Scarlet Days (1919)

Western/drama dat zich afspeelt omstreeks 1850 wanneer goudzoekers hun geluk beproeven in het verre westen. De plot draait grotendeels rond Carol Dempster, christelijk opgevoed door haar tante in Boston, die haar moeder vervoegt in een stadje in de far west. Klein probleem: ze weet niet dat haar moeder aan de kost komt als een saloon dame met laakbare status. We zien dus in deze film - en niet voor het eerst - een tegenstelling tussen het christelijke goede leven en de amorele verdorvenheid die wordt toegekend aan het westen. Toch wel een thema dat in die tijd leefde. De eerste helft van de film kabbelt het verhaal voort - zij het aan een hoog tempo - waarna een tweetal probleemstellingen in stelling worden gebracht: de diefstal van het spaarpotje van Eugenie Besserer als moeder van Dempster enerzijds en de pogingen van de saloonhouder om Dempster als personeel in te lijven anderzijds. En tussendoor zijn er nog allerlei liefdesontwikkelingen.

Deze film van vijf kwartier bevat zoveel verhaalstof dat er geen rustpunten zijn. Alles ontwikkelt zich in sneltempo. Wat ik daarbij toch wel jammer vind, is het feit dat het landschap van het westen niet of nauwelijks geïncorporeerd wat toch een grote meerwaarde kan betekenen voor de sfeerschepping. En evenmin heeft D. W.Griffith belangstelling om de cowboys te paard mooi in beeld te brengen. Daaraan heeft men blijkbaar geen pellicule willen verspillen.
De camera is erg statisch - andere westerns uit die tijd doen beter - wat de dynamiek van de cinema-ervaring niet ten goede komt. Voornamelijk kijken we naar opeenvolgende tafereeltjes in toneelopstelling.

Scarlet Days is een haastige film die ik waarschijnlijk even haastig zal vergeten.