Welcome to the Rileys (2010)

Welcome to the Rileys (2010) zou voor mezelf de winnaar zijn voor de Oscars wat een prachtige film en een van de beste rollen uit zijn leven van James Gandolfini ( The Sopranos) ook Melissa Leo was zeer overtuigend als de met verdriet vervulde echtgenote. Zelfs Kristen Stewart was goed in haar rol als prostituee ook nog een kleine rol van Ally Sheedy.

De film zuigt je het in verhaal en wordt nooit te sentimenteel. Aanrader!

Mooi klein drama dat nergens uit de bocht vliegt door oversentimenteel te worden.

Film is vanaf begin tot het einde boeiend en meelevend door het goede acteerwerk.

Voor mensen die van drama houden, een must see.

Een aardig drama met voornamelijk sterke rollen van Gandolfini en Leo maar verder weinig interessant is.

De film begint veelbelovend door de relatie tussen Doug en Louis aan de hand van een aantal pijnlijke scenes in beeld te brengen. Het verdriet van het verliezen van hun dochter is aan beide kanten voelbaar groot en wordt door ieder op eigen manier mee om gegaan. Doug beproeft zijn geluk buiten de deur terwijl Lois een gevangene is van haar eigen huis.
Nadat Doug's affaire op onvrijwillig wijze wordt beëindigd komt hij in aanraking met een jonge stripper. Het feit dat hij haar als zijn dochter gaat zien zie je van verre aankomen. De verschillende situaties waarin ze terecht komen en de stadia waarin ze verkeren zijn allemaal erg voorspelbaar en duwt de film de feel-good kant op. Vooral wanneer Lois haar angsten overwint en daarmee wonderbaarlijk genoeg ook haar man, wat overigens voor een aantal leuke scenes oplevert. Van echte drama is dan al weinig meer spraken en lijkt de film met de cliché der cloches te eindigen maar doet dit gelukkig niet.

Wat ik een beetje gemist heb is achtergrondinformatie over de relatie tussen Doug en zijn dochter om hiermee de motivatie om Mallory te helpen wat krachtig bij te zetten. Dat zou de relatie met Mallory wat meer betekenis en diepgang geven.

De film mist kracht om als een puur drama te kunnen overtuigen. Daarvoor is het te braaf en te 'feel-good'.

3*

Enigszins trage film die mijn aandacht toch wel bleef vasthouden.

Prima weggespeeld door Melissa Leo die hiermee weer een goede film op haar CV zet.

Het had wat mij betreft allemaal wel iets rauwer gefilmd mogen worden, om daarmee de sfeer van het verhaal wat meer kracht bij te geven, hier ligt dan ook nog wel een klein puntje ter verbetering.

Gandolfini is verder prima gecast, zijn rol als goedzak is op het lijf geschreven.

In het begin had ik aanvankelijk het idee naar een doorsnee filmpje te kijken, maar als zich gedurende de film zich herhaaldelijk een aantal plot-aanvullingen voordoen ontwikkelt de film zich in een echt (meeslepend gaat me een beetje ver) drama.

Goed,

3,5*

Prachtig gespeeld, rustig verteld drama dat qua plot niet veel om het lijf heeft maar qua emotie wel doel weet te treffen. Vooral Gandolfini is erg sterk. Regisseur Scott (zoon van Ridley) neemt zijn tijd en durft het aan zijn toch al trage film op te bouwen aan de hand van lange, sfeervolle takes die nergens gehaast aanvoelen. Alles wordt ook passend sober in beeld gebracht. Wat een verschil met het werk van oom Tony! Tegen het einde zakt de boel jammergenoeg een beetje in, waardoor het geheel net niet helemaal geslaagd is. Het uitstekende spel van de drie hoofdrolspelers zorgt echter toch voor een meeslepende kijkervaring.

Aardige film met een sterke rol voor James Gandolfini. Ik kon Gandolfini echter moeilijk los zien van Tony Soprano. Ook al speelt ie een totaal andere rol....

3,5*

Heb toch wel genoten van deze film. Vooral James Gandolfini speelde erg goed. De film had ook een typisch Amerikaans sfeertje in mijn ogen. Tsja, ben geen fan van Steward, maar hier deed ze het aardig goed. Ze moet wel altijd veel aan haar haar zitten. Kortom, goede acteurs en een rustig verhaal, die absoluut niet saai is.

Ik vond het echt een hele goede film. Kon best wel genieten van sommige momenten en compassie voor sommige andere. De film viel gelukkig niet te zwaar al was ik daar wel bang voor gezien de omschrijving van het onderwerp. Ook vond ik het geen saaie of langzame film gewoon degelijk vermaakt. Want waarschijnlijk kwam dat het niet te zwaar viel, omdat iedereen uiteindelijk een beetje tot vrede komt, gezien de omstandigheden waar de personages uitkwamen. Welverdiende 3,5 en zeer zeker het kijken waard

Aardige personages, mogelijkheden voor een goede film qua plot, paar mooie scenes en niet alles wordt dichtgeplemt met vioolmuziek en het is ook goed geacteerd, maar het blijft allemaal een beetje steken in goede bedoelingen....film is toch te moralistisch, te Hollywood, te degelijk en te voorspelbaar.

Jammer, had er meer van verwacht.

Mooi en ingetogen drama, dat nergens over de schreef gaat en nergens vals sentiment wordt. Gandolfini, Leo en Stewart zetten alle 3 goede rollen neer en komen daardoor erg geloofwaardig over.

Enige wat ik wel jammer vond is dat het drama misschien iets te braafjes is, waardoor het eerst genoemde punt iets teveel de overhand neemt. Misschien dat een dramatische wending richting het einde wat meer met je gevoel zou doen dan nu uiteindelijk het geval is.

Prima drama verder.

3,5*

Aangrijpende film met een ijzersterk verhaal over traumaverwerking, mededogen, liefde en een nieuw begin. Soms emotioneel, maar nergens sentimenteel, van begin tot eind boeiend en met een hoopvol einde.

James Gandolfini, Melissa Leo en Kristen Stewart laten alle drie zien dat het topacteurs zijn.

Ik ben afgelopen zomer een paar dagen in New Orleans geweest en daar loopt in de French Quarter nogal wat schaars gekleed jong grut rond. Ze zullen niet allemaal in hetzelfde schuitje zitten als Mallory/Allison in deze film (of nog erger), maar voor sommigen sluit ik dat niet uit. Als je daar op vakantie bent, sta daar niet bij stil, maar deze film stemt na die recente confrontatie met de werkelijkheid achteraf toch tot nadenken.

Dit onderschatte juweeltje van videoclipregisseur Jake Scott is naar mijn mening een van de beste films uit 2010. Ik ga hem binnen afzienbare tijd nog een keer bekijken.

Mooi, werkelijk heel mooi!

Een goede dramafilm...

Prima verhaal...

Dat weet je over zijn verhaal, omgaan met zijn vrouw,

zijn vriendin...

Prima acteerwerk...

Bekende actrice Kristen Stewart...

Prima achtergrond muziek (Dolby Digital)...

Mooi HD kwaliteit...

Leuke film over een aparte band tussen een oude man, en een 16-jarige stripper.
Ik heb me vermaakt tijdens deze film, het was zeker een goede film, alleen vond ik sommige karakters nogal vreemd.
Doug was een sterk karakter, maar ik vond Lois maar een raar en hysterisch mens. Opzich was het niet slecht geacteerd, alleen stond het personage me niet aan. Gelukkig kwam dat karakter dan ook maar weinig in de film voor. De stripper Mallory (Kirsten Stewart) was misschien wel een boeiend karakter, alleen kwam alles nogal nep en ongeloofwaardig over. En die fout ligt denk ik niet bij het karakter maar meer bij de acteer 'kwaliteiten' van Kristen Stewart. Blijkbaar kan ze wel beter, als ik bijvoorbeeld Twilight of Adventureland bekijk. Maar in deze film kwam ze erg ongeloofwaardig over. Gelukkig stond James Gandolfini tegenover haar, waardoor ik door zijn personage en kwaliteiten de gebreken van Kristen Steward kon accepteren.
Ik vind het wel jammer dat er geen conclusie aan de film verbonden zit. Eigenlijk zit er weinig verschil tussen het begin en het eind van de film. Het enige verschil is dat Doug en Mallory elkaar nu wel eens bellen, verder zijn er geen duidelijke veranderingen zichtbaar.

Aangezien het verhaal interessant is, en ik me totaal niet stoorde aan het hoofdpersoon Doug (James Gandolfini) heb ik toch wel met plezier naar deze film kunnen kijken! Als cijfer geef ik deze film dan ook een 6.8, wat ongerekend 3,5ster is.

Prima dramafilm met dito acteerwerk van de hele cast, incluis Kirsten Stewart waarvan ik eerlijk gezegd niet een dergelijke prestatie had verwacht. Ik herkende haar ook pas na een minuut of tien naar haar gekeken te hebben. De film verliest wat mij betreft wel wat van haar kracht na de komst van (Lois) Melissa Leo in New Orleans. Al met al is het een fijne kijkervaring.

Erg mooi en ingetogen drama met een leading cast die alle drie de pannen van het dak acteren. Leo is een enorm favorietje (op Jessica Chastain en Naomi Watts na misschien wel de beste drama actrice die er is) maar de show wordt toch wel gestolen door Stewart. Misschien wel omdat ik van haar juist niet veel verwachtte of juist omdat haar personage werkzaam is in de adult scene. Waar ik persoonlijk een zwak voor heb. Ook omdat ze nu volledig de kop indrukt wat ik constant over haar dacht, dat het een talentloos trutje is want van dat statement doe ik nu een ruime afstand.

New Orleans is ook ideaal als setting. Niet alleen omdat het mijn favoriete stad is maar vooral omdat het vooral een thuishaven is van acceptatie, mededogen en sereniteit. Nergens zal je een plek tegenkomen als New Orleans, nergens zou je een plek tegenkomen die het best belichamen wat de boeddhisten Nirwana noemen. Van New Orleans wordt prima gebruik gemaakt en ook de radiatie die New Orleans heeft speelt voor mij een hele belangrijke rol in de bewustheid die de personages op een gegeven moment bereiken. BBarbie dekt de lading perfect door het drama emotioneel maar nergens sentimenteel te noemen. Zeer oprecht.

Erg mooi.

Mooie film, mooi drama. Goed, sterk verhaal over de verwerking van een trauma en het zoeken naar plaatsvervangende liefde. Sterk geacteerd door alle 3 de hoofdrolspelers/speelsters. Af en toe wat traag, geen pakkende film daardoor. Ik heb over het algemeen toch liever de wat catchier films.

Goeie film over een echtpaar dat hun tienerdochter heeft verloren in een auto-ongeluk, en waarbij de man een relatie aangaat met een tiener-stripper. Een mooi verhaal over trauma-verwerking dat de gebruikelijke valkuilen wel weet te vermijden. Er ontstaat een bijzondere gezinssituatie, echter zitten hier te weinig scenes van in. Sterk acteerwerk van de drie hoofdrolspelers, hierdoor een dik verdiende 3.5 sterren.

Beetje ongeloofwaardig verhaal over verdrietverwerking en wellicht is het precies het ongewone van de geschetste toestanden dat de aandacht gaande houdt, in een film met knappe regie en beeldvorming en die toch veel dank verschuldigd is aan het indrukmakend spel van James Gandolfini.

Amerikanen (Hollywood) kunnen geen goed , overtuigend en geloofwaardig drama maken...Het eerste uur van de film is boeiend en veelbelovend, daarna zakt het per tien minuten weg, naar een zeer voorspelbaar, traag,lamlendig verhaal ,met het niveau van een "soapserie". Het hoertje komt op het rechte pad, een echtpaar dat een life-time langs elkaar heen heeft geleefd,valt elkaar letterlijk in de armen,(geloof mij als ervaringsdeskundige,dat dat zelden voorkomt!!) de zon schijnt weer en alles is koek en ei....Pfffff,gemiste kans. Dit soort verhalen moet je fransen,spanjaarden, skandinaviers laten doen, dan spat het echte drama in letterlijkie zin,van het doek en voel je de onontkoombare pijn zelf.....Opvallend is dat er geen enkele chemie is tussen Gandolfini en Stewart en Gandolfini en Leo . Waar de film aan voorbij gaat is dat de drie elkaar als escape gebruiken, wat op zich al een drama op zich is....

Als Amerikanen zich wagen aan een arthousefilm, krijg je een pareltje als dit. Of het in het gekende vakje past maakt mij dan niet uit. Blij om Gandolfini nog eens aan het werk te zien. Het is jammer dat we niet meer films van hem zullen zien. En nog maar de 2e film van Jake Scott die de film klein kan houden en niet in Hollywood-vallen trapt.

Bij de affiche ging mijn aandacht vooral naar Gandolfini en Stewart. Ene duo dat elkaar mooi aanvult. Je merkt wel dag Gandolfini de jonge actrice omhoog trekt. Ze laat zien dat ze meer is dan het domme wicht uit de Twilight-reeks. Daarbij mogen we wel niet de rol van Melissa Leo vergeten. In het begin zit ze nog in de schaduw van het duo, wat hen de tijd geeft om hun groeiende relatie in beeld te brengen. Maar verder in de film komt ze ook meer in beeld en geeft ze de film de 2e adem die het nodig heeft om het verhaal rond te krijgen.

Mooie intieme film met een kleine kern aan acteurs met net genoeg mooie muziek en prachtige beelden. Het overdonderd niet, maar doet je toch intenser kijken naar de film dan je eerst zou vermoeden. Een film waar je van kan genieten met z'n mooie momenten.

Acht jaar na de dood van hun 15-jarige dochter Emily zijn Doug [James Gandolfini] en Lois [Melissa Leo] uit elkaar gegroeid. Kort nadat Dougs zus Vivian [Eisa Davis] is overleden als gevolg van een hartaanval knapt er iets in Doug. Tijdens een conventie in New Orleans knijpt hij er tussenuit en ontmoet hij de 16-jarige stripper Mallory [Kristen Stewart] die hem doet denken aan Emily. Hij besluit zich op te werpen als een soort surrogaatvader. Stewart rekent overtuigend af met haar brave imago als Bella uit de Twilight-saga in dit goed geacteerde, maar niet al te originele rouwverwerkingsdrama.