Balibo (2009)

Mooie emotionele film met klasse acteer werk van Anthony Lapaglia.

De film trekt je echt mee in het waargebeurd verhaal met klasse camera en acteer werk!

Wow, deze raakte me echt. Ik voelde het tot in mijn botten en dat gebeurt me niet zo vaak de laatste tijd. Prima film dus die zijn doel bereikt maar net niet geraffineerd genoeg is om er een toppertje van te maken.

3.5*

Erg goede film. Geen Amerikaans knalwerk. Erg goed gespeeld, gefilmd al kwam het rechtstreeks uit de zeventiger jaren. Overigens wat mij betreft geen thriller, maar oorlog/docu-drama.

Absoluut geen thriller.

Want zo staat de film hier (op dit moment) omschreven. Wel een pijnlijk drama.

Pijnlijk vooral omdat de gemiddelde blanke europeaan (mijzelf incluis) weinig weet van dit soort misstanden. Ze gaan tijdens het journaal meestal het ene oog in, en het andere weer uit. We zijn deels afgestompt en hebben soms een filmmaker nodig die ons wakker schud.

Het wakker schudden had beter gekund. Een echt cinematografisch pareltje is dit helaas niet geworden. Doordat de film rustig de tijd neemt komt het einde des te harder aan. Soms werkt datzelfde tempo de film ook wel eens tegen, maar over het algemeen ben ik tevreden. Een vreemd woord m.b.t. zo een verschrikkelijke geschiedenis.

Goed.

Waargebeurd oorlogsdrama over Australische journalisten in Oost-Timor in oorlog. Redelijk spannend, en soms behoorlijk schokkend. Ruime voldoende.

Ik vond deze film een tegenvaller. Helemaal niet zo schokkend, zelfs al is de film gesitueerd in oorlogssituatie gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Weinig vaart, vervelende muziek, weinig overtuigend acteerwerk.

Ook de manier van filmen vond ik helemaal niet zo spectaculair, vond het eerder irritant hoe het verhaal van de 5 journalisten parallel loopt aan de tocht van Roger East.

Aangrijpend oorlogsdrama over een onderwerp die zelden is verfilmd. "Balibo"kent eigenlijk 2 verhaallijnen. De zoektocht die Roger East volgt naar de waarheid rondom de verdwenen 5 journalisten en met flashbacks de route en belevenissen van diezelfde tv reporters op weg naar hun noodlot..

De wrede invasie van Indonesie en de genocide aan het eind laten een gruwelijke en verpletterende indruk achter.

4*

Mooie film, erg aangrijpend.. Een zeer intrigerend verhaal, maar toch heb ik het gevoel dat er meer in had gezeten..

Grimmige film die als het ware meeloopt met de vijf verdwenen journalisten en met de journalist die een paar weken later hun spoor volgt.

Indonesië wil Oost-Timor binnenvallen en de hele wereld kijkt de andere kant op.

Bloederige oorlog en genocide in een film die het met name van sfeer en beelden moet hebben en behoorlijk hard aankomt.

Sluit me volledig aan bij de mening van JesseJanzen.

3*

edit: drama/oorlog ipv thriller

Zeker een mooie film, stond al een tijdje op mijn lijstje om

te kijken en gisteren was het zo ver. Ik sluit me wel aan bij de rest

dat het geen thriller is maar eerder een oorlog/docu.

De laatste 20 minuten doen toch wat met je, echt een film waar je de rest van de avond nog over nadenkt...!

I LIKE IT!

Geweldige, diepgaande in docu stijl gedraaide film (met een heel laag budget) die diep ingaat op de gevolgen van de Indonesische inval op Oost Timor. Diegene die zitten te wachten op veel explosieve scenes zullen wellicht teleurgesteld zijn, maar tenslotte is dit een intelligente en kritische kijk op de toenmalige toestanden. de film is (uiteraard) verboden in Indonesie, wat maar weer de hypocrisy van dit soort regeringen benadrukt. Aanrader.

Geweldige film over hoe die fijne Indonesiërs dat land tot op de dag van vandaag hebben verwoest, het land in chaos hebben achtergelaten. Lees dit maar even. Oost-Timor En ze houden nog steeds niet op, op alle fronten is Indonesië een wreed land. Ik lees in een commentaren dat we een film nodig hebben om ons dat bewust te worden, dat heb ik niet, ik wist dit al jaren, maar wellicht voor die onwetenden een eyeopener.

Zoals de meeste films die ik aanschaf omdat ik denk dat ze buiten mooi om naar te kijken ook educatief kunnen zijn,heb ik deze veel te lang links laten liggen...na 10 min had ik al spijt dat ik de film niet eerder bekeken heb...

Het is duidelijk dat er in deze film iets verteld wil worden,maar gelukkig hebben de makers de informatie in een toch wel spannend te noemen jasje weten te krijgen,dat maakt het voor mensen die niet perse interesse in het onderwerp hebben ook goed te doen...

De opbouw van de film gaat vrij geleidelijk en is goed te volgen,er word mooi van personages en tijdslijn gewisseld zodat je precies weet waar wat aan de hand is...en dat maakt het gewoon lekker duidelijk...

Dit is echt het soort film waar ik voor blijf zitten,het is mischien filmtechnisch geen wonderkind....maar het verhaal,de mensen,de gesprekken en de omgeving maken het geheel tot iets dat gewoon klopt...

4*

Ik heb waarschijnlijk een andere film gezien dan de meeste reakties die ik hier lees. Ik begrijp dat het verhaal gruwelijk is, maar het komt totaal niet uit de verf vind ik. Anthony LaPaglia vergeet te acteren. Er zit totaal geen emotie en/of uitdrukking in zijn manier van acteren. Op één of andere manier deed het me allemaal niet zoveel. Het script rammelde wat mij betreft. Ook filmografisch stelde het niet veel voor vond ik. Als dit een tv film zou zijn dan zou ik nog wel willen toegeven dat ie daarvoor wel boven de gemiddelde tv film zit, maar als bioscooprelease is ie toch echt niet goed genoeg. Zeer zeer ZEER matig.

Schrijnende tragedie.

Dat dit immense drama in feite is ontstaan door de Anjerrevolutie in Portugal maakt het voor ons Europeanen des te pijnlijker. (koloniën problematiek)

Ook hier kleeft weer bloed aan onze handen, al is het ‘maar’ door halsstarrig een andere kant op te kijken tijdens Oost-Timor’s prille onafhankelijkheid en vooral tijdens en na de wrede Indonesische inval.

Over de film zelf: hij tracht een kritische kijk te geven maar slaagt hier naar mijn mening maar zelden in.

Enkel het laatste kwartier is echt onthutsend.

Duidelijk een low budget met matige tot zwakke acteerprestaties, beeldcomposities, enz…

Jammer, maar ondanks dit is het toch een aangrijpende dramatische film.

Vond het maar matig. Ik miste de hele context van het verhaal. De politieke aanleiding van de bezetting is waar het omdraait en die kwam niet uit de verf.

De film wil als een soort documentaire overkomen, gebaseerd op werkelijke gebeurtenissen. Dan moet je vind ik ook de historische context goed duidelijk maken. Wat is er voorafgegaan aan dit conflict, waarom meent Indonesië aanspraak te mogen maken op Oost-Tmor, waarom ligt dit conflict zo gevoelig bij de VN, waarom wil/kan Australië niet ingrijpen, wat is de rol van Portugal hierin, etc etc

Door het ontbreken van deze informatie wordt de film meer een spannend jungle avontuur waarbij het meer gaat om die 5 journalisten en minder om een heel land dat het dupe is geworden van een internationaal politiek machtspel.

Aardige film maar ben niets wijzer geworden

Balibo omstreden in Indonesië. Logisch als je deze film hebt gezien. Timor iedereen kent het wel, maar niet de essentie van de problematiek. In deze film krijg je een beeld wat er in die tijd '75 heeft afgespeeld. Hoewel de acteurs niet bekend zijn vond ik dat geen probleem. Het verhaal is prima te volgen en neigt niet naar afwezigheid al heeft ie daar soms wel trekjes naar. Wellicht dat de muziekkeuze niet echt pakkend is. De film boeit me zeker, de beelden zijn goed al gebruikt men af en toe een handcamera. De film laat ook zien dat journalisten soms te ver gaan. Politiek gezien biedt deze film niet al te veel, al heeft ie overeenkomsten met Libië op dit moment. Met de term dat veel westerse landen boter op hun hoofd hebben komt ook hier weer naar voren. Al met al vind ik dat je deze film een x gezien moet hebben.

De film begint meteen goed, je zit er vanaf de eerste minuut in. De film eindigt ook sterk, maar het middenstuk kent wel wat momenten waarin de film wat inzakt. Het acteerwerk (zeer indrukwekkend) en de regie (prachtige jaren 70 sfeer door een mooi filter) vond ik de sterkste punten aan deze film. Ik zit te hikken tussen een 3,5 en een 4. Voorlopig hou ik het ff op een dikke 3,5.

Behoorlijk saaie film over wat feiten en de voorkeurspositie die westerlingen genieten zodra ze plots bij een oorlog betrokken raken, terwijl er hele volksstammen inheemsen worden afgeslacht. Op zich had dat een interessante uitgangspositie kunnen zijn, maar er wordt niets extra's mee gedaan qua inzicht of uitwerking. En thriller? Zelden zo'n spanningsloze film gezien.

Tjonge wat een waargebeurd verhaal...

Geen saaie film...

Prima acteerwerk...

Zeker geen thriller maar een drama...

Wel jammer ze hebben geen bewijs over de

vermoorde journalisten...

Reken deze film gebaseerd op een waar gebeuren beslist bij de oorlogsdrama's en niet bij de thrillers.

Weer zo'n aangrijpend drama over een oorlogsgebeuren waarvoor de internationale gemeenschap de andere kant opkeek.

Niet verwonderlijk dat de Europeaan hier weinig van af weet en eigenlijk verhaalt de film ook amper iets over de oorzaken van het conflict, wat wel jammer is.

Anderzijds vind ik de film best goed opgebouwd en naarmate hij vordert sluipt er meer emotie in.

Enkel oorlogen die een directe connectie hebben met grote landen krijgen veel media-aandacht. De Golfoorlog (25.000 doden) is daar een voorbeeld van. Robert Connolly verdient respect door de verfilming van de Indonesische invasie op Oost-Timor die zo'n 200.000 doden telde en niet vanuit heroïsch perspectief maar vanuit emotionele interviews van het plebs.

Balibo beschrijft het verhaal van een Australische journalist Roger East die moet uitzoeken wat er gebeurd is met twee groepen jonge journalisten van datzelfde land voor de minister van Buitenlandse Zaken Jose Ramon-Horta. De kijker wordt meegesleurd door de spanning die om elke hoek loert, de harde flashbacks en de situatie van de inboorlingen.

Een aanrader dus,

3,5*

Heftige film. Het begon allemaal erg kalm en in het begin vind ik het wel erg kabbelen allemaal. Later begint het verhaal wat meer vorm te krijgen en ga je de vermiste reporters ook volgen waardoor het wat meer stramien in het verhaal komt. In feite lopen er 3 tijdslijnen door elkaar. Dit kan soms heel verwarrend zijn als dit niet goed word aangepakt maar ik moet zeggen dat ik totaal geen moeite had om van de ene tijdslijn naar de andere te gaan.

De angst van de reporters word ook heel erg sterk weergegeven. Ik zat ook te bibberen op mijn stoel. Naast alles wat ik hierboven noem is het ook wel interessant om wat over de geschiedenis van Oost Timor te zien want ik moet bekennen dat ik voor ik deze film zag, eigenlijk weinig tot niets wist over dit land en de ellende die er geheerst heeft. Wel had ik misschien toch liever gezien dat er nog iets dieper op de geschiedenis van dit land was ingegaan.

Maar toch ... het is echt wel een heel indrukwekkende film.

Behoorlijk sterk oorlogsdrama maar absoluut geen thriller. Veel meer een film in de lijn van Hotel Rwanda en Killing Fields, een film dus over een bijna vergeten strijd in een ver land ergens rond de evenaar. Gezien de niet altijd even gemakkelijke verhouding tussen buurlanden Indonesië en Australië vroeg ik me af hoe deze film het verhaal over de Indonesische invasie van Oost-Timor zou brengen.

Ironisch genoeg brengt de film de decennia durende strijd van een heel volk weer opnieuw onder de aandacht van ons onwetende westerlingen door het verhaal van 6 Australische journalisten. Dat is wellicht ook wel een van de statements die Balibo wil maken. Roger East zegt het hier immers zoiets zelf; 'Mijn volk geeft geen donder om de strijd van 400.000 bruine in een ver land maar door het verhaal van 5 westerse journalisten wordt dit ook het verhaal van jullie volk'

Het is natuurlijk lastige materie want waar kies je voor. Vertel je het politieke verhaal met achtergronden of ga je voor het avontuur van een gevaarlijk (journalistieke)missie in een ver buitenland? De film lijkt hiermee wel een beetje op twee benen te hinken in eerste instantie, toch komt de waarheid tegen het einde hard aan en dat geeft de film een bepaalde noodzaak mee. Iets wat lang niet alle films kunnen zeggen.

Ik vind de film een ruw randje hebben, het geweld is keihard, willekeurig en daarom extra beangstigend. Geen valse romantiek of heroïek...

Het perespectief vanuit de 3 verschillende verhaallijnen is prima te volgen en nergens verwarrend. In cinematografisch opzicht is de film imo toch behoorlijk geslaagd, zeker gezien het niet reusachtige budget wat Connolly gehad zal hebben (vergelijk Blood Diamand). De film is geschoten op locatie in Oost-Timor en de acteurs, buiten de westerlingen, bestaan vooral uit locals en die doen het prima. Verder doet de film wat docu-achtig aan, de jaren '70 stijl wordt consequent en goed doorgevoerd. Het geeft de film iets behoorlijk authentieks.

Boeiende film over een vergeten strijd en alleen daarom al goed dat deze gemaakt is.

4*

Goeie film waarin een Australische journalist op zoek gaat naar vijf verdwenen collegas in Oost Timor tijdens de Indonesische invasie in 1975. Altijd interessant om een film te zien over een vrij onderbelicht stukje geschiedenis. De beelden en de aankleding zien er authentiek uit. Het tempo van de film ligt vrij laag, maar is nog wel onderhoudend doordat de twee verhalen van de vijf journalisten en de journalist die naar ze op zoek gaat enigzins parallel zijn gemonteerd.

Knappe oorlogsthriller / drama dat prachtig gefotografeerd is. De film brengt een lang vergeten oorlog opnieuw onder de aandacht. Doet zeker niet onder aan Blood Diamond of Hotel Rwanda. 3,5*

Uitstekende film over een (in de media) onderbelichte strijd. Doet zeker niet onder aan door Jipt genoemde films. Deed me wel aan deze films denken. Is zo gefilmd dat je je -netals bij Blood Diamond en Hotel Rwanda- midden in het volk en midden in de strijd waant. De sprongen in de tijd komen uitermate goed uit de verf. De muziek is erg goed gekozen. Ik kon het ook erg waarderen dat de hoofdpersonen Horta en East helemaal niet als "sympathieke helden" worden neergezet.

Sterke film, rauw en ongepolijst in beeld gebracht. Ik zat me soms af te vragen of ik nu naar echte beelden uit de 70er jaren zat te kijken of dat het allemaal zo gemaakt is. In het begin is het effe opletten omdat er steeds tussen de verhaallijnen geswisseld wordt, maar het blijft wel overal prima te volgen. Ben wel weinig wijzer geworden over het waarom van de invasie door Indonesië (als er al een reden is behalve hebzucht), de rol van Australië en nog wel een paar andere punten. Voor een geschiedenisles ben je dus niet echt aan het goede adres. Er wordt wat dat betreft weinig uit de doeken gedaan. Dat vond ik echter niet zo'n ramp aangezien in het begin al melding wordt gemaakt van een waargebeurd verhaal. Het neemt ook niet weg dat het een boeiende, soms aangrijpende film is.

Verder worden de karakters realistisch neergezet. Het zijn geen Hollywood helden maar normale mensen. Roger East, die aanvankelijk na de eerste beschieting door de helikopter zijn biezen wil pakken en naar huis wil gaan bedenkt zich gaandeweg en blijft uiteindelijk in het land om verslag te doen van wat er allemaal gebeurt. Daarnaast vond ik dat goed weer werd gegeven hoe machteloos een klein land eigenlijk is wanneer het wordt ingevallen door een groter land. Je ziet bijvoorbeeld niemand van de regering van Oost-Timor op Ramos-Horta na. Hij kan enkel via diplomatie zijn recht proberen te halen, maar ondanks dat het nu een onafhankelijk land is, blijft het voor mij toch "too little, too late". Het is ook misselijkmakend om te zien hoe mensen andere mensen zo'n dingen aan kunnen doen en er uiteindelijk nog mee wegkomen ook. Ik kan me gewoon niet voorstellen dat je als soldaat bepaalde bevelen opvolgt.

Eén punt is me echter niet geheel duidelijk geworden in de film. Op een gegeven moment vallen de Indonesiërs Balibo binnen. De journalisten willen aanvankelijk nog filmen, maar bedenken zich nadat de kogels beginnen te vliegen. Even later komt de militie/het leger van Oost-Timor terug in beeld en die schreeuwen tegen de journalisten iets in de trant van: "Kom mee, kom mee". De journalisten rennen echter de andere kant op, richting één van de huizen, waar ze vervolgens in de val komen te zitten.

Maar goed, dat doet verder ook niet veel aan de film af. Ik hield er achteraf een enorm rotgevoel aan over, (wat overigens niet betekent dat het dan geen goede film is) maar het zou niet goed zijn als dat niet zo was.

4*

Sterk aangrijpend oorlogsdrama over de verwijning van een aantal Australische journalisten. De film werkt met veel flashbacks maar is desondanks goed te volgen.