Goemon (2009)

Genoten.

Net hetzelfde verhaal als Casshern. Dubbel zo episch en nog niet een kwart zo lang als een LOTR. Kiriya mikt dan ook niet op verhaal, maar puur op visuele impuls. De film is niet spannend, emotioneel maar bevat een directe link tussen het visuele en de zenuwuiteinden van de kijker.

Wie klassieke filmerij wil kan dit maar best zo goed mogelijk vermijden. De film kent ook visueel duidelijk enkele mindere momenten, maar Kiriya maakt het steeds meer dan goed. Opvallend wel dat vooral de rustige momenten opvallen als het mooist.

En leuk dat Terajima weer een wat betere rol toegedeeld krijgt.

4.0*, uitzonderlijk vermakelijk en grafisch soms geniaal. Uitgebreide review

Flinke meevaller! Normaliter spreken films uit de Oosterse regionen mij niet aan om diverse redenen. Voornamelijk omdat ik het verhaal lastig gevolgen krijg, omdat veel karakters in mijn optiek op elkaar lijken.
Ook bij Goemon had ik weer moeite om alle karakters uit elkaar te halen, maar dat mocht de pret niet drukken. Inderdaad een episch en bombastisch weergegeven film, die soms nog het meest weg heeft van een computergame. Een computergame met erg mooie cutscenes, dat wel. Sommige scenes in de film zijn geweldig, bijvoorbeeld de aanval op de vloot en de infiltratie in het paleis. Aktie van de bovenste plank!

Verder heeft de film een leuk verhaal, wat wel erg snel verteld wordt. Overgangen zijn ook vaak van de hak op de tak, maar dat zal wel bij de stijl horen. Vaak moeten lachen om de 'knecht' van Goemon. Dacht af en toe dat ik naar Samson zat te luisteren. "Albertoooo".

Flinke meevaller dus en denk dat ik Casshern ook maar eens ga kijken.

3.5*

Een verschrikkelijke en oneindige drol van een film. Lelijk (!!!) en verhaaltecnisch een farce van heb ik jou daar. Veel te serieus, te veel clichés, kitsch en de CGI die de lege, visuele huls vormen kunnen echt niet. Afzien.

Oei oei, Avatar all over inderdaad Nee, ook ik kon Goemon zeker niet waarderen. Verschrikkelijk kitscherig en de knipoog heb ik geen seconde opgemerkt. De slechtste film op het Imagine festival van dit jaar.

1*

Japanse Spiderman.

Deze lekkere actiefilm uit het verre Oosten kent een hoog CGI-gehalte, hetgeen de visuele flair ten goede komt. De held doet soms denken aan Spiderman en andere comic-helden, al kent deze film vooral een serieuze toon. Dit zit hem mede in het plot, wat de actie af en toe in de weg zit. Dit is echter verre van hinderlijk.

Zeer goed.

Ik vond een goede actie Japanse film...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Geen slechte film...

Prima camerawerk...

Ik begin met zeggen dat het Japans mij totaal niet gestoord heeft, veel mooiere taal dan Kantonees. De visuele effecten stoorde mij daarentegen wel. Het lijkt soms net een slechte videogame. Naarmate het verhaal vordert wordt het steeds meeslepender en mooier, maar richting het einde toe komen er steeds meer cliches in voor waardoor de film weer kracht verliest. Om te eindigen met de special effects die mij irriteerde en dus een matig cijfer

Ik was eigenlijk best wel stuk na het zien van deze film. Het was net of ik zelf net al die gevechten en belevenissen achter de rug had. Het heeft ook te maken met het oproepen van veel emotie, wat deze film bij mij deed. En natuurlijk met dat alle helden doodgaan, dat liet mij voor even murw achter.
Het visuele vond ik heel mooi gedaan, hoewel ik wel af en toe het chroma key gebruik duidelijk waarnam. Bij Casshern heb ik dat niet zo opgemerkt. Over de top is voor mij geen probleem, ik ga mee in de sprookjesachtige of comic-achtige uitstraling.
Al met al vond ik deze film een prachtig epos, voor mij niet te lang, met onvergetelijke beelden en diepe emoties. Goemon heeft daarbij een chronologische tijdlijn (in tegenstelling tot Casshern) en is daarom prima te volgen zonder na te denken.
In het genre deed Goemon mij enigszins aan Tau Ming Chong denken qua epiek, strijdtaferelen en emotie.

Ik wacht met smart op de volgende Kazuaki Kiriya. Ik ben fan

Dertien in een dozijn verhaal, te aanwezige crappy CGI en een chaotische vertelstructuur maken deze film niet echt geslaagd. Ze zijn gaan putten uit hun eigen 16de eeuwse geschiedenis want de vorsten waarover sprake hebben echt bestaan. Ook de half legendarische Goemon, gespeeld door een soort Japanse Johnny Depp, komt uit de volksvertellingen voort en krijgt een plaats tussen de reële feiten. Verder is dit ridderlijk epos nog onderhoudend, al zijn er ook momenten dat het tempo stevig inzakt met huilerig drama. Het einde ( man eindigt een massa-oorlog in zijn eentje ... ) vond ik ook erg slecht. Matig, een nipte 2,5*