Felicia's Journey (1999)

Ik ben een beetje verbaasd over de lage score hier maar laat ik daar niet verder op in gaan. Ik vond het een erg goede film. Vooral de sfeer greep me heel erg aan, lekker naargeestig. De muziek draagt daar erg aan bij en ook het feit dat zo lang in het midden wordt gelaten wat er nu precies allemaal aan de hand is. Alleen met het einde heb ik een beetje moeite waardoor mijn score blijft steken op een 4.

De werkelijk briljante rol van Bob Hoskins (de man moet wel één van de beste acteurs van de laatste 20 jaar zijn), brengt deze erg aparte film naar 4 sterren.

Ik zag kort geleden Exotica weer eens, die zoals ik had verwacht beter was dan toen ik die jaren terug zag. Atom Egoyan spreekt mij enorm aan, dat bewijst ook Felicia's Journey.

Zeer kalm worden karakters verder uitgebouwd, met een steeds maar groeiende fascaniatie voor zowel Felicia als Hiltditch. En dat vind ik toch knap als je ziet dat Felicia een op zich niet al te bijster boeiend karakter is, iets wat Hilditchs absoluut wel is. De vele lange scenes zien er prachtige uit, vaak zowel visueel als muzikaal ontzettend mooi. Mychael Danna's score is briljant op bepaalde simpele fronten, evenals wat moeilijke zoals het ritme van een kopje thee brengen of een stukje rijden met ''uit de maat'' tromgeroffel. Ook een stel zeer mooie flashbacks. 4 sterren

Na een half uur vol dialect en flashbacks te zijn doorgekomen, werd de film naar mijn gevoel steeds beter. De kracht van de film ligt volgens mij voornamelijk in de interactie tussen de hoofdrolspelers. Ook is het spel van Bob Hoskins zeer sterk.

Minpunten zijn vooral het eerdergenoemde eerste half uur en ook het feit dat de film vrij zwak is, afgezien van de hoofdrolspelers en hun verhaal. Dan heb ik het over zowel het technische gedeelte, als ook het spel van verschillende bijrolacteurs. Ook is de naïviteit van Felicia op bepaalde momenten teveel aanwezig.

Film weet de aandacht best vast te houden, maar het is zeker niet Egoyan's beste.

Ik vind dit tot nu toe Egoyan's beste. De locaties en de kleuren en filmtechnieken zijn altijd uitstekend bij hem, maar deze keer vond ik het verhaal echt top. Een diepe psychologische schets van een man met een verleden die een open en naief meisje ontmoet. Ik vond het verschrikkelijk spannend,ook al is het een vrij trage film.
De ontknoping waarbij de achterliggende geschiedenis steeds meer naar voren komt greep mij erg aan.

De man blijkt het een en ander op zijn geweten te hebben. Wie kun je de schuld geven? Als je zag wat voor een jeugd hij had, was dat hemelschreiend ziek en heeft hem m.i. ernstig verknipt.
De geslachtofferde meisjes, dat is net zo hemelschreiend onrechtvaardig.
Deze film zal mij goed bijblijven.

Bob Hoskins is echt geniaal als hulpvaardig maar oh zo eng mannetje. Elaine Cassidy is echt geniaal als onschuldig en ietwat naïef meisje. Het tempo is tergend traag, maar dat helpt wel om de spanning tot het uiterste op te voeren - tot een wat verrassende ontknoping, maar niet nadat we van beide personen de hele achtergrond geleerd hebben. Ouch.

En de Jehova's getuigen verdienen natuurlijk een diep respect. Ik neem me voor om ze vanaf nu vriendelijk te woord te staan.

Goed acteerwerk van beide hoofdpersonages en leuk speciaal sfeertje. Voor de rest weinig indruk. Sloom verloop, weinig of geen spanning en het verhaal niet echt boeiend. 4/10

Goeie film over een jonge vrouw die op zoek gaat naar de vader van haar ongeboren kind. Het komt misschien allemaal wat traag op gang, maar de film heeft een wat eigenzinnige sfeer en een boeiend hoofdpersonage (hier prima neergezet door Bob Hoskins). Alhoewel het verloop zich niet gemakkelijk laat voorspellen is het verhaal niet echt origineel. Mooi camerawerk ook.

Een tijdje geleden was ik nog erg onder de indruk van Exotica en The Sweet Hereafter was ook al een goede film. Het niveau van Exotica wordt hier niet gehaald, maar Felicia’s Journey is zeker een goede film geworden die duidelijk de stempel van Atom Egoyan draagt.

Atom Egoyan lijkt me, na 4 films van hem nu gezien te hebben, een regisseur die erg goed sfeer kan scheppen, maar daarnaast ook erg goed een verhaal kan vertellen. Felicia’s Journey is zo’n lekker slome en mysterieuze film, waarbij we met mondjesmaat meer en meer te weten te komen over de achtergronden van Felicia en Hilditch.

Net zoals in Exotica weet Egoyan het heden op een knappe manier af te wisselen met flashbacks. We zien Felicia die in Ierland verstoten wordt door haar vader vanwege haar zwangerschap en haar poging om contant te zoeken met de vader van het kind, maar het zijn toch vooral de stukjes van Hilditch die er bovenuit steken. De videobeelden van zijn vorige slachtoffers die hij gefilmd heeft in de auto geven dat extra naargeestig tintje aan de film, alsook de fragmenten van de jonge Hilditch die staat toe te kijken op zijn moeder die kookt in een televisieshow zijn zeker een toegevoegde waarde om nog wat meer mysterie rond zijn personage te creëren.

Die Hilditch wordt overigens goed neergezet door Bob Hoskins. Hij komt aanvankelijk over als een normale, vriendelijke man, maar hij heeft toch iets creepy in zich om geloofwaardig over te komen als seriemoordenaar. De prestatie van Elaine Cassidy als Felicia is wat moeilijker in te schatten, daar ze de hele film lang een ingetogen rol speelt van een naïef meisje, maar tegenvallen doet ze zeker niet.

Alleen krijgt de film niet het einde die ik gehoopt had. Het opbiechten van Hilditch tegenover de twee gelovige vrouwen die langskwamen en zijn uiteindelijke zelfmoord deden me niet zoveel. Ik vond het net wat te makkelijk hoe hij zich ‘overgaf’.

In ieder geval toch weer een geslaagde film van Egoyan. Voorlopig houd ik het op 3.5*, maar zit wel dicht tegen de 4* aan en het is eentje die ik zeker nog eens opnieuw ga zien.

3.5*