The Legend of Hell House (1973)

Na al die jaren weer herzien en ik blijf het toch een heerlijke film vinden. Destijds kwam The Legend of Hell House voorbij in het programma Cult Night dat gepresenteerd werd door genrekenner Jan Verheyen. Van de vele leuke films die hij mij heeft laten ontdekken is deze er toch eentje die altijd is blijven hangen.

Ik ben het volmondig eens met Queto Yurlunyur en Mac Hammer Fan wat de visuele inkleding betreft. Camerawerk is bijzonder goed en wordt mooi ondersteund door de uiterst sfeervolle en kleurrijke decors. Ook de buitenopnames van het in mist gehulde Belasco-huis mogen er wezen.

Toegegeven, The Legend of Hell House snijdt niet meteen een thema aan dat mij de stuipen op het lijf kan jagen (of het moest met schrikwekkende geluidseffecten zijn). Meer dan wat klopgeesten, trillende meubels en een discussie over geloof in "de andere zijde" zit er in principe dan ook niet in. Doch, dit wordt uitstekend opgevangen door bovengenoemde kwaliteiten. Een echt minpunt vond ik het einde. Te sober en te zwak. Doet ook wat afbreuk van de inhoud an sich vind ik. Alsof men geen zin had om hier nog iets fatsoenlijks uit te puren. Een of andere openbaring over het wat en waarom van de geesten was misschien niet de beste keuze, het had de film wel op niveau laten eindigen.

Maar goed, minpunten waar je je verder niet te veel van moet aantrekken. Tenminste, niet als je fan bent van gotische horror in een smakelijke verpakking.

Onbenut potentieel.

Legend of Hell House had alles in zich om een flink creepy filmpje te worden. De setting was echt geweldig. Oude, klassiek ingerichte kamers zijn een ideale plek om zo'n verhaal af te laten spelen. De soundtrack was ook prima functioneel. Maar dan de acteurs. Ze acteren prima maar het is verbijsterend hoe zij hun situatie tegemoet gaan. Niemand lijkt onder de indruk van de gebeurtenissen waardoor er weinig angst overkomt op de kijker. Echt ontzettend jammer. De basis van een goede spookfilm is voelbare angst. Een gemiste kans helaas.

3*

"The Legend of Hell House" aka "Het Huis der Verdoemden" is een vaak angstaanjagende griezelfilm met occulte en parapsychologische elementen.

Een stervende multimiljonair wil een berucht landhuis exorciseren. Hiertoe heeft hij genoeg redenen, want in "The House of Belasco" vonden alle bezoekers de dood, op één na. De rijke man ontbiedt de enige overlevende, Daniel Fischer, een geleerde en zijn vrouw en een geestelijk medium, juffrouw Tanner. Hij belooft hen een derde van zijn fortuin als ze erin slagen het kwaad te verdrijven. De vier personen nemen hun intrek in de barokke herenwoning. Twee avonden houdt juffrouw Tanner een geestelijke zitting. Zij vertelt dat een zekere Daniel Belasco verantwoordelijk is voor de vreemde verschijnselen die zich voordoen. Door alle mogelijke klassieke ingrediënten wordt langzaam maar zeker een bevreemdende sfeer gecreëerd: huilende wind, vallende luchters, piepende deuren, dichtklappende luiken, zwarte katten, mist, bloed en spinnewebben. De vrouw van de geleerde krijgt bizarre hallucinaties. Het lijk van de al lang overleden Daniel Belasco wordt gevonden in de kelder. Juffrouw Tanner wordt aangevallen door een behekste zwarte kat (een voortreffelijke scene!). Fischer krijgt een plotselinge aandoening van hysterische waanzin. De meeslepende muziek houdt de terreur bij de kijker levendig. In de kapel komt juffrouw Tanner op een gruwelijke wijze aan haar einde. Het houdt niet op...

Ik heb destijds echt genoten van deze grandioze brok ouderwetse horror. De cast, het camerawerk en de sets zijn uitstekend. Eén klein minpuntje was het geforceerde slot, maar voor de rest blijft dit werkje een ijzingwekkende aanrader.

En we hebben geluk. Deze film is op DVD verkrijgbaar in de Benelux, met een mooie anamorphic widescreen print en Dolby Digital 2.0 surround.

Roddy McDowall (bij mij bekend als Peter Vincent in de originele Fright Night films) leid deze kleine en relatief onbekende cast in deze aardige ouderwetse spookhuisfilm.

De mensen stralen echter geen angst uit, waardoor de spanning niet echt wil werken. Jammer, want verder heeft deze film zeker wel potentie. Het oude huis en de sfeervolle mistige omgeving zijn prima middelen voor een film als deze. Met dank aan de bijdrage van de dames Pamela Franklin en Gayle Hunnicutt komt hier en daar gelukkig nog wel een scene voorbij waarin de angst voor de entiteit zichtbaar is.

Het potentie komt helaas niet helemaal tot zijn recht in deze film, maar verder is dit nog een best vermakelijke ouderwetse horror.

The Mount Everest of haunted houses. Echt nagelbijten is er natuurlijk niet meer bij, maar het sfeertje is wel lekker muf en drukkend in het Belasco optrekje. De boel staat meteen onder stroom en Hough wil nog wel eens wat leuks doen met zijn camera. Een wetenschapper en een paar mediums, dat wordt uiteraard botsen, terwijl het huis, of wat dan ook, ze ondertussen stevig onder druk zet. De tijdnotaties en het bijbehorende dreigende deuntje doen het wat dat betreft ook goed. Niet echt een scène die er bovenuit steekt qua bovennatuurlijke horror, het moet meer van de cast komen. En dat lukt een paar keer. Het giecheltje van Florence bijvoorbeeld, nadat ze Daniel wat beter heeft leren kennen. En Roddy McDowall mag zich uitleven in het slot. Onderhoudend spookhuisfilmpje.

"Drug addiction, alcoholism, sadism, beastiality, mutilation, murder, vampirism, necrophilia, cannibalism, not to mention a gamut of sexual goodies. Shall I go on?"

The Legend of Hell House is een film die ik nu al ruim 4 jaar in mijn bezit heb en nog niet had gezien, om de een of andere reden is het er nooit van gekomen hem te bekijken.

Een parapsychologische geleerde krijgt de opdracht van een stervende miljardair om een vervloekt landhuis te excorseren. Samen met zijn vrouw, een medium en de enige overlevende van een eerder bezoek betrekken ze het huis, al snel doen zich vreemde dingen voor.

Clive Revill (Britse stem-acteur, o.a. bekend van de rol van de originele Keizer in Star Wars: The Empire Strikes Back) speelde een prima rol als de geleerde. Verder droeg Roddy McDowall (Planet of the Apes, Fright Night) de film met zijn acteerwerk. Michael Gough (Hammer's Dracula, Batman) heeft nog een heel klein rolletje aan het einde.

De film is gebaseerd op het boek van scriptschrijver Richard Matheson. De film heeft alle ingrediënten van een spookhuis film, maar ook hier vond ik het achtergrond verhaal weer zo ongelofelijk tegenvallen. De film was dan wel weer erg sterk geschoten en had bijzonder sfeervolle beelden van het met mist overdekte huis, waar zwarte katten voorbij lopen en dergelijke. Ook de - deels elektronische - soundtrack mocht er best wezen.

Kan me voor stellen dat deze film in de jaren '70 in de bioscoop behoorlijk schokkend moet zijn geweest, dat is hij in 2016 op een laptop helaas niet echt meer. Het boek was veel bloederiger en schokkender, maar Matheson koos bij de film voor een meer atmosferische aanpak.

Al met al was The Legend of Hell House een vermakelijke spookhuisfilm met een aantal sterke momenten.

Heerlijke spookhuis-film. Waarin vier onderzoekers 7 dagen in het beruchte huis van Belasco moeten zien te overleven. Als ze dat lukt krijgen ze van natuurkundige en miljonair Lionel Barrett een leuk bedrag aan geld. Dit verhaal is natuurlijk overeenkomstig met de film: The Haunting (1963) Toch weet de film zich makkelijk staande te houden en te onderscheiden tegenover die film. Het is prachtig om te zien hoe de film is opgebouwd, we zien aan het begin het team kort samen/voorgesteld worden. Waarna door hun verschillende meningen en filosofieën er een zeer mooie spanning wordt gecreëerd. Sowieso zit het met de sfeer en performances van de kleine cast wel goed. Waarbij vooral actrice Pamela Franklin als het gevoelige medium Florence Tanner en Roddy McDowall (Planet of the Apes) als Benjamin Franklin Fischer opvallen. Clive Revill als miljonair Lionel Barrett noemde het huis de "Mount Everest of haunted houses". Zo hoog wil ik niet gaan maar de Kangchenjunga onder de spookhuis-films is dit zeker wel!

Deze hoek van het horrorgenre was mij toe nu toe volledig vreemd, ik kan deze film met werkelijk geen enkele andere film die ik gezien heb vergelijken. De filmt ademt een erg mysterieus sfeertje uit waar je de volledige speelduur in blijft hangen, de bloederige momenten zijn volledig in dienst van het verhaal en nergens te overdreven. Op deze manier blijft het plot interessant, de sterk spelende cast helpt daar ook aan mee. Daarnaast is de setting fantastisch. Hell House is een ontzettend mooi kasteel wat erg interessant is ingericht, alleen al hiermee zou ik mij de hele film kunnen vermaken.

Heerlijk sfeervol filmpje die vooral tegen het einde aan soms wel eens deed denken aan Suspiria samen in een mix met The Exorcist en een vleugje The Haunting.

De film heeft een aangenaam tempo en de sfeer wordt des te meer versterkt door overtuigende acteer prestaties en creatieve camerapunten.

Het einde gaat opeens wel erg snel en kreeg ik een beetje een dubbel gevoel bij, maar tegelijkertijd is de film zelfs vandaag de dag nog fris en in mijn optiek niet al te voorspelbaar.

Dit soort horror mis ik vandaag de dag helaas vaak.

3,5*

Meer van verwacht !

De film slaagt er niet in om de kijker te doen huiveren ( wat natuurlijk objectief is ), maar spannend was het allerminst. Misschien ook wat oubollig qua opzet en het slot is te simpel uitgewerkt. Qua sfeer en setting zit deze film wel goed. 6/10

Hey, een spoohui-zzzzzzzzzzzzzzzz-gaap-film. Als je er ééntje hebt gezien, dan heb je ze eigenlijk allemaal wel gezien. Er is nog net doorheen te komen, het einde is zowaar nog wel aardig. Maar goed, tenzij je een wiebelende tafel heel erg eng vind zul je er niet van wakker van liggen.

Best aardige haunted-house-film, maar ook niet verrassend. Uiteindelijk heb je ook maar beperkte speelruimte in een genrefilm als dit, en voor the Legend of Hell House gaat dat zeker op. Er is best wel een redelijk sfeertje en ik heb me niet verveeld, maar uiteindelijk heb ik ook weinig gezien waar ik van opkeek. Men neme een huis met een bloederige historie, in dit geval een groot landdhuis waar een brute perverseling genaamd Belasco dood en verderf zaaide, en een reputatie van spokerij. Vervolgens een groepje onderzoekers (een wetenschapper met z'n vrouw, en twee mediums) die de boel gaan onderzoeken. En dan komen alle standaardelementen voorbij - klopgeesten, trillende tafels, deuren die opengaan, tocht, een paar seances, stemmen uit het niets, een dubieus wetenschappelijk instrument dat bliept en bloept, mensen die bezet raken, dingen die door de kamer vliegen of van het plafond naar beneden lazeren. Redelijke genre-exercitie, maar wel dertien in een dozijn.

Oké.

Redelijk standaard spookhuisfilm die toch net wat energieker in elkaar wordt gestoken in vergelijking met de algemene soort films van dit kader. Zeker voor die tijd is deze film nog best innovatief te noemen, maar het had zeker beter (en vooral vlotter) kunnen zijn. Niettemin is het bij elkaar best aardig te noemen voor zijn soort.

Om te beginnen wordt het huis werkelijk geweldig ingericht en breekt de sfeer al vroeg door dankzij het mooie gebruik van de verlichting en de gave inkleuring. Aan detail in deze film geen gebrek. Echt eng wordt het allemaal niet, maar dat valt ondertussen wel te verwachten met dit soort films. Wel is het lekker sfeervol te noemen, en gelukkig maar.

Het acteerwerk is slecht en de personages hebben maar weinig kleur. Iets te standaard momenteel, ik was echter allang blij dat de regisseur niet de pervers te werk ging. Dat zie ik nog weleens bij soortgenoten gebeuren. Verder blijft de film qua verhaal wel redelijk veilig binnen vaarwater waardoor de film inhoudelijk niet al te veel fout doet, maar het maakt de boel wel een beetje saaier natuurlijk.

De soms innovatieve camerabewegingen en vlot geregisseerde scenes maken door de film heen veel goed, verder heeft de film wat moeite om op te starten tijdens de eerste helft. Eigenlijk is dat te wijten aan het complete gebrek aan spanning of gave ideeën. De geesten blijven een beetje op de achtergrond en zo is er weinig dreiging of angst te merken. Ergens wel een beetje jammer.

Verder is dit een best vlotte spookhuisfilm en is het leuk om dit soort films eens in je leven gezien te nemen, althans, als je er fan van bent uiteraard. Inhoudelijk is deze film al eens eerder gedaan, maar de film zelf blijft lekker vlot en vermakelijk. Ik heb er in ieder geval niet al te veel op in te brengen, alleen kan ik het ook niet de hemel in prijzen.

Tamme, behoorlijk gedateerde horrorfilm gebaseerd op het gelijknamige boek van Richard Matheson. Het dik aangezette, theatrale akteerwerk komt de spanning niet bepaald ten goede. Visueel kan de film er nog net mee door, met hier en daar leuk gevonden camerahoeken, maar er gebeurt bar weinig en eng wil het al helemaal niet worden. Het boek lijkt me een stuk beter.

Het boek The Legend of Hell House heb ik dit jaar gelezen en ik dacht deze film te kijken voor de challenge. Jammer genoeg vond ik het boek maar een saaie bedoening met enkele goede elementen op de achtergrond. Het spijt me te zeggen dat ik me even veel heb verveeld tijdens het kijken van de verfilming. Er wordt teveel geschreeuwd en te weinig diepgang getoond. Personages zijn bijna onuitstaanbaar en de climax is nogal vreemd te noemen. Gelukkig zijn er af en toe wel wat leuke shots en camerabewegingen om je toch een beetje te entertainen.

2*