Tôkyô Sensô Sengo Hiwa (1970)

Dit lijkt (wederom) een heel persoonlijke film van Oshima waarin hij zijn rol als filmmaker in (of buiten?) de linkse studentenbeweging onder de loep neemt. Het mysterieuze plot dat door de film heen loopt werkt erg langzaam naar een toch eigenlijk wel voorspelbare conclusie toe, waardoor de film uiteindelijk een beetje een vermoeiende zit wordt en een echt hoge score uitblijft. Maar wel weer redelijk essentiele kost voor ieder met enige intresse in deze roerige tijden en de groep van (ATG) filmmakers die zich in het politieke debat mengde.

De trailer voor de film is ook bijzonder in dit opzicht en kan zeer helpen om de film verder in de juiste context te plaatsen. Gemaakt door Masao Adachi en meer een soort van analyse van de film dan een echte trailer. "Dit is geen Hiroshima of Marienbad, dit is Tokyo" meld een voice-over in referentie naar het duidelijk invloedrijke werk van Resnais en Robbe-Grillet.

Yoshida Kiju slaagt er in Heroic Purgatory beter in om op Resnesiaanse wijze het falen van de studentenbeweging in film te vatten en Adachi werkte de "landscape theory" die aan deze film ten grondslag ligt beter uit in AKA Serial Killer... Oshima blijft toch te veel op een afstand, als een criticus en verliest zich soms wat te veel in 'geneuzel'; hij is altijd meer een Godard... maar dan zonder de humor...

Ik las in een begeleidende tekst dat Oshima in Dear Summer Sister weer een andere weg in slaat met de Landscape Theory, wellicht dat dat mijn volgende Oshima gaat worden. Heb sowieso nog veel van hem te zien en hoewel ik dus niet het gevoel heb dat het een favoriete filmmaker van me gaat worden, zitten er op papier nog zeker wel een boel interessante titels tussen!

vergelijk dit bovenstaande stukje van drie maanden geleden eens met de stukjes die ik dit weekend schreef bij Saraba Natsu no Hikari (1968) en Nihon Shunka-kô (1967) ik groei (qua kennis dan he, de schrijfstijl laten we maar even achterwege...)

Komt in november uit op blu ray in een box met 7 films van Oshima door Radiance.

Voor mij de fysieke media release van het jaar denk ik.

Het zijn zelfs 9 films