Le Trou (1960)

Cinema OT301 | The Cult Corner - bit.ly

Fantastische film dit zeg!

De film heeft veel weg van Rififi en ook van A Man Escaped en laat ik nu net dat allebei erg goede films vinden. Le Trou is zelfs nog een tikkeltje beter en dat wil toch wel wat zeggen.

Ik houd sowieso wel van ontsnappingsfilms, met vaak een simpel verhaal, waarbij de uitwerking ervan essentieel is voor een film als deze. Die uitwerking is echter geweldig. De film kent een ongekend sterke sfeer, een mooie opbouw waardoor de spanning bij mij uiteindelijk ook enorm opliep. Ongelooflijk hoe de tijd voorbij kan vliegen, de twee uur vlogen werkelijk voorbij en ik heb me echt geen seconde verveeld. Er zitten echt een paar hele sterke scènes in de film, waarbij gelijk ook het sterke camerawerk van deze film opvalt. Het moment dat twee mannen de onderaardse gangen in de gevangenis verkennen, is spannend, cinematografisch erg mooi en kenmerkend voor de fantastische sfeer die deze film uitademt.

Het acteerwerk is ook dik in orde. De acteurs spelen allemaal overtuigend en doordat je over de meeste personages niet zo heel veel te weten komt, blijft er ook iets mysterieus rondom hen hangen. Ook is het leuk hoe handig de mannen met zaken en materialen zijn, die ze voorhanden hebben. Ongelofelijk hoe makkelijk ze zaken in elkaar zetten en van de simpelste spulletjes iets functioneels maken. Een soort van A-team uit de jaren zestig zeg maar.

Uiteindelijk is het dan wachten op de zinderende finale, waarbij ik compleet verrast werd door het mislukken van de ontsnapping. Ook hierbij is de manier waarop alles getoond wordt weer subliem. Het moment waarop de gevangene eerst naar links kijkt met het spiegeltje, waarbij alles nog goed is en dan naar rechts kijkt, waarbij gelijk duidelijk is dat alles mis is. is werkelijk fenomenaal.
Wat mij betreft echt het beste moment van de film, waar werkelijk alles inzit.

Een erg mooie film dus, die goed blijft hangen en die ik ook zeker op dvd ga aanschaffen.

Dikke 4,5*

Goede gevangenisfilm. De voorbeeidingen op de ontsnapping, worden net als in Condamné à Mort S'est Échappé ou Le Vent Souffle Où Il Veut, Un (1956) redelijk minutieus weergegeven. Moest natuurlijk vaan aan Andy Dufresne denken met z'n theelepel. Vond het allemaal lekker wegkijken, maar heel erg enthousiast kan ik er niet van worden, want uiteindelijk gebeurd er niet zo heel veel. Sfeer en karakters zijn wel ok en dragen de film. Het eind kwam toch als een verrassing. Jammer genoeg wordt er niet echt een duidelijke verklaring gegeven. Want het moge duidelijk zijn, dat het niet de meest slimme actie was van onze hoofdpersoon.

Dikke 3,5*

Nee, nu opeens ga je hem wel kijken...

Waar wordt geen verklaring voor gegeven?

Waarom hij ze aangeeft. Dat hij zelf mogelijk sneller vrij zou komen is geen reden om je maten erbij te lappen. Denk dat die je sowieso nog wel ergens weten te vinden. Daarbij kan je net zo goed mee gaan. Voor ontsnappingen krijg je immers geen straf. Ben je toch eerder vrij, of je blijft achter.

Heb je het gesprek tussen de directeur en hem wel begrepen? Waarschijnlijk hadden ze al een vermoeden. Sterker nog, misschien wisten ze het al. In ruil voor ofwel strafvermindering, ofwel geen extra tijd, heeft hij ze erbij gelapt. Hij kon het zich immers niet veroorloven om nog langer in de gevangenis te zijn dan hij sowieso al moest zijn

Ja, maar blijf het een rare keus vinden. En hoezo kon hij zich niet veroorloven langer te blijven? Bovendien was het sneller geweest als hij gewoon was meegevlucht. Verder snap ik ook niet wat hij nog te vrezen had, aanklacht was immers ingetrokken.

Ik weet de precieze reden niet meer, maar wel weet ik nog dat hij heel snel weer eruit wilde (liefde?). Wat ook de reden was dat hij wilde ontsnappen i.p.v. zijn straf uitzitten of wachten tot zijn zaak geseponeerd wordt (ik meen te herinneren dat ze hem hadden overtuigd dat die kans heel klein is).

Maar dat kon dus niet, omdat het gevangenispersoneel achter de ontsnappingspoging was gekomen. Of in ieder geval hem die indruk gegeven.

Wat ook de reden was dat hij ze verlinkt had. Hij gaat immers vrijuit, als ze die tunnel hadden gevonden, had hij alsnog in de cel beland.

Als hij 'gewoon' meegegaan was heb je alsnog een ontsnapping aan je broek hangen, terwijl even wachten ook vrijheid betekent, zonder dat je nog gezocht word.

Voor een ontsnapping krijg je geen extra straf, het is het recht van de gevangene om te willen ontsnappen. Verder zijn de reden die Chevy geeft allemaal verkeerd. Hij zou immer sneller op straat staan als hij ontsnapte en had zelfs zijn geliefde achterna kunnen reizen naar Engeland. Verder is er ook niets waaruit bleek dat de gevangenis ze al in de gaten had.

Maar blijkbaar is er in het gesprek met de directeur iets gebeurd of gezegd waardoor hij ze aan heeft gegeven. Dat het twee uur had geduurd en wij als kijker slechts 3 minuten zagen was natuurlijk al een voorbode. Ik had graag gehoord wat (bijvoorbeeld door de persoon in kwestie zelf in een epiloog). Nu kwam het vooral over als een leuk (geforceerd) plotwistje om het verhaal een verrassende wending te geven. Jammer. [/spolier]

Daar heb ik nog nooit van gehoord en volgens mij slaat dat ook nergens op.

Edit: Er klopt wel iets van, maar dit lijkt me echt niet van toepassing.

Maar begrijp dan dat ontsnappen geen optie meer was.. Bovendien zou hij, zoals Montorsi zegt, een gezocht man worden.

Uiteraard is er daar iets gebeurd. Hij was vrij opgewekt over het feit dat hij over een paar uur een "vrij" man zou zijn. Wat er precies gebeurd is, wordt in het midden gelaten. Dat er wat gebeurd is, is duidelijk. Nota bene jij, die bij Inception zo zit te zaniken over het uitleggerige gehalte, zou dit toch moeten waarderen? Het wordt aan de kijker over gelaten om te bepalen wat er precies tegen hem gezegd is, zodat hij hen aangeeft. Maar het lag er volgens mij vrij dik bovenop dat hij zijn celgenoten heeft aangegeven om zijn eigen hachje te redden.

Maar je bent geen gezocht man op het moment dat de aanklacht ingetrokken is. Eris immers geen aanklacht meer.....

Daarbij had hij ook gewoon in de cel kunnen blijven zonder ze aan te geven. En dat er iets gebeurd is lijkt me duidelijk, maar wat? Nu voelt het vooral aan alsof het puur om een verrassende plottwist ging. Dus ik wil duidelijkheid, maar wel achteraf. Niet zoals bij Inception waar alles vooraf wordt voorgekauwd. Anyway ik vond het nu gewoon een slappe plottwist. Jammer, enige uitleg had dat kunnen wegnemen.

Denk overigens dat zijn hachje nu meer gevaar loopt, de celmaten en al hun vrienden en andere criminelen hebben nu een appeltje met hem te schillen. Hij is z'n leven een stuk minder zeker, dan had hij zich afzijdig gehouden.

Maar wel als hij mee was gegaan met de ontsnapping, want volgens jou was dat de beste keuze. (ondanks dat het geen optie was)

Daar had hij niks aan gehad. Dan was hij alsnog medeplichtig.

Dat is het ook. Een soort klap in je gezicht. Hij heeft letterlijk geroken aan de vrijheid.

Die criminelen zitten daar nog wel een hele tijd. Bovendien weten ze weinig van hem. Waar woont hij? Wat voor werk doet hij?

1. Nee, want op ontsnappen staat geen straf.
2. Nee, want hij gaat toch niet mee. Je maten niet aangeven is ook niet strafbaar
3. Klap in me gezicht was het niet, kwam veel te geforceerd over nu. Zo van, laten we er nig een leuke draai aangeven.
4. Ach, daar valt achter te komen. Ik zou in ieder geval geen 4 criminele celmaten aangeven, als het niet hoeft. Lijkt me linker dan niets zeggen.

Verder zijn het enkel aannames van zowel jouw als mijn kant. Kortom een beetje uitleg had wat mij betreft geen kwaad gekund. Nu vond ik het een flauw eind.

Het lijkt mij zeer onwaarschijnlijk dat je gewoon mag ontsnappen en dat daar geen tegenprestatie tegenover staat. We hebben het ook over 1960, hè. Misschien was het toen anders.

Maar gezien het feit dat hij het wel doet, kun je toch wel met redelijkheid bepalen dat het wel noodzakelijk is (of in ieder geval noodzakelijk geacht wordt door hem). Dat jij hier een verklaring voor "eist", vind ik erg zwak. Dán krijg je een geforceerd einde. Een saai gesprek, in de trand van [i]Heb je me iets te vertellen? Nee, hoezo? Zeker weten, want mocht je iets te vertellen hebben, dan kunnen we je laten gaan.

Kijk jouw hele kritiek is gebaseerd op de aanname dat het geen reet uitmaakt of je ontsnapt of medeplichtig bent aan ontsnapping. En dat gaat er bij mij niet in...

Overigens: Dit is een verfilming van het gelijknamige boek van José Giovanni. José Giovanni was net uit de gevangenis gekomen toen hij dit boek schreef. Het is ook een waargebeurd verhaal.

Weet dat het waar gebeurd is, daarom ben ik zo benieuwd wat hem er toe bewogen heeft. Verder zijn het van jouw kant net zo goed aannames als van mijn kant. Ik vind het in ieder geval een zwakte bod dat ze het in het midden laten. Krijg veel liever inzicht in de psyche/situatie van die persoon dat zo'n plottwistje. JUIST bij een waar gebeurd verhaal.

Verder hier de nodige info over het gegeven dat ontsnappingspogingen niet strafbaar zijn.

400 Bad Request - google.nl

Al weet ik niet hoe dat in 1959 in Frankrijk was, maar in Nederland en België is het het niet.
Maar zelfs dan had hij dus gewoon net als die ander braaf in de cel kunnen achterblijven.

Op ontsnappen an sich misschien niet, maar natuurlijk wel op het vernielen van de gevangenis. Denk ook dat je als je eenmaal terug bent in de gevangenis nog minder fijn behandeld wordt dan daarvoor.

Verder kan het natuurlijk ook nog een morele zaak zijn. Zijn medegevangenen waren uiteindelijk toch wel echt criminelen.

Het valt nooit te bewijzen dat hij meegeholpen heeft. Zeker als hij niet meevlucht. Anyway het blijven allemaal aannames, neem aan dat het boek wel antwoord geeft. Iemand dat toevallig gelezen?

Heb even wat speurwerk over het boek gedaan, maar het is in tegenstelling tot de film beweerd geen waargebeurd verhaal, maar enkel geinspireerd op een soortgelijke omstandigheid. De hele zaak waarvoor hij zat en dus ook dat de aanklacht was ingetrokken is niet op waarheid gebaseerd.

Het is geïnspireerd op een ontsnapping uit 1947 in een Franse gevangenis. Eén van de acteurs heeft zelfs meegedaan aan de ontsnapping.

Ik begrijp waarom dit als topper wordt omschreven. De soms overdreven lange beelden van een man die slechts met een stuk ijzer een gat in een betonnen vloer of wand probeert te slaan maakt het voor de kijker of hij deel neemt aan de operatie.

Dat gevoel blijft de hele 132 minuten het geval. Op de één of andere manier voel je je cel genot van de 5 mannen!

De poging om te ontsnappen wordt prachtig en vooral erg duidelijk in scene gezet. Er word goed en totaal niet overdreven geacteerd, en er is voldoende spanning. Het einde is er natuurlijk 1 om je vingers bij af te likken. Al verklapte het plot hier boven mij al iets teveel!

In ieder geval weinig punten die een flinke voldoende in de weg staan.

* * * *

Ik vind de heren op de poster lijken op O'Brian en Cagney van 'Angels with dirty faces' ... toevallig!?

4,5 * geweldig!

Ik vind die rechter meer op Mark Margolis lijken..

en @Reinbo, misschien was die aansteker die hij bij vrijlating terug zou krijgen wel van zo'n hoge emotionele waarde, dat dat ook nog meetelde om z'n "maten" aan te geven... Ik weet het niet, maar sluit het niet uit..

Lekker gevangenis/ontsnapping filmpje. De film wordt volledig gedragen door de fantastische sfeer en het acteerwerk. Erg spannend, je zit continu op het puntje van je stoel. Toch wel een beetje jammer van het einde. Dat kon mij niet echt bekoren, en daarom een iets lager cijfer dan waar ik lange tijd op zat.

Ik ben meer onder de indruk van het gemiddelde dan van de film zelf. Degelijk (en de moeite van het kijken waard) is hij wel, maar spannend vond ik hem niet, en dat is toch wel iets waar ik op hoop bij een ontsnappingsfilm. Van die momenten dat je bij wijze van spreken met klamme handen je adem inhoudt, in afwachting van een mogelijke ontdekking waardoor het hele feest niet doorgaat… dat had ik hier totaal niet bij, opmerkelijk dat velen hem toch als zeer spannend ervaren.
Wel had ik het gevoel langdurig te kijken naar graven en hakken aan dat gat, waarbij het me ongeloofwaardig voorkwam dat het niet opviel, al dat kabaal.
Het einde is verrassend en wrang en zal me bijblijven. De twee uren daarvoor zullen dat echter niet. Ik had er meer/iets anders van verwacht.

Een geweldige film met een verbluffend einde. De discussie tussen Reinbo en chevy93 geeft al aan dat niet iedereen het eens is met de wijze waarop dit einde is ingevuld. De ambiguïteit rond dit einde zie ik als een positief punt. Op IMDb wordt deze discussie ook uitgebreid gevoerd.

Wat mij betreft krijgt Becker de voordeel van de twijfel en ga ik ervan uit dat de directeur "mind games" heeft gespeeld met Gaspard. Wat mij betreft is Gaspard ook bewust geplaatst in de cel van de beruchte Roland, zonder dat hij het zelf wist uiteraard. Dat hij met de directeur sprak op de dag van de ontspanning zie ik als toeval.

Geweldig!

Fantastische film. Heel bizar hoe je minutenlang zit te kijken naar een man die in beton zit te hakken, zonder dat het ook maar 1 seconde gaat vervelen.. Heel speciaal vond ik dat.

Ga akkoord dat het einde wel wat vragen oproept, maar vind niet dat het storend is ofzo.

4.5*

Tja, wat valt er nog te zeggen over deze zenuwslopende loyaliteits/vertrouwens- (of toch gewoon een gevangenis-) film. Uit noodzaak ben ik halverwege de film maar begonnen op velletjes te knauwen, omdat er geen nagel meer over was. En ik maar meetellen met het aantal oorverdovende vijlbewegingen en mokerslagen. Ophouden!!! Nee, doorgaan!!! Stoppen godverdomme!!! AAarrghh...

Le Trou is echter veel meer dan zo maar een ontsnappingsfilmpje. Becker besloot na een ontmoeting van een van de originele gevangenen hem een hoofdrol aan te bieden in de film. De voor handen zijnde sterrencast werd vervangen door allemaal onbekende (non-)acteurs. De gevangenis werd geheel nagebouwd in de filmstudio's (overigens met hulp van andere voormalige gevangenen waarop het verhaal is gebaseerd). En de auteur (en een van de protagonisten) van het verhaal verzorgde ook (mede) het script. Authenticiteit verzekerd, en dat ademt het grootste gedeel van de film ook wel uit.

Nadruk op "grootste" gedeel van de film. Dat verklaart waarom ik niet voor de volle 5 sterren ga. Hier en daar valt het juist 'wél' op dat je kijkt naar 'zo maar een film'. Hoe mooi filosofisch de spin-scene bijvoorbeeld wel niet is, en hoe belangrijk de 3 ontmoetingen van Gaspard en de directeur wel niet zijn, de gescriptheid straalt er te veel van af. Wellicht onontkomelijk.

Nog een film over een poging om uit de gevangenis te ontsnappen. Hoeveel kun je er zien? Ze hebben het voordeel dat ze de suspense al bijna automatisch ingebouwd hebben, waardoor ik weinig films uit het genre ken die echt vervelend worden. Het nadeel is dat ze toch al snel op elkaar gaan lijken. Met uitzondering van bizarre methodes als die gebruikt worden in I Love You Phillip Morris is het moeilijk om steeds maar weer met nieuwe manier te komen om uit te breken. Bij films als The Great Escape en A Man Escaped, hoe goed ook, merkte ik dat ik het ook wel een beetje gezien had met al die ontsnappingen. Zeker aangezien La Grande Illusion, die in mijn top 10 staat, nauwelijks te overtreffen valt.

Le Trou doet echter het onverwachte. Niet alleen is het een ontsnappingsfilm die me weer echt kan boeien, maar hij doet dit ook nog eens zonder opvallend iets anders te doen dan andere films. Le Trou maakt gewoon indruk omdat hij puur gekeken naar hoe de poging tot ontsnappen gebracht wordt hij onovertroffen is. Le Trou vindt niet bepaald het wiel uit, maar een beter wiel was er simpelweg nog niet. Ja, La Grande Illusion, maar daar is de ontsnapping niet de hoofdzaak. Bij Le Trou is er weinig anders om op te focussen. Van de criminelen krijgen we heel weinig achtergrondinformatie; we weten niet eens waarom ze er zitten. De aandacht blijft bijna compleet gericht op het harde werk dat de mannen moeten verrichten om uit te breken. Becker maakt er een fysieke film van, doordat iedere handeling uitgebreid getoond wordt, wat de betrokkenheid zeer vergroot. Het is altijd leuk bij dit soort films om het plan te zien ontvouwen, maar hier wordt het plan stap voor stap geïmproviseerd, wat het nog wat extra's meegeeft, aangezien we zo steeds betrokken zijn bij het oplossen van de puzzel.

Maar ook buiten deze hoofdlijn gaat Becker sterk te werk. De acteurs, op die man die Claude Gaspard speelt na, waren allemaal amateurs, maar waar je dat bij bijvoorbeeld een neo-realistische films nog wel eens merkt krijgen we hier zeer natuurlijke optredens. De vaak wat beperkte gezichtsuitdrukkingen nam ik dan ook eerder als teken van de terughoudende persoonlijkheden dan van beperkt acteerwerk, voor ik hoorde dat het dus om amateurs ging. Opmerkelijk ook dat de man die Roland speelde echt ontsnapt was en dat de schrijver van het boek en script kennelijk Manu was. Het zal zeker meegespeeld hebben bij de authenticiteit die deze film uitstraalt. Een kracht van Le Trou is zijn geloofwaardigheid, ondanks dat Becker verder geen bijzonder naturelle filmer is.

Dan is er nog het einde, waar nog al discussie over is. Ik vond dat nou net het sterkste aan de hele film. Wat veel mensen kennelijk gemist hebben is dat Claude nooit echt binnen de groep is gaan passen. Het wordt nooit echt letterlijk gezegd, maar Becker benadrukt dit op subtiele wijze constant. Let op Claude's reactie op de aftuiging van de loodgieters, op de constante nadruk die gelegd wordt op zijn afwijkende, meer elitaire afkomst en boven alles op de scène waarin Claude op wat al te melodramatische toon verkondigt hoe blij hij is om bij de groep te horen; gevolgd door een bijna afkeurende stilte van Manu. De andere vier hebben een band die duidelijk zonder woorden heel diep is. Claude wil erbij horen, maar dat werkt nooit echt. Door alleen zijn achtergrondverhaal naar voren te brengen wordt hij nog eens extra apart gezet. Daarnaast kun je uit veel momenten opmaken dat hij qua karakter een slapjanus is en het is niet moeilijk meer om te raden hoe de directeur Claude heeft laten praten nadat de directeur wist dat Claude iets verborg. Ik weet niet of ontsnapping uit de gevangenis strafbaar was in Frankrijk in 1947 (kan er nergens iets over vinden), maar met een meer zekere toekomst is het voor Claude in zijn gedachte misschien beter om in zijn ogen zijn naam te zuiveren en de banden met de criminelen te breken. Iets waar hij zeker spijt van heeft aan het einde, dat lijkt me duidelijk. Deze conflicterende ideeën en emoties zitten allemaal in de film en hoe die tot uiting komen geeft de film zijn definitieve kracht en maakt het zelfs tot een grootse tragedie.

Ik zag al eerder Casque d'Or van Jacques Becker, wat een aardig tussendoortje is (wel een meer bekende film dan Le Trou), maar ik hoop dat er nog meer van dit soort meesterwerken in zijn oeuvre schuilen.
4,5*