The Stakelander (2016)

The Stakelander

Nou, ik ben niet echt warm geworden van The Stakelander. Eerlijk gezegd ben ik een paar keer bijna in slaap gevallen, zeker de eerste 20 minuten waren ontroerend slecht en super traag/saai dat je eigenlijk de neigingen kreeg om toch maar deze film uit te zetten. The Stakelander is het vervolg op Stake Land (2010) die ik verreweg honderd keer beter vond dan dit B-matige sequel.

Hoewel dit toch een redelijk vervolg is, zowel vind ik de ‘vampiers’ er wel goed uit zien, als je me had verteld dat het zombies waren had ik het ook geloofd, speelt de film zich te traag door om er maar iets goed van te krijgen. In dit post-apocalyptisch verhaal volgen we Martin die opzoek is naar Mister. Qua introductie doet de film het prima, we krijgen een korte uitleg wat er is gebeurd (met zijn familie) en waarom hij opzoek is naar mister.

Ook van de namen van de personages moet The Stakelander het niet hebben. We krijgen de namen: Mister, Lady, en Mother te horen waarvan ik toch denk dat Dan Berk en Robert Olsen zich hiermee makkelijk uit hebben gered. Daarbij is de omgeving waar Stake Land II zich bevind prima, leuk landschap met wat afgevallen huisjes. Niks mis mee.

Hoewel het verhaal het van zich moest laten afweten was het geen slecht verhaal. Zoals eerder gemeld zocht Martin , Mister door het Stake Land gebied vanuit Canada. Zijn vrouw en kind zijn vermoord door ‘mother’ en hij wilt wraak op naar nemen. In zijn zoektocht stuit hij hier en daar op wat problemen. Alhoewel het verhaal niet spannend was, was het wel geinig om een beetje te volgen. Hij vind Mister uiteindelijk na een gevangenschap en wanneer ze weten te ontsnappen word mister nog verwond. Het einde lijkt nabij maar hij komt er uiteraard weer boven op. Ze vechten uiteindelijk beiden tegen ‘Mother’ die ik toch wel erg gemakkelijk verslagen vond worden, zat niet echt spanning in!

Matig filmpje waar ik niet echt veel aan vond. Vrijdag nog gezien maar omdat ik gisteren het concertje van Avenged Sevenfold in de Ziggo Dome had niet in staat om deze mening gisteren nog te schrijven. Nu even uitrusten van een avondje headbangen, mee doen als zanger terwijl ik het totaal niet kan.

1.5*

Voordat ik dit tweede deel ging kijken, eerst mijn geheugen opgefrist met deel 1. En moet zeggen dit is een zeer nette opvolger. De regisseurs Dan Berk en Robert Olsen met die ene film op hun naam,die niet al te best was, hebben er goed aan gedaan om niet veel te veranderen. Visueel ziet de film er dus net zo goed uit als zijn voorganger. Dezelfde grimmige sfeer in een post-apocalyptische setting. De film begint een paar jaar na het gebeuren uit deel 1, we zien dat Martin (Connor Paolo) samen met zijn vriendinnetje Peggy een dochtertje hebben gekregen. Algauw komen er een groep vampieren en leden van de broederschap onder leiding van een nieuwe vampier, Moeder genaamd, het gezinnetje lastigvallen. Waarna Martin uiteindelijk op zoek moet naar Mister (Nick Damici), zijn vriend en mentor en tevens een legendarisch vampierenjager. Echter waarin het voorgaande deel meer de personages centraal stonden en de actie en horror naar de achtergrond waren gezet. Leunt deze film toch meer op de actie en kon het dan ook niet uitblijven dat er iets opgeblazen moest worden. Doordat de regisseurs net iets teveel simplistische trucjes uithalen, haalt deze film het niet bij de kwaliteit van de voorganger maar kijkt het nog wel lekker weg.

Niet zo goed als het eerste deel, maar ook zeker niet zo slecht als dat hier de indruk wordt gewekt. Stake Land II is een prima post-apocalyptische horror die 80% van de low budget shlock van tegenwoordig achter zich laat.

Nick Damici blijft cool als 'Mister', maar ook Connor Paolo keert weer terug. Hij is een stuk mannelijker geworden en gedurende de hele film wordt duidelijk dat hij nu de leading man moet gaan worden (ook met oog op een eventueel derde deel). Beiden doen het in ieder geval weer goed.

Film technisch is alles in orde met mooie plaatjes en goede sound design. De film is misschien wel iets te kort voor wat ze allemaal wilde tonen. Daardoor voelt het af en toe wat gehaast aan en begint de aftiteling al als je net lekker in de film zit.

Geen film voor de gorehounds, al is er wel genoeg gruwelijks te beleven. Hoogtepunt is het koeltjes doorsnijden van de keel van een van de members van The Brotherhood. Overigens een lekker twisted scene ook waarbij Martin in slaapt valt bij 2 oude mensen die hem onderdak bieden, en die vrouw hem plotseling met een slagersmes aanvalt... Lekker fucked up.

Stake Land II is een waardig vervolg op het zeer sterke eerste deel. Ben benieuwd of de trilogie volbracht gaat worden.