Down the Shore (2011)

Ondanks dat je de personages tot in hun kleinste bijzonderheden leert kennen en de sombere sfeer geloofwaardig overkomt, weet dit melodrama over familie, vriendschap en duistere geheimen niet te boeien. Het verhaal is naast clichématig, uitermate traag en saai. Regelmatig lijkt het of er met opzet zo ontzagelijk wordt getreuzeld en dat maakt het plot eerder lachwekkend dan spannend.

Wanneer zien we Famke Janssen weer eens in een goede film?

Prachtige sfeervolle film met goede acteurs. Mooie rol weer van Famke Janssen.

Meestal leg ik drama's waar in het begin al iemand sterft opzij.

Alhoewel langdradig toch een inhoudelijk goede film waarin diverse personages aan mekaar verbonden zijn in een familiaal melodrama waarin we toch regelmatig op het verkeerde been worden gezet.

Zeker in het plot varrast Guskin ons in een dubbele richting.

Vrij goede vertolking van Famke Janssen. Ook al heeft hij al in betere films geacteerd.

Een vrij romantisch familiedrama waarin een zieke vrouw sterft, een vader vermoord wordt, een zoon autistisch is, een onderdanige vrouw en de rest van de familie via drank, drugs en geweld hun onderlinge jalousie kwijt wil en kan sêlen.

Juist of zitten we op een kermis die vierkant draait.

Geld en macht dragen hier ook weer de hoofdrol.

3.0 lijkt me een licht positieve score.

Sfeervol, maar niet in positieve zin - de grauwe drab ligt verstikkend over de film heen, en verstrikt alle personages in een depressief drama. Interessant of spannend wordt het niet, en na de eerste drie minuten is de lol er wel vanaf. Wat de personen bij elkaar houdt, afgezien van het verhaaltje zelf dan, is me aan het einde van de film totaal duister. Even duister als wat dan toch de bedoeling geweest zal zijn van het geheel.

Niet onaardig gespeeld misschien, hoewel vooral Joseph Pope toch wel wat steekjes laat vallen.

zeer mooi drama, met een mooi geheim.

goed neergezet, de film neemt de tijd.

Martin vond ik niet erg denderend overkomen als autist of gehandicapte zoon.

Voor de rest prima spel, met wederom een mooie Famke Jansen.

het eind had wel iets langer gemogen dan even 1 eindscene.

Goede vertolkingen van de ganse cast, met natuurlijk James Gandolfini op kop.

Maar een boeiend verhaal was het niet, zelfs langdradig vond ik het.

Het einde was wel mooi, maar toch heb ik al betere dingen gezien van de betreurde Gandolfini en ook van Famke Janssen.