond de verdere familie (die tijdens dat diner) eigenlijk nog vreselijker dan de vader.

Prima film.