Baciami Ancora (2010)

Het langverwachte (?) vervolg op L'Ultimo Bacio. Na z'n hollywooduitstapjes The Pursuit of Happyness en Seven Pounds (beiden niet gezien maar te oordelen naar de rating hier op MM blijkbaar geen onaardige films) heeft regisseur Muccino besloten z'n geluk opnieuw in eigen land te wagen met Baciami Ancora.

Helaas is de oorspronkelijke cast wel niet volledig teruggekeerd voor deze sequel. Belangrijkste afwezigen zijn zonder twijfel Giovanna Mezzogiorno (Giulia) wiens rol wordt ingevuld door Vittoria Puccini en Martina Stella (Francesca), die er gewoon uitgeschreven lijkt te zijn. Zijn wel terug van de partij: Stefano Accorsi (Carlo) en z'n vriendengroep.

Vond L'Ultimo Bacio een prima film, dus ben wel benieuwd naar dit vervolg.

Ik was in eerste instantie ook wel geïnteresseerd, maar zonder Mezzogiorno en Stella heeft een vervolg weinig zin.

L'Ultimo Bacio heb ik niet gezien, misschien dat de film me daarom niet zo bijster aangreep. Ik vond het allemaal behoorlijk standaard en geen enkel subverhaal wist me helemaal te bekoren. Ik kan me voorstellen dat dit anders zou verlopen mocht ik de eerste film gezien hebben, dus nu blijft het misschien een beetje nietszeggend stemmen. Maar op basis van wat ik zag, geraak ik niet verder dan een standaard 3*.

3*

Officiële NL trailer - YouTube

Matig vervolg en erg oppervlakkig met moeite 2 *

Ik heb 'l'Ultimo Bacio' niet gezien, dus het ontbreekt me aan vergelijkingsmateriaal. Ik las ergens dat Italianen als geen ander de problemen in de liefde, de passionele verleidingen, de amoureuze relaties met een adder onder het gras, zo levendig op het witte doek kunnen brengen. Ik vind dit vermakelijke, soapachtige melodrama vurig, temperamentvol, weemoedig; de regisseur laat zien hoe vernietigend liefde kan zijn.

Een redelijk drama/romantiek film...

Redelijk verhaal...

Vijf soorten verhaal: relaties, aan/uit elkaar...

Redelijk acteerwerk...

Allemaal Franse type mensen...

Mooi HD kwaliteit...

Geen moeite waard...

Ik ben en blijf toch wel een "sucker" voor dit soort films. Lekker romantisch met een voorspelbaar goed einde. Vooral het einde als beide dames met een zwangere buik weer overgelukkig met hun mannen lopen. Ik kan er niks aan doen maar vind het af en toe heerlijk om een dergelijke film te bekijken. Zo ook bij deze film. Met de chemie tussen de spelers zit het wel snor en iedere verhaallijn vond ik eigenlijk wel even interessant.

Ik lees hier nu dat er ook een eerste deel is. Deze heb ik niet gezien maar na het zien van deze film wil ik die ook zeker eens gaan bekijken.

Ben ik de enige die het een goede film vond?

Ik vondt het een intressant verhaal en verveelde absoluut niet.

Maarjah ieder zijn mening, ik vond een goede film!

Ultimo Bacio vond ik al zwak...

Van de lage waardering voor deze film snap ik niet zoveel. Film haalt weliswaar niet het zeer hoge niveau van z’n voorganger L’Ultimo Bacio (2001), maar Muccino schildert andermaal op boeiende wijze de temperamentvolle worsteling van de groep vrienden en partners met hun eigen gevoelens en met de onderlinge relaties.

Het scheelt natuurlijk een slok op een borrel dat Giovanna Mezzogiorno jammer genoeg niet meedoet in deze sequel, maar haar “stand-in” Vittoria Puccini doet het zeker niet slecht in de rol van Giulia.

Ik vind dat Muccino - na zijn twee prima Hollywood films met Will Smith - de draad van het verhaal weer erg goed heeft opgepakt en een uitstekend vervolg heeft gemaakt. Van mij mag hij er in 2020/2021 een trilogie van maken, want ik kijk hier veel liever naar dan naar al die horrorfilms of hersenloze actiefilms met overdadig geweld, waarmee de markt helaas al jaren overspoeld wordt.

Ben best een liefhebber van Italiaanse films. De taal, de emoties, de muziek en het vaak wat rustige karakter spreekt me aan. Ook Baciami Ancora is een prettige film, maar niets bijzonders.

Interessant en vermakelijk.

Lange film maar het verveelt echt niet..Ook een goed vervolg op Ultimo Bacio, wat ik niet verwacht had...Ondanks al die strubbelingen van relaties, is een het voor mij een feel-good movie.

Hoop niet dat ik tot 2020 hoef te wachten op een vervolg!

L'ultimo bacio heb ik niet gezien, en ik wist er ook niets van voor ik deze film zag. Baciami ancora stond voor mij dus echt op zichzelf. Daarom is het misschien des te opmerkelijker dat ik het een fantastische film vond, over de hele lijn: cast, regie, spel, thematiek, spanning, beelden, afwisseling, dynamiek, muziek... Voor mij kan dit niet anders dan... Italiaans zijn. Voor één filmbelevenis als deze moet je honderden, nee, duizenden Amerikaanse films trotseren...

Ik erken wel dat het allemaal niet echt heel diepzinnig was, maar soms kan een niet echt diepzinnige film zo meeslepend, zinderend en mooi zijn dat ik hem toch geweldig kan vinden. Ik denk dan bijvoorbeeld ook aan films als La meglio gioventu, Il postino, La vita è bella, enz., om nog te zwijgen van oudere Italiaanse (sub)topmeesters als Desica of Rosselini... En wat te zeggen van Visconti himself? Bijvoorbeeld Rocco e i suoi fratelli?

Ondertussen heb ik de eerste film, L'ultimo bacio, bekeken, maar vond hem over de hele lijn een stuk minder sterk dan Baciami ancora, met name minder pakkend en minder sterke vertolking...