De Man Die Zijn Haar Kort Liet Knippen (1966)

Wat een titel...

Ik vind het wel van lef getuigen om zo'n titel te gebruiken, zeker omdat het drama betreft.

Naar een roman van Johan Daisne.

Hoofdrol is van Senne Rouffaer (oa Kapitein Zeppos maar figureerde in vele belgische tv series)Ook regisseur van het fameuze (bij mij igg) Fabian van Fallada.

Ik geloof dat ik dat boek van Johan Daisne wel eens gelezen heb in het middelbaar. De film heb ik zeker gezien, nadat we het boek gelezen hadden. De leerkracht Nederlands zei destijds over deze film dat het nog plezanter was om zien "omdat het echt gebeurd was", vond ik een flauw argument. Het was goed in beeld gebracht en daarmee basta. Wordt een film nu echt beter "omdat het verhaal echt gebeurd is?" Persoonlijk vind ik absoluut van niet.

Nee, maar je gaat er wel anders tegen aan kijken, toch?

Misschien wel - maar ik heb dan ook een complex met "waargebeurde verhalen". Op onze school hadden ze zo'n handje weg om "waargebeurde verhalen" op ons los te laten. We zaten ons vervolgens steendood te vervelen, tot de leraar ons midden in de film ons kwam toefluisteren: "'t is misschien een beetje saai - maar hij is wél waargebeurd"! Vandaar mijn complex dus!

Erg goede ondergewaardeerde film, zeker de beste Belgische film die ik ken. Een mooie dvd uitgave trouwens van het Belgisch filmarchief.

Hey,

Vandaag hebben we de oude boeken van mijn bed over groot moeder eens bekeken die naar hier zijn gekomen na haar overlijden.

Tussen die boeken, vonden we de verschillende drukken van het boek "de man die zijn haar kort liet knippen" van Johan Daisne.

Er staat in gekribbelt wat verbeterd moest worden, en het gaat om meer dan 500 pagina's.

Daarom heb ik besloten als 16 jarig meisje om die bladeren eens door te nemen.

Ze zijn gemaakt in '64 in Brussel/Den Haag en zijn geschreven in oud nederlands

Interessant. Wat is oud-nederlands ?

Wat wij nu " dialect" noemen.

Lijkt me niet hetzelfde.

Wat ze in de tijd van Joost van den Vondel spraken

Ik ga er steeds harder aan twijfelen ...

Want waar mijn herinnering me vertelde dat dit een uitgesponnen, langdradige film was ... blijkt net het omgekeerde bij herziening

Er is de uitgespaarde beeldvoering (let op de boekenkast in de openingssequentie) ... de voice-over, die je binnenvoert in het hoofd van Miereveld: een adderkluwen van bespiegelingen, haast vulkanische emoties en vooral ... twijfels, veel twijfels. Senne Rouffaer brengt die cascade van gevoelens naar de oppervlakte, door een duchtig uitgekiende, zuinige manier van acteren let op hoe zijn mimiek verandert wanneer Fran in hem de hotelkamer vertelt: "Helaas, Govert - ik moet je de waarheid vertellen"

De sfeerzetting is best te bestempelen als uiterst koel, archetypisch daarvoor zijn de geplastifieerde, maniëristische zinnen. Zinnen die zich laten kenmerken door een haast chirurgische syntaxis ... je ruikt bijna de ether wanneer Fran (tijdens de hotelkamerscène)aan Govert komt te vertellen:

"Ik zou het zeer kunnen waarderen wanneer je me uitgeleide doet" ... er druppelt niets van emoties door in de zinnen, waardoor de impact nog groter wordt. ... de Beelden zeggen immers genoeg

Ik denk dat dit zomaar één van de beste films zou kunnen zijn die ik dit jaar zag

Zo zie je maar, 2 jaar na dato

Ik moet die dvd ook maar eens aanschaffen, Senne Rouffaer is wel een van mijn favoriete acteurs

Hommage aan Rouffaer.

Canvas zendt vanavond om 23.35 uur een portret van Senne Rouffaer uit, Dit naar aanleiding van zijn overlijden. Om 00.10 uur volgt de film "De man die zijn haar kort liet knippen" uit 1965. "

Deze rolprent vond ik voornamelijk uiterst wisselvallig.

Van ultiem saaie, ouwbolligheid tot nagelbijt-hoogspanning. Met een verhaallijn die dan weer erg stompzinnig en op een volgend moment weer enorm boeiend was. Een fotografie die schommelde tussen zeer oninteressant en haast Bergman-achtige schoonheid.

Ik heb momenten gehad dat ik het kijken wilde opgeven en momenten dat ik haast aan het tv-scherm geplakt zat.

Misschien nog eens goed over nadenken en wellicht tzt een keer herzien, maar nu houd ik het op 3,0*

Wat ik mij nu al een paar dagen afvraag, is waarom André Delvaux voor de Poolse Beata Tyszkiewicz gekozen heeft om de vrouwelijke hoofdrol gestalte te geven. De toen 28-jarige schoonheid sprak geen woord Vlaams (of Nederlands) en had of heeft nooit een rol in een film uit onze contreien gespeeld...

Waarom koos Leone voor de volslagen onbekende Eastwood om te spelen in zijn italiaanse westerns?

Die was helemaal niet onbekend. Hij was een klein beetje bekend. Bekender kon hij niet betalen....

Ik was gisteren in de boekwinkel en las door het boek "1001 Movies You Must See Before You Die"

Voor een of andere rare rede was dit een van de 1001 films. Ik heb de film niet gezien, maar het was toch een aparte keuze.

Waar is deze film te vinden? Is het op DVD uit?

Jep, hier! Prachtige uitgave (zoals alle titels uit die reeks).

Had het eerste half uur wat moeite om er in te komen omdat je niet echt weet waar het heen gaat maar op den duur werd ik er wel door gegrepen. Toch wel een bijzondere film met vooral een zeer sterke rol van Senne Rouffaer en een opmerkelijke soundtrack. De documentaire die op de dvd staat is zeer de moeite waard, niet al te lang maar wel erg informatief.

Ambitieus debuut van André Delvaux, waarmee hij toch wel hoog heeft gemikt om deze hermetische roman van Johan Daisne te verfilmen. Sommige Vlaamse kritici boorden destijds deze prent ten onrechte de grond in. Senne Rouffaer maakte op mij wel indruk in zijn uitbeelding van het psychologisch en psychisch proces van een man die alles in zijn geest beleeft lang na de werkelijke gebeurtenissen. Een Vlaamse film die zeker de nodige aandacht verdient en waarin het acteurstalent van Senne Rouffaer, die deze film echt draagt, wordt onderstreept.

nog eens gezien, van 5 naar 3 sterren gebracht, eigenlijk vind ik het nu maar een saaie film met geweldige beelden

maar saai is en blijft saai

achteraf moet ik toegeven, deze film is toch echt wel 5 sterren waard

Hij draait maandag 12 april in VillaLUX in Nijmegen.

http://www.lux-nijmegen.nl/...

De vertoning van deze film in VillaLUX ging gepaard met een uiterst informatieve analyse van een filosoof, wat zeker wel een interessant licht op de film wierp: hoofdlijn was Plato's Ideeënwereld - waarbij Fran het idee van de Schoonheid vertegenwoodigde -, maar op een gegeven moment kwam ook Hegel voorbij en werd er een bijzonder interessante dialectische interpretatie op de film losgelaten. In zekere zin heeft die analyse de film gered, want De Man Die Zijn Haar Kort Liet Knippen is zo ontzettend traag af en toe dat het even doorbijten is. Maar toch zou ik het absoluut geen vervelende film durven noemen, integendeel, er zitten heel wat memorabele scènes in, met als hoogtepunten wel de scène waarin Miereveld (inderdaad) zijn haar laat knippen en de daaraan gespiegelde lijkschouwing. Ook de dialogen waren af en toe van hoog niveau en bovendien erg grappig ("Wij chirurgen moeten oppassen dat we met de blinde darm niet ook de ziel wegknippen." "Ik ga even naar mijn kamer."), de droogheid waarmee ze worden gebracht maakt het haast absurdistisch - zo erg zelfs, dat ik twijfel of dit eigenlijk wel de bedoeling was van Delvaux, die zijn personages bijzonder stijfjes laat acteren. Op een bepaalde manier werkt dat, zeker bij de hoofdpersoon, maar het verhult niet dat Beata Tyszkiewicz een behoorlijke miscast is. Goede film.

3,5*

Kiest u maar welke versie het beste bij u past: geniale mislukking of pretentieuze draak. Ik heb hier weinig plezier uit kunnen halen, maar het is overduidelijk dat André Delvaux een genadeloos goede cineast is.

Ongetwijfeld de film waarin het vaakst 'Govert' wordt gezegd uit de filmgeschiedenis.

Verder: een tamelijk vervelende film, met geaffecteerde dialogen, ergerniswekkende personages en een slepend verhaal. Tis wel tamelijk bijzonder allemaal, ook buiten het tientallen keren uitspreken van de namen 'Govert' en 'Fran', en de cinematografie is niet onaardig.