The Gate (1987)

Leuk 80's filmpje met een paar erg leuke vondsten en gewoon een heel erg fijn sfeertje. Fijne 80's nonsens.

Yep. Dat straalt er van alle kanten vanaf!

Deze film lag voor 1 euro ergens, voor die prijs dus een mooie gelegenheid om deze film weer eens te zien. Toen vond ik de film (èn Christa Denton, die zusje Al speelt) erg leuk en vandaag de dag eigenlijk nog wel (hoewel ik niet weet hoe Christa Denton er nu uitziet! Maar laten we optimistisch zijn...).

Films als deze, The Goonies, Silverbullet, Stand by Me, Adventures in Babysitting, The Breakfast Club, enz, enz., ik blijf ze bij tijd en wijlen nog wel te pruimen vinden.

Ik had Stephen Dorff trouwens niet herkend...

Knullig eighties horrorfilmpje met grappige effecten en personages. The Gate mist de sfeer die nodig is om dit soort luchtige cinema negentig minuten interessant te houden. Gelukkig zitten er enkele komische scènes in die de pijn wat verzachten, maar over het algemeen blijft het vrij pover. Stephen Dorff steelt echter wel de show met zijn vertolking van de kleine Glen die zich als held van het verhaal profileert. Verder lijkt dit door de kinderlijke aanpak eerder een film bestemd voor kinderen tussen zes en twaalf jaar.

Als Horrorfilm hopeloss gefaald, maar als een jaren 80 kinderfilm gloreert hij enigzins wel.

Er hangt wel een lekker sfeertje in de film, en het maffe vriendje van stephen dorff in deze film is ook wel grappig.

Maar de horror is hier helaas ver te zoeken, en ronduit kinderachtig zelfs.

Of het moet de zombie die uit de muur komt wezen wat deze film 16 jaar en ouder maakt, maar ik heb verders geen idee eigenlijk.

En qua special effects voor een jaren 80 film vind ik hem ook wel zwaar onder de maat.

Het is veel een animatie/kleiachtige bedoening en ook nog heel slecht gedaan vind ik.

Nee, precies wat halcyon hier boven al zegt....tis eigenlijk meer een kinderfilm,een perfecte film voor de zondagmiddag,

Absoluut niet voor vrijdag of zaterdagavond laat

Ik had hier een beetje meer van verwacht. De 2-de helft van de film maakt het 1-ste gedeelte nog een beetje goed.

Prima horrorfilm in de typische jaren 80 stijl,duidelijk met liefde voor het genre gemaakt. De film werd destijds door de critici nogal lauw ontvangen, maar is onder de kenners uitgegroeid tot een klassieker. Regisseur Takacs maakte na deze film nog het redelijke "I, Madman" en "Gate II", maar verdween daarna in het anonieme circuit van tv films. 3,5

Mijn vriendin vondt deze foute jaren '80 horror genaamd The Gate verschrikkelijk, "de slechtste film ooit" noemde ze het, ik probeerde The Gate nog wel te verdedigen, maar dat lukte nauwelijks en ik moet ook toegeven, The Gate was niet voldoende.

Die kleine jochies irriteren vanaf minuut 1, en de bijna-16-jarige zus is ook best irritant te noemen. De acteerprestaties zijn slecht te noemen, het verhaaltje is niet interessant te noemen en het geheel is niet eng te noemen.

Misschien mis ik wel wat, dat deze film dan bijna 3 sterren gemiddeld heeft. Is dit voor een hoop stemmers jeugdsentiment? Of vinden mensen dit écht een goede film? Ik vond van niet, ik heb me verveeld. Het is op zich nog best een origineel idee hoor, maar het geheel is te vervelend voor woorden en ik kan dit dan ook geen voldoende geven.

Tuurlijk is dat jeugdsentiment, horror met een cast uitsluitend met kinderen (wanneer het op spanning aankomt) dit is nooit een angstwekkende horror geweest zelfs destijds niet. Het was een spannende film voor "jongeren" er waren er toen zoveel (deze, clown house, ghost chase, lost boys,....). Dat deze films hun glans verliezen is normaal.

Horror voor kinderen lijkt niet meer gemaakt te worden het is een uitgestorven subgenre.. de gemiddelde uk de dag van vandaag is opgegroeid met saw en consoorten.

Gore is het modewoord, gutsende opengereten vleeswonden right in your face en hoe meer hoe liever.

De enige echte nostalgie die ik ontleen aan The Gate is dat ik vermoedelijk een van de weinigen ben die bekend is met de band Sacrifice. Sacrifice inderdaad, niet Sacrifyx. De laatste is een fictieve band, maar het logo en thematiek is duidelijk geleend van deze Canadese thrash metalband. De muziek van Sacrifice krijgen we niet te horen. Voor mij jammer, maar misschien is het maar goed ook, omdat weinig mensen dat kunnen trekken.

Helaas verder weinig muziek en in het begin ook bijzonder weinig spanning. Met de vrij korte speelduur is het jammer dat het meer dan een half uur duurt voordat The Gate een beetje op gang komt. Als de poort eenmaal open is, is het ook echt genieten. Mits je van goedkope doch sfeervolle horror houdt. De verhaallijn lijkt ineens verdwenen te zijn, waardoor de hoofdrolspelers eigenlijk ineens in een occulte nachtmerrie lijken te zitten. De effecten zijn helemaal niet slecht. Zeker de stopmotion is helemaal niet verkeerd. Echt eng is het ook helemaal niet. Het zit een beetje tussen Troll en Gremlins in. Je moet wel van die films houden om The Gate te kunnen waarderen. Er mag trouwens rustig vermeld worden het kind in de hoofdrol voor de verandering best leuk acteert.

Kindvriendelijke horror. Van te voren had ik niet verwacht dat de hoofdrollen vertolkt zou worden door twee kinderen, waaronder de piepjonge Stephen Dorff. Al heel snel stortte het verwachtingspatroon ineen; veel rollende koppen hoef je hierin niet te verwachten.

The Gate is een klassiek demonenfilmpje. Er ligt letterlijk een poort naar de hel in de achtertuin die wordt geopend door een spreuk. De shit hits de fan al snel waarna twee dertienjarigen de wereld moeten redden van de ondergang. Het geheel is best sfeervol, maar komt een beetje langzaam op gang. Al kan ik het gekibbel tussen de kinderen en de vrienden van zuslief altijd wel waarderen. Na drie kwartier gaat het dan eindelijk los waarbij de monstertjes uit de grond komen kruipen.

Spannend is het niet echt, maar leuk zeker wel. De monstertjes werden gedaan door mannen in pakken en zien er daarom overtuigend en best creepy uit. Ook de make-up van het andere kwaadaardige is goed verzorgd, al is het groene slijm altijd een beetje jammer. Ook dit duidt erop dat de film zich op een jongere doelgroep richt. De opperbaas kan de kleinste kijker schrik aanjagen, maar de animatie is zo brak dat het komisch wordt. Het past echter perfect in de simpelheid van dit soort jaren '80 filmpjes. Fijne wegkijker.

Nog een best toffe horrorfilm. De effecten en make-up zagen er nog behoorlijk goed verzorgd uit voor een film als deze (kan me namelijk niet voorstellen dat het budget hiervoor nou zo groot was).

De film lijkt zich op een wat jonger publiek te richten. De hoofdrollen zijn weggelegd tot kinderen en een aantal jongeren en het horror aspect blijft redelijk tam.

De heerlijke jaren '80 sfeer, leuke effecten en nog best aardige vertolkingen zorgen er echter voor dat de film nog best goed te bekijken is. Een geinig demonenfilmpje.

Redelijke '80-ties kinderhorror.

The Gate blinkt in geen enkel opzicht uit boven de middelmaat, maar kent een aantal leuke monstertjes en stop motion effecten. Het groepje kinderen speelt niet bijzonder, al zijn ze ook niet irritant. Hoewel het tempo laag ligt, gaat de film niet vervelen en is het bij vlagen nog best spannend.

Aanrader voor jaren '80 fetisjisten. 2,5*

Mwa niet erg bijzonder, ook al was dit een film uit mijn jeugd kan het me niet veel doen. Stephen Dorff met een dik koppie, je moet goed kijken wil je herkennen zoals we hem nu kennen.

Voor de ouderwetse technieken is het wel leuk om te bekijken, je waant je echt weer in je jeugd.

Sympathieke kinderfilm die je, denk ik, vooral uit nostalgie kan smaken.

"Demons aren't gonna ring the doorbell!"

Deze film was mij aangeraden door alexspyforever en ik moet zeggen dat hij mij wel in de smaak is gevallen. Ik verwachte er niet heel veel van, een kinder-horror, maar de film wist mijn verwachtingen enigszins te overtreffen.

De acteurs zijn erg jong maar acteren toch lang niet zo slecht, heb volwassen-acteurs het slechter zien doen. Christa Denton, de grote zus, was pas 15 toen de film werd opgenomen (Hee, net zo oud als ik ) en Stephen Dorff (dit was zijn eerste rol) en Louis Tripp waren slechts 14, die zag er toch wel een stuk jonger uit.

De film is een beetje goedkoop, budget was $2,500,000, maar het geld is duidelijk goed besteed. Vooral in het begin is de film erg simplistisch maar aan het einde is de film toch best wel ambitieus. De demonen waren best goed gedaan en de special effects aan het einde vond ik erg gaaf. Erg mooie shots met maté-painting zaten er tussen. Ook de gore en make-up was best aardig.

Het verhaal was niet geweldig maar het had iets Lovecraftiaans en er was een aardig sfeertje. Alles dat The Hole van Joe Dante verkeerd doet, doet The Gate goed.

De film heeft natuurlijk wel zijn gebreken maar ik vond hem erg vermakelijk. Duurt ook niet te lang. Voor kinderen zal dit een erg leuke griezelfilm kunnen zijn, jammer dat ik hem zelf nooit heb gezien toen ik wat jonger was.

(alexspyforever, wederom bedankt! )

Graag gedaan en zoals gewoonlijk weer een leuke review van jouw kant. Ik zag dat ik deze nog geen cijfer had gegeven hier, heb ik nu ook maar meteen gedaan

Mijn frustratie is niet zozeer dat ik deze film evenmin had gezien toen ik jonger was maar vooral dat hij naar mijn inzien volkomen onterecht steeds in de schaduw van Poltergeist stond/staat.

Ik had je ook getagd bij deze film, dat had je wellicht al opgemerkt:

The Fall (2006)

Best wel aardig filmpje wel erg jaren 80, vond het alleen niet kunnen dat de hond weer tot leven kwam.

Best leuk. Goede sfeer, lekker mysterieus en halverwege aangevuld met een portie gore. De special effects zien er nog vrij goed uit, maar niet alles heeft de tand des tijd doorstaan want de demonen zijn hedendaags vrij lachwekkend. Toch doet dit weinig af het totaalplaatje, deze 80's horrorfilm heeft me voldoende vermaak opgeleverd.

Super geinig om Dorff als jonge van 14 te zien acteren. Hij zag er inderdaad stuk jonger uit.

Leuke eighties horror, te omschrijven als een teenage horror voor 12 jaar en ouder! De special effects vond ik nog best goed voor die tijd, leuke sfeerbeelden. De film komt wel wat langzaam op gang maar daarna alles ok. Ik had nog nooit van deze film gehoord dus het was een aangename verrassing!

Een bovenverwachting zeer goede eighties tiener-horror-film. Zoals het een goede tienerfilm beaamt is er geen bloed maar de getoonde lijken en demonen zijn eng genoeg. En die special effects overtuigen zeer goed. Sterker die heerlijke stop-motion demons zijn zelfs het beste van de film! Maar ook de twee jonge hoofdrolspelers Glen en Terry en zus Al zijn erg aandoenlijk en goed opdreef als die talloze kleine monstertjes, afkomstig uit de poort naar de hel, op hun afkomen. Gemaakt met een bescheiden budget en langzaam opbouwend tot een spectaculaire climax is dit een fantastische film uit een tijdperk waarin er zichtbaar meer plezier in (horror) films kon worden gestopt.

Nice one, Bas!

Als jochie had ik dit waarschijnlijk wel echt tof en spannend gevonden, maar het is me nu toch wat teveel kinderfilm om er echt van te genieten. Het heeft een lekker jaren '80 sfeertje, en ziet er soms ook lekker kneuterig uit,m et leuke stop-motion effecten, dat dan wel weer. Ach, onaangenaam was het ook weer niet, maar ik ga maar weer even op de andere toer met een verdere rewatch van The Thick of It.

Aardige film met alleraardigste en vertederende stop-motion effecten, waarvan de technisch gebrekkige uitvoering een ietwat knullig en kindvriendelijk sfeertje creëert. Wel grappig, niet heel realistisch en amper beangstigend. Ruimte genoeg om de subtekst van de film (Zijnde ‘Coming of Age’) te herkennen.

De overloop aan addergebroed en demonen die door stop motion techniek het huis van de hoofdpersonages belaagt, lijkt me een metafoor voor de hobbelige weg naar het volwassen leven. Het is immers zeer opvallend dat het hele pandemonium zich op het grondgebied van de jeugdige bewoners afspeelt en niemand in de straat iets meekrijgt van de helse chaos die zich in en rond het huis afspeelt. De demonische invasie is van meet af aan het probleem van de jeugdige bewoners, die trouwens een paar dagen op het huis moeten passen omdat de ouders (de volwassenen) een weekendje weg zijn. Het lijkt een overdrachtelijke test op de roerige weg naar de volwassenheid.

Maar goed. Het zijn slechts mijn interpretaties. Ook zonder dit pretentieuze gewauwel is de film zeker leuk om te ondergaan. Misschien zelfs wel leuker. The Gate is een enerverende film die met prima horroreffecten (en wat klungelige stop motion) goed weet te vermaken. De personages zijn jeugdig maar hun gedrag in de film is niet kinderachtig. Ze zijn wat overdreven aangezet maar niet vervelend karikaturaal. Hun onderlinge interactie verloopt soms stekelig, pestend, hysterisch of bozig, maar heeft bijna altijd een luchtige uitstraling door de vlotte en vinnige aard van hun dialogen en de onbezonnen aard van hun acties.

De film voert daarbij de combinatie van handeling, monsters en personages nooit te lachwekkend door en zakt nooit af naar hele belachelijke en ongeloofwaardige regionen. De film is een solide werkje dat niet heel serieus moet worden bekeken. Een amusant verhaal met momenten van spanning en horror, waarin toch ook vooral de knipoog en de humor een rol spelen.

Leuk.

Matig beestje.

Sowieso duurt de aanloop veel te lang. Er wordt wel wat geteased het eerste uur, maar dat volstaat amper om de aandacht echt vast te houden. Het helpt ook niet echt mee dat het acteerwerk ondermaats is en de kinderen niet echt leuk zijn. Beetje volhouden vooral, want dat gat in de tuin oogt op zich wel interessant genoeg.

De laatste 30 minuten gebeurt er dan eindelijk wat, al blijkt ook dan weer dat deze film toch op iets jongere kijkers gericht is. De kleine wezentjes zijn eerder lomp en goofy dan eng, de zombie is ook niet meteen een horror hoogtepunt. Het grote wezen was dan al iets leuker, maar daar schiet het niveau van de effecten toch echt tekort. Wel apart dat de film naar de finale toe plots toch de schijn wekt om met een slecht einde af te sluiten, jammer genoeg had men niet net iets meer durf om daar effectief voor gegaan. Had beter gepast.

Verder bevat het laatste half uur nog wel enige charme, waardoor het geen complete fluke is geworden. Maar je kan je best aan niet teveel echte horror verwachten, dit is inderdaad een leuk inlopertje voor jongere kijkers, of voor die-hard 80s fans, die de sfeer (eerste shot is een suburbia met een jongetje dat op z'n BMX komt aanrijden) vol weten te appreciëren.

2.0*

Leuke horrorfilm voor de jeugd. In lijn met Troll en House. Het haalt het kleine jochie in mij weer naar boven. Erg gaaf dat dit vroeger dus kennelijk gericht op kinderen de markt op kwam (in een van de extra's geeft een van de makers specifiek aan dat dit een soort kinderfilm is), ondanks de gore. Het is geen Evil Dead ofzo, maar toch zie ik het nu niet gebeuren dat iemand zijn oog eruit geprikt krijgt met een Barbiepop in een kinderfilm of pap's hoofd kapot smelt. Ik krijg het idee dat horror nu op oudere tieners gericht wordt of volwassenen en niet de wat jongere leeftijd die hier aangesproken wordt. Jammer want ik vind juist het kinderlijke avontuur erg leuk in deze film: samen met je mattie een gat in de tuin vinden en met z'n tweeën op onderzoek uitgaan zonder dat er love interests of andere sexy aspecten aan te pas komen, gewoon spannend op onderzoek uitgaan als pap en mam weg zijn, beetje kattekwaad erbij... De effecten zijn cool ook: vooral de minions, die ik opvallend vloeiend vind bewegen voor stopmotion. Enig nadeel aan de film is dat er op een gegeven moment wel erg veel geschreeuwd wordt en je voornamelijk naar bombastische muziek en schreeuwende kinderen luistert.

Hoewel ik wel mijn deel van 80's teenage horror heb gezien vroeger zag ik deze nooit en zag ik er een stuk minder dan veel anderen. Ik werd er toch een beetje nostalgisch van vanwege de leuke pre-CGI special effects. Het ouderwetse handwerk dus en vanwege het leuke decor vol verwijzingen naar 80's (pop)cultuur. Tienerjochies die naar hardrock luisteren, satanic panic, backwards masking en zelfs wat conservatieve normen en waarden. Meer een behoorlijk duistere kinderfilm dan een volbloed horror. Maar ik mocht deze film wel en had in 1987 de leeftijd van Glen zo ongeveer.

Zowel Dorff als Takacs hielden er gemankeerde carrières aan over. Voor Takacs is dit nog steeds veruit zijn bekendste film en hij kwam uiteindelijk vooral terecht bij TV series en TV films voor zenders die veel goedkope content nodig hadden zoals SyFy en Hallmark. Dorff is een hardwerkende B-film acteur die af en toe zijn kans grijpt om in iets beters te zitten.

Knullige kinderhorror... Als volwassene heb je hier weinig aan.
Echt een typisch voorbeeld van een "eerste" horror die ouders aan hun 12 of 13-jarige kinderen laten zien. Dat was indertijd ook bij mij het geval. Er is na al die jaren niet veel van deze film blijven hangen en dat is volkomen normaal. Het eerste uur is een hoop tiener-onzin met wat getreiter, demonische weetjes uit een metal-album, woefie gaat dood etc. Er gebeurt niet veel. De echte actie zit in de laatste tien minuten. De FX is niet van hoog niveau.. boetseerklei-figuurtjes en stopmotion, je weet wel... Met een piepjonge Stephen Dorff in de hoofdrol...

Deze stond ook in de horrorkast van de plaatselijke videotheek, maar er was altijd wel een nog bloederige hoes. Een gat in de tuin waar monsters uit komen en dan met kids in de hoofdrol. Dan kon wel eens wat te kinderachtig zijn. Maar goed alles wat ooit in die videotheek stond heb ik allemaal al gezien, maar deze nog steeds niet. En dan het er toch maar van komen. Inderdaad op mijn 16e had ik dit wat te min gevonden. Maar lekker 80's sfeertje, coole FX, nog wel vrij pittig ook. Stephen Dorff is een beetje zacht ei, maar Christa Denton en Louis Tripp doen het wel leuk. Verhaal heeft een beetje irritant stop/start verloop en het is ook nog eens een minuut of 40 wachten op de eerste actie. Toch wel charmant 12+ filmpje met 16+ scènes.