Le Donk & Scor-zay-zee (2009)

Waar velen Meadows' vorige als een charmant tussendoortje zagen, geldt dat bij mij eerder voor deze prent. Somers Town vond ik namelijk een wondermooi juweeltje met prachtige beelden en dito muziek.

Le Donk & Scor-zay-zee daarentegen is fijn, zonder op enig vlak echt te kunnen overtuigen. Visueel is er omwille van het concept weinig ruimte voor poëzie en ook de soundtrack valt mager uit in vergelijking met de schitterende deuntjes die Somers Town opluisterden.

Zelfs de humor is wat mij betreft minder, hoewel Le Donk zich toch eerder als een volbloed komedie aandient. Niettemin vaak moeten gniffelen omwille van Considines asociale gedrag en ook de gelatenheid waarmee Scor-zay-zee alles ondergaat zorgt voor de nodige gein.

Leuk filmpje, dat qua humor een beetje aan The Office doet denken, maar in vergelijking met Meadows' vorige parels toch een stapje terug.

Een interessant idee om een gespeelde docu te maken. Shane Meadows kon mij met Somers Town & A Room for Romeo Brass goed bekoren maar deze docu kan dit niveau niet evenaren.

Vanzelfsprekend is deze docu helemaal niet gemaakt om echt serieus te nemen en de personages zijn nou niet bepaald door snee mensen, maar toch weet Le Donk & Scor-zay-zee hoe kort de film ook mag zijn niet altijd te boeien en zeker zonder ondertiteling met name in de auto scenes moeilijk te volgen.

Een leuk idee en ik ben ook helemaal voor geïmproviseerde dialogen maar deze film heeft het allemaal net niet.

2,5*