Rimase uno Solo e fu la Morte per Tutti! (1971)

Ze bestonden amper nog in 71 : goeie ouwe wraakspaghetti's... dit is er wel degelijk nog een van genreveteraan Mulargia, zoals de meeste van dit soort producten uit de vervaltijd zeer goedkoop en integraal geschoten in de studio's in Rome en even daarbuiten in de Abruzzen. Het verhaal werd schijnbaar ter plekke in mekaar geknutseld en raakt uiteindelijk kant noch wal, maar wat verwacht je.

Zo extreem slecht als de IMDB waardering doet vermoeden vond ik hem niet, maar dat is vooral vanwege de redelijke visuals en de keurig van de Leone klassiekers geripte fotografie. De stagecoachsequentie in het begin was best aardig, wat ook gold voor the mass shoot out op het einde, die zorgt voor een voldoende body count. Helaas overspeelt Mulargia af en toe zijn hand : zo is er een heeeel lange voorbereiding op een bank heist sequentie die duidelijk is geinspireerd door het begin van CUVIW, die dan wordt gevolgd door...niets. De final showdown was dan wel weer ok.

Kendall is waarschijnlijk nog de gekendste naam in de c- cast en vertolkt allicht de eponieme held die hier niet ambigu maar gewoon goed is, en Louis zijn broer die hem om de haverklap bevrijdt. Kammara is zijn love interest, die echter gevangen is in de klauwen van de baddies. Haar rol is uiteindelijk niet onbelangrijk. Die baddies blijken hier- verrassend- een corrupte notabele Donovan en zijn main henchman Alvarez te zijn, als resp. intellectuele en fysieke dader van de frame.

Deze narratief nergens op slaande maar visueel enigszins verzorgde c- spaghetti werd allicht voorzien van een gerecycelde score door Di Stefano.

Is voor genrecompletisten te zien via meerdere DVD's, meest toegankelijke de Duitse onder de titel : Dakota, nur der Colt war sein Gesetz.