Nagai Iiwake (2016)

Interessante Nishikawa.

Deed me een beetje denken aan de films van Koreeda, maar dan nét iets minder geraffineerd. Anderzijds qua onderwerpen en drama wel net iets scherper, waardoor het absoluut wel de moeite waard is. Meet zich niet met de beste Japanse dramas, maar het zit er nu ook weer niet zo verv an.

Nigai Iiwake is een film over een taai onderwerp. Een dode relatie wordt opgeschrikt door het overlijden van één van de partners. De overgebleven partner wordt verondersteld verdrietig te zijn, maar is dat niet echt. Daarbij komt dan nog een rits drama die het allemaal nog wat complexer maakt.

Goed acteerwerk, een paar krachtige, scherpe maar ook beste harde scenes zorgen ervoor dat het 120 minuten lang blijft boeien. Visueel is het mooi genoeg, maar had het nét iets strakker gemogen en ook de soundtrack is maar van beperkte waarde. Kleine verbeterpuntjes die het verschil maken tussen een goed of geweldige film. Maar Nishikawa is wel terug, na een iets mindere film.

3.5*

De film werd aangekondigd als een 'crowd pleaser'. Hier op de filmsite is dat een scheldwoord. De film is inderdaad geschikt voor het grote publiek, maar doet aan de andere kant daarvoor geen grote concessies. Daardoor is het zeer degelijk gemaakt en, naarmate de tijd vordert, behoorlijk meeslepend.

Dramatische karakterstudie van een egocentrische man, die na de plotselinge dood van zijn vrouw met zichzelf in het reine moet zien te komen. Via de zorg voor de kinderen van een kennis, wiens eveneens overleden vrouw bevriend was met zijn eigen vrouw, groeit het besef inzake zijn gevoelloze gedrag in het verleden.
Geschakeerde, bij vlagen hartverwarmende film, dan weer kil en koud. Die sfeerwijzingen zijn vooral terug te vinden in de prima vertolking van Masahiro Motoki. Het zijn evenwel de beide kinderen, die regelmatig de show stelen.