Un Prophète (2009)

Rauwe gevangenisfilm, die na een uur of zo begint in te zakken door het feit dat de ideeën een beetje uitgeput lijken te raken. Wat daarna nog volgt is eigenlijk meer van hetzelfde, al het is het een aangename verrassing tegen het einde zowaar Leïla Bekhti nog tegen te komen. Neemt overigens niet weg dat Tahar Rahim (Bekthi’s levensgezel) een meer dan voortreffelijke rol neerzet.

Begint heel aardig en veelbelovend, maar weet dat niveau niet vast te houden. Op den duur maakt het inhoudelijk interessant verhaal plaats voor een doorsnee misdaadfilmpje. Realistisch lijkt me de film zeker niet, tenzij we geloven dat elke bewaringsambtenaar tot op het bot corrupt is en dat gevangenen lekker door de gevangenis kunnen zwerven zonder dat er enig toezicht op is. Het voelt een beetje aan alsof de makers na een tijdje niet meer wisten hoe ze het verhaal moesten laten verlopen, waardoor het in vrij standaard clichés verzandt en langdradig wordt. Aardige poging. 3*

Heel fijne blik in het leven van de Franse gevangenis. Twee acteurs die de show stelen. Sfeer in overvloed. Waarom dan toch niet meer dan 4* sterretjes..

Dat komt omdat un Prophet niet de gehele speelduur weer te boeien. Het begin is vlijmscherp, natuurlijk met de moord opRayeb. Maar hierna volgt het middenstuk, waar gewoon simpelweg niet heel veel aan was. Voor meer dan 4* sterren moet het naar mijn idee de gehele speelduur boeien. Dat deed het dus niet.

Maargoed, absoluut wel een fijne tijd gehad. Heel degelijke film.

Heel reëel lijkt het, maar het boeide me na de eerste moord niet meer zo. Ik vond het lastig te volgen, een deel van de film. Had wikipedia nodig om de draad weer op te pakken, maar ook dat hielp niet echt.

Un prophète is een gangsterfilm binnen de gevangenis. Of een gevangenisfilm met gangsterpraktijken als je wil. De harde stijl is mooi om zien. Geen romantisch verhaal van een rise & fall van een crimineel. Malik is geen brave jongen die per toeval in de cel zit. Maar hij blijft een jonge man waarvoor het wennen is in de gevangenis. Hij doet het nodige om er te overleven. In het begin lijkt er weinig verrassend te gebeuren, maar gaandeweg komen enkele stevige scènes.

Pas later merk je wat Malik doet om te overleven. De keuzes die hij maakt. Voor mij zit daar het profeet-element in, naast de zeer evidente profeet-scène ergens halverwege de film. Bewuste keuzes die hij maakt, om uiteindelijk enkel zichzelf en z'n familie er beter van te laten worden.

De film is een hard drama geworden, de actie is droog en kort maar wel passend. Un prophète is geen topfilm misschien, maar wel een hele goeie. En ik denk dat dit zo'n film is die na een volgende kijkbeurt nog beter zal smaken.

Over het algemeen houd ik totaal niet van gangster-/maffiafilms. Dit is ook echt zo'n film. Er wordt zeker niet slecht geacteerd en de beelden zijn ook verreweg van slecht, maar toch kan het me niet blijven boeien. Je ziet gewoon echt hoe die maffia wereld in elkaar zit en dit keer vanuit het oogpunt in de gevangenis. Ik vind het zelf niet erg boeiend hoe die wereld in elkaar zit en kan me misschien daarom niet echt boeien. Ik vind vaak dat er zo weinig gebeurt en er zo weinig spanning zit in de film. Ik had de film na een tijdje wel gezien en vond daardoor ook alles wat langdradig, en al helemaal me een speelduur van 150minuten. Ik had er moeite mee om de film af te kijken. Dit soort films zijn waarschijnlijk voor mij niet weggelegd.

Un Prophéte

Rauwe gevangenisdrama/thriller die het vooral moet hebben van de sfeer en de acteerprestaties. In de gevangenis hangt er zeker in het begin nog een ijzingwekkende sfeer en de transformatie van Malik van "kruimeldief" tot geharde crimineel is mooi vormgegeven.

Tahar Rahim is een uitstekend acteur en hij weet de angst maar ook hardheid goed te spelen. Je ziet Malik steeds meer veranderen in een sluwe en geharde man die eerst probeert om een plekje te veroveren in de rangen van de Corsicaanse maffia, maar later toch steeds meer voor zichzelf kiest. De spanningen tussen de ‘Arabieren’ en de Corsicanen vond ik ook mooi gedaan en levert samen met de claustrofobische setting ijzingwekkende momenten op. De film is wel te lang en het wordt op een gegeven moment wat langdradig en de film valt in herhaling. Malik’s activiteiten buiten de gevangenis zijn niet al te interessant en ook de ideeën binnen de gevangenis raken op. Het einde is wel mooi gedaan en nogmaals, de acteerprestaties zijn uitstekend.

Pfffff.

Lang tegenaan gehinkt, maar vandaag wat ruimte en toch maar eens opgezet. Achteraf bleek dat het effectief niks voor mij was. Vond het een oeverloos saaie bedoening die op weinig overtuigende manier nog maar eens hetzelfde gevangenisgeleuter probeert te brengen.

De metaorfose van Tahar Rahim ging er bij mij ook niet echt in. Een complete schlemiel die zich in 6 jaar gevangenis helemaal opwerkt tot een crimineel wonder. Dat Audiard daar 150 minuten voor uitrekt is nog wel te begrijpen, want de weg die Rahim moet afleggen is ook wel énorm lang, maar het voelt allemaal nogal laks en geforceerd.

Visueel ook niet zo heel boeiend. Redelijk grim geschoten, dat nog wel, maar het lossere camerawerk, de gedesatureerde kleuren en het "realistische" camerawerk maken het niet meteen een grimmigere film. Muziek vond ik ook verre van opvallend, acteerwerk is wel aardig maar crimineeltje spelen is zowat het makkelijkste wat een acteur ooit moet doen denk ik.

Probleem met deze film is dat je het eigenlijk na 15 minuten wel al gezien hebt. De rest is meer verhaalonwikkeling, maar het brengt gewoon 135 minuten niets nieuws. Da's niet bepaald mijn soort cinema. Vond het vermoeiend, ongeloofwaardig en vervelend.

1.0*

Meerdere malen gezien in de veronderstelling dat ik toch iets mis gezien de hoge waardering, toch doet de film me voor de derde keer weinig tot niets ondanks het begin dat best aardig is.

Zoals gezegd, de opening is wel sterk. Een gebruikelijk toch aardig gebracht beeld komt naar voren van de 'fresh fish' die aangeschoten wild is en waar de georganiseerd criminaliteit binnen de bajes gretig gebruik van maakt. Nee zeggen is er niet bij met zoveel druk in een dergelijke situatie. Meer dan prima is de controle, de voorbereiding, het geklooi met het mesje, de moord zelf en tussendoor de monotonie. Aan de Corsicaanse bende is geen ontsnappen als klusjesman en sloof. Daarnaast boeit het beeld van de etnische problemen me wel die duidelijk gebracht wordt. Frankrijk is uiteraard een broedplaats van immigranten, afkomsten, geloofsvormen en vooral in de voorsteden veel armoede. Een beeld van onrust en botsing die je ook in de bak moet zien. Ook interessant dat zelfs de grootste baas zonder bende aangeschoten wild wordt en onzeker, van Arestrup moet gezegd worden dat hij onmiddellijk aan iedere scene iets toevoegt.

Veel sterke punten zou je zeggen maar na een uur, en met dus nog meer dan de helft te gaan, begin de film en het verhaal toch behoorlijk dood te bloeden. Te lang, te saai en teveel personages en beslommering. De eerste keer alleen al moet hij drie verschillende klussen doen tijdens zijn verlof. De terugkerende cyclus van sloof en voetveeg voor de Corsicanen ondanks zijn inzet is aardig maar de verdere loop qua verhaal niet door alle namen, klussen en details. Zo halen de fasen waarin hij zich ontwikkelt qua leren ook danig het tempo onderuit. Un Prophete is dan ook een ontiegelijke lange zit zonder dat er nu echt veel indrukwekkends gebeurt op de eerste moord en de laatste schietpartij na en gaat ten onder aan zijn uitgebreidheid en lengte. Muziek heb ik in die zin niet eens gehoord.

Waar Un Prophete wel in slaagt is een triest en troosteloos beeld van het gevangeniswezen waar je vaak als grotere crimineel ingaat dan uitkomt. Toch was dit de laatste kans voor de film....en nee, dit gaat nooit wat worden vrees.

Un prohpète is een vrij harde en rauwe gevangenisfilm over een jongeman die het hard te verduren krijgt in de cel. Hij wordt opgevorderd door een Corsicaanse maffiabende die de plak zwaait binnen de muren van de gevangenis. Nee zeggen is absoluut geen optie en dat ondervindt hij al snel. Om te overleven dient hij het spelletje mee te spelen.

Knap gebracht en soms expliciete harde scènes. Prima geacteerd ook. Vooral het eerste uur boeiend. Nadien verwaterde het wat en verviel de film in herhaling. Film lijkt me ook net iets te lang om boeiend te blijven tot het einde. Vooral dankzij het eerste deel en de grimmige setting een erg nipte 3,5*, maar er zat er pak meer in.

Degelijke gevangenisfilm, met name vanwege de realistisch ogende weergave van het leven in de gevangenis en het gedegen acteerwerk. Hoe Malik zich opwerkt van een complete nobody tot een belangrijke crimineel is weliswaar onderhoudend, maar toch ook niet echt overtuigend. De vele personages die de revue passeren blijven veelal erg oppervlakkig en hetzelfde geldt voor de meeste verhaallijnen. De film blijft tot aan het eind onderhoudend genoeg, maar wordt eigenlijk wel steeds iets minder.

Best een sterke film maar misschien ook wat gewoontjes op momenten. Zeker het eerste deel in de gevangenis waar Audiard weinig nieuws onder de zon brengt en visueel wel indringend maar ook wat saai met te veel grijs. Eenmaal halverwege als El Djebana (geweldig neergezet door Rahim) op verlof mag dan wordt de film ook interessanter. De film duurt lang en soms te lang maar anderzijds heeft de film ook wel die lengte nodig om Rahim de tijd te geven om zijn personage op te bouwen. Dat werkt ook want hoe hij is en hoe hij verandert is volstrekt begrijpelijk, logisch en geloofwaardig. Als karakterschets mag de film zeker gelden. 3,5*.