Fâsuto Sukuwaddo (2009)

First Squad is een vreemd mengsel van science-fiction, fantasy, WOII en documentaire, dat alles in een typisch Japans animatiejasje gegoten. Een verfrissende insteek, maar op bepaalde punten helaas pover uitgewerkt.

De animatie van Studio 4C is goed, maar niet zo sterk als bijvoorbeeld bij Tekkonkinkreet of hun recente Genius Party projecten. Het was eigenlijk de bedoeling om van First Squad een serie te maken, wat de ietwat lagere productiewaarden verklaart. Alles wijst erop dat men van de pilot episode haastig een speelfilm heeft geprobeerd te maken; de korte speelduur, de snelle afwisseling van scènes, personages die haastig of totaal niet geïntroduceerd worden, een redelijke cliffhanger aan het eind...het zorgt er allemaal voor dat First Squad incompleet aanvoelt.

En dan zijn er doorheen de film nog de documentaire-achtige stukken a la Band of Brothers, waarin oorlogsveteranen, historici en psychologen de kijker moeten doen geloven dat hetgeen zich op het doek afspeelt ook daadwerkelijk gebeurd is. Het kwam op mij wat onnozel en onnodig over. Daarnaast haalt het ook flink de vaart uit het verhaal.

Als serie had dit veel meer potentie gehad, want het occulte, een wereldoorlog en Japanse animatie zijn toch een eigenzinnige combinatie. Ik werd vooral aangetrokken door het visuele, maar ook wel door het interessante doch gehaaste verhaal. Zonde dat de plannen voor een serie niet zijn doorgegaan.

First Squad: The Moment of Truth draait trouwens 14 en 15 november op het Noordelijk Filmfestival in Leeuwarden.

Behoorlijke misser van Studio 4°C.

Visueel zitten er sterke momenten in, maar toch voelt de animatie soms een beetje tegennatuurlijk aan. Hoe mensen wegvliegen als ze een klap krijgen bijvoorbeeld. Wat helemaal raar is: de hoofdpersone loopt rond met nota bene een Japans zwaard, en er zit nauwelijks een goed geanimeerde zwaardvechtscène in! Het enige dat we te zien krijgen zijn scènes als in de Rurouni Kenshin tv-serie: iemand zwaait met een zwaard, je ziet niet waar het terecht komt en in het volgende shot zie je dat iemand getroffen is.

De Russische voice-acting is helemaal een ramp en irriteerde behoorlijk. Verder een warrig verhaal waarbij de structuur met documentaire-achtige tussenpassages ook niet hielp.

Misschien leuk voor fans van Studio 4°C om een keer te zien, maar voor de rest is er genoeg andere animatie die wel echt de moeite waard is.

2*.

Gemiste kans.

Dat dit een serie zou worden verklaart wel een hoop, al denk ik niet dat ik dit in serievorm zou willen zien. In filmvorm is het in ieder geval nogal rommelig. Doet wat denken aan Blood, maar waar die film net erg beperkt bleef, propt men deze film vol met teveel zaken die te weinig aandacht krijgen om goed uitgewerkt te worden.

Sowieso vond ik de setup al niet best. Weer een occult nazi verhaaltje met een hoop hoepla over schemerwerelden en dergelijke. Personages zijn ook niet al te boeiend (noem ze gerust overgedramatiseerd) en het plotje is uiteindelijk nogal blasé.

Vond het wel leuk dat deze film gewoon met Russische voice cast te krijgen is (al hadden de Duitsers wel weer Duits mogen spreken) en hoewel de animatie qua niveau soms wat beperkt is (zeker voor 4°C normen) wordt dit opgelost door slim gebruik van effecten en filters. Ervaring genoeg daar, zoveel is duidelijk.

Gelukkig niet de versie gezien met de docu-beelden erdoor, denk niet eens zozeer nefast voor het tempo (dat iets te hoog ligt sowieso), maar eerder voor mijn interessepijl. Slecht is het uiteindelijk niet, wel warrig en gehaast.

3.0*

Ik volg een beetje de mening van voorgaande kijkers. Op zich niet echt een slechte film, maar er wordt te weinig gedaan met het idee. Dit heeft op papier meer potentie dan het eindresultaat. Het verhaal is veel te sec en weinig creatief. Met 73 minuten is dit ook veel te kort. Maak er dan toch iets van. Ik hou wel van deze animatiestijl, maar het geheel moet ook wel goed zijn natuurlijk. Als ik het goed begrijp zou dit het begin van een serie moeten zijn. Als pilootaflevering (zullen we het dan maar noemen) is het op zich niet slecht, als alleenstaande film komt het wel wat te kort.