Ne Te Retourne Pas (2009)

De tweede film van Marina de Van. Als die in dezelfde lijn ligt als Dans Ma Peau ben ik wel benieuwd, temeer omdat hier twee mooie vrouwen in meespelen.

Hehe, ja aan de eyecandy zal het niet liggen.

Interessant, maar dat is Bellucci altijd.

De interesse is nu al gewekt

Redelijk langdradig naar mijn smaak

Aardige film waar Sophie Marceau de show steelt in dit psychologische drama.

Weer een psychologisch drama, net als haar eerste film, maar veel minder drukkend, minder indringend. Aparte is dat het plot eigenlijk niet zo moeilijk is, maar je het niet doorziet. Knap gedaan. Op momenten best sfeervol ook.

Waar komt die plot omschrijving toch steeds vandaan? Bij In My Skin vond ik hem veel te veel weg geven van het mysterie van de film en ook hier is dat toch redelijk het geval.

Het stuk vanaf "Een foto..." zou van mij weg mogen. Ten eerste, omdat we dan al halverwege de film zijn, ten tweede om er nog een stuk spanning in te houden.

tja , dit gevoel had ik er ook bij de hele film.

Misschien op sommige punten wat traag maar vond het een vermakelijke film.

Best wel traag opgebouwd verhaal waarbij je eigenlijk niet te veel informatie op voorhand moet lezen eer je de film gaat bekijken. Ook hier wordt de plot iets te veel omschreven. Beetje jammer.

De traagheid van het verhaal vind ik niet storend. Het is best interessant en als kijker ben je toch benieuwd hoe de vork in de steel zit. Het lijkt allemaal redelijk complex, maar uiteindelijk is het verhaal naar het einde toe gemakkelijk te volgen. En inderdaad als kijker had ik de clou eigenlijk ook niet door. Verwacht geen spannende momenten ! De film is een degelijk opgezet psychologisch drama dat best sfeervol wordt weergegeven met de bevallige actrices Bellucci en Marceau. 6,5/10

Bellucci als altijd betoverend en bloedmooi speelt een fantastische dubbel met Marceau zowel psychologisch als cinematografisch. Een zoektocht in een verborgen geschiedenis die heel sfeervol uit de doeken wordt gedaan. Jammer van het naar mijn idee te expliciete einde, waardoor de kijker alle antwoorden op een overduidelijk presenteerblaadje krijgt aangereikt.

Wat een spannend verhaal was dit ! Ik was zo ontzettend benieuwd welk verhaal er nou echt schuilde achter alle gebeurtenissen die Jeanne overkwam. De uitkomst had ik niet aan zien komen en heeft me erg verrast. Heel bijzonder. Misschien had het verhaal ietsje korter gemogen maar voor de rest heb ik bijna de gehele film op het puntje van mijn stoel gezeten. Het had ook allemaal een beetje een thrillerachtig sfeertje. Ja, een heel spannend goed verhaal met een verrassende uitkomst.

Deze film is de laaste tijd regelmatig op film 1 te zien en had nu net de tijd om te kijken. Ik zat op het puntje van de bank en heb er werkelijkwaar niets van begrepen. Iedere keer als ik het dacht te begrijpen viel ik weer terug. Maar het heeft zeer zeker mijn interesse gewekt .. maar waar die film over? Alvast bedankt voor je eventuele uitleg. Debby

Aardige psychologisch thriller/drama waarin een vrouw merkt dat ze zelf en alles om haar heen begint te veranderen. De veranderingen in het uiterlijk zijn vrij subtiel gedaan en zien er goed uit. De film heeft een vrij creepy sfeertje maar is op sommige momenten wel langdradig. De uiteindelijke clou over de ware identiteit van het hoofdpersonage is minder complex dan de rest van de film doet vemoeden. De aanwezigheid van zowel Monica Bellucci en Sophie Marceau doet de film uiteraard ook geen verkeerd.

Geen goede psychologische drama/thriller film...

Kan verhaal niet volgen...

Redelijk acteerwerk...

Geen topfilm...

Geen aanrader...

Ik ben gek op psychologische thrillers, maar deze vond ik ietwat te ingewikkeld en langdradig in elkaar steken.

Ik heb betere gezien. Omdat de film mij vanaf het begin toch goed te pakken had, geef ik het 3 sterren!

Aparte film. Op sommige momenten had ik moeite mijn concentratie er bij te houden omdat ik echt niet meer volgde wat er nou gebeurde. Wellicht had ik de film beter op een ander tijdstip kunnen kijken, dan begreep ik hem misschien beter en/of sneller. Nu blijf ik vooral met een vaag gevoel achter omdat het vrij ingewikkeld was. De actrices zijn mooi en doen het goed, het verhaal is vrij traag en eigenlijk gebeurt er vrij weinig. Van de telkens terugkerende violen werd ik een beetje moe (en dat was ik al) en de articulatie was vaak net iets over the top. De scène waarin de het gezicht van Marceau veranderde in dat van Bellucci, was eerder lachwekkend dan spannend. Jammer.

Langdradig.

Een hele grote speurtocht, je moet er maar van houden. Het is fijn dat er twee aantrekkelijke actrices in de hoofdrol spelen want anders had ik het wellicht eerder opgegeven. Het concept is redelijk interessant maar het draait uiteindelijk toch uit op verwarring, de bijbehorende geschiedenis en relaties. Het blijft ondanks alle special effects en de verzorgde beelden een beetje tam. Er is geen scène die er echt uit springt, we zitten opgescheept met een stroperige brei van hallicunaties en verwarringen.

Kon beter.

Hmnja, dit was het niet helemaal.

De film balanceert wat mij betreft iets teveel tussen een Polanski-achtige vibe plus spanning en flauw psychologisch effectbejag dat echt nergens op slaat.

Hoofdrolspeelsters zijn oke, maar het gaat op een gegeven moment dermate ver dat je zoiets hebt van 'ach ja, whatever'.

Sophie Marceau is een prachtige vrouw met veel uitstraling, maar een echte topactrice zal ze volgens mij nooit worden. Dat geldt al evenzeer voor Monica Bellucci. Als je die twee samen in een warrige film zonder veel diepgang of consistentie aan het werk zet, dan zit je honderd minuten lang naar mooie vrouwen te kijken, die zelf blijkbaar ook niet snappen waar ze mee bezig zijn. Een redelijk waardeloze film dus. De mooiste en meest onbegrijpelijke scene? De allerlaatste: met z'n tweeën achter de laptop. Hoe verzint Marina de Van het?

Apart filmpje met een sfeervolle regie. Ik heb al eeuwen geen Hitchcock meer gezien, maar qua sfeer moest ik af en toe aan de meester denken.

Het eerste uur wist deze film me nog wel te boeien en vond ik het verhaal ook goed, maar zodra de fysieke verandering begint wordt het maar een wazige bedoeling. Monica Bellucci en Sophie Marceau zijn schoonheden van vrouwen en dat laten ze in deze film gelukkig regelmatig zien (zeker Sophie Marceau) waardoor de film best prettig te kijken is. Beide dames zijn natuurlijk ook in eerste instantie de reden waarom ik deze film heb gekeken.

Tja vind het geen top filmervaring. Daarvoor duurt het allemaal wat te lang en is het verhaal te warrig. Wel een paar mooie scenes. Mijn favoriete is toch wel de Italiaanse familia die zich vermaakt op de tonen van het aanstekelijke Pizzicarella.

Voor degenen die geen idee hebben waar ik het over heb:

YouTube - Pizzicarella

Ik vond het een hele mooie film maar het einde snap ik niet. Wat is nou de clou?

Hopeloos saaie en trage, maar vooral diep mislukte en vermoeiende film die blijft steken in opgeblazen pretenties. Omdat wij als kijker niets van die veranderingen zien, is het heel moeilijk om met Jeanne mee te leven. Ja, als het personage door een andere acteur/actrice gespeeld wordt, dan is de verandering duidelijk, maar dan is het al te laat om de film geloofwaardig over te laten komen. Dus niks geen subtiele veranderingen. Opeens is Sophie Marceau verandert in Monica Bellucci. De scenarioschrijvers maken zich er met een Jantje van Leiden van af door veel vragen op te roepen en maar geen antwoorden te geven. Dat regisseuse Marina de Van het zelf ook af en toe niet meer wist blijkt wel uit Monica Bellucci, die ze de ene scène mank loopt en de volgende scène weer niet en dat zo een paar keer afwisselt. En als Jeanne verandert in een jong meisje, ontspoort de film totaal en raakt De van haar grip op het materiaal volledig kwijt. En als je nu zegt dat het hier gaat om meen schrijfster die door middel van een writersblock in een identiteitscrisis raakt, vind ik dat te simpel en pik ik niet. Eerder is dit het resultaat van een gefrustreerde regisseuse die te veel crack heeft gerookt.

Dit is zo'n WTF-film. Met na afloop de vraag, waar heb ik nou weer naar zitten kijken. Ja, naar een film met Monica Bellucci en Sophie Marceau, twee bloedmooie vrouwen (al begint Monica nu wel veel van haar schoonheid te verliezen, helaas) en alleen dat al is bijzonder. Maar al snel weet je dat het met het verhaal niet meer goed komt.

De ingrediënten zijn bekend. De vrouw raakt het zicht op de werkelijkheid kwijt. De bezorgde echtgenoot komt niet verder dan, misschien ligt het aan je ogen. Met dit verhaal moet je natuurlijk mee willen gaan. Dat heb ik ook gretig gedaan (waarom eigenlijk?) Ik hou wel van mysterie. En voor mij behoeven zeker niet alle vragen beantwoord te worden. Maar als lichamelijke vervormingen gaan optreden....? Eenmaal in Italië werd het wel erg rommelig. Toen snapte ik dat het niet de bedoeling is dat je het snapt.

Troost je yelloflag, die snapte ik ook niet. Niemand hier heb ik het idee.

Tja, ik kreeg het gevoel dat Marina de Van, de regisseur van deze film, een intrigerend idee moet hebben gehad, ook naar veel films heb gekeken die in de lijn liggen van wat ze wou maken en voor de rest geen flauw idee had van hoe ze het moest aanpakken. Maar een idee is nog geen plot! Wat rest is Sophie Marceau die beetje bij beetje in Monica Bellucci verandert. Het openingssegment was misschien nog verontrustend maar zonder echt raar te zijn. En veel te mager om een hele film vol te houden. Bovendien is dit zeker niet het beste acteerwerk wat de actrices hebben laten zien. Monica Bellucci kan nog een beetje terugvallen op haar training als fotomodel maar Marceau is geweldig aan het over-acteren. Meer dan twee mooie Franse schoonheden in een vreselijke film, kan ik hier niet van maken!