Away We Go (2009)

Niet iedere film heeft een moraal nodig om een prachtig drama te zijn.

Daarbij vond ik nu niet echt dat de hoofdrolspelers aan depressiviteit lijden.

Dat is waar maar zoals je weet is dit een recensie en die is persoonlijk.

Ik vond het zeker in het begin geen goeie film terwijl ik normaal gesproken wel van dit soort films hou. Ik vind een film pas goed als er een boodschap achter zit en die miste ik in deze film in het geheel.

Herzien. Hoewel ik hem niet zozeer meer ontzettend komisch vind, vind ik dit een van de meest ontspannende films van de laatste paar jaar. Heerlijke muziek, beelden en leuke ontmoetingen. Plot is sterk in zijn eenvoud. 4 sterren blijven staan.

Gezien ik erg van de romantische feelgood films als Garden State, Juno, Adventureland, 500 days of Summer etc. hou had ik van tevoren gedacht dat ook dit een topper zou worden. Zeker gezien het door Mendes geregisseerd is, de regisseur van mijn favoriete film nota bene.

Toch bleek helaas het tegendeel waar, Away We Go wist me nergens echt te boeien. De families die ze tegenkomen in de diverse steden die ze aandoen zijn allemaal veel te overdreven, precies hetgeen ze uiteraard niet willen zijn. Zoals je dan ook van mijlenver ziet aankomen blijkt hun eigen plekkie op het einde toch het beste van allemaal.

Als kijker miste ik ook de binding met de karakters, iets wat in dit soort films uiterst belangrijk is. Hoe het komt weet ik niet, maar het leek wel of alles een beetje geforceerd gespeeld werd. De grappen kwamen niet helemaal naturel over.

Pluspunt is de zeer aangename soundtrack van Alexi Murdoch, die past bij het sfeertje wat de film wil uitstralen (al is dat niet helemaal uitgekomen).

2*

Away we go is een uniek drama waar geen enkele film zich mee kan meten. Het label "feelgood" vind ik niet passen bij deze film. Daarvoor ligt het script te zwaar op de maag en is het camerawerk niet naar.

En -thank god- laat de film zich niet verleiden tot hollywood-clichés.

Een eervolle vermelding is op zijn plaats voor de muziek. Wat voelt het toch heerlijk als iemand precies weet wat voor muziek je bij bepaalde momenten moet inzetten. Hulde!

Veel gerenommeerde acteurs uit het komedie-wereldje komen ten tonele, maar laten zien dat ze meer acteur zijn dan de malle karakters uit hun sitcom (o.a. Two and a half men, That 70's show, Mr. Sunshine en The office). Ook hier zijn complimenten op zijn plaats.

Wel moet ik toegeven dat de humor niet voor iedereen weggelegd is. Waar ik soms schaterde van het lachen, kan ik me voorstellen dat het voor ander volk te droog en lastig te verteren is.

Voor mij geld echter, dat Away we go zwaar geslaagd is in zijn opzet.

Leuke film die helaas ongelukkig struikelt over de cliché's bij het bezoek aan Madison (LN) en in mindere mate Montreal (studiegenoten). Gelukkig staat de film daarna nog wel weer op en kan een al te ernstige diagnose uitblijven. De hier veel geroemde soundtrack was me af en toe wel iets teveel van het goede, maar de maffe humor maakte weer wat goed. Leuk voor een keertje.

2,5*.

Vond dit een fijn filmpje. Ok sommige stellen waren wat absurd of deprimerend maar regelmatig leverde dat toch ook komische situaties op.Maar het mooiste vond ik toch wel hoe de liefde tussen de hoofdpersonen werd vormgegeven. Met humor ook.Daarbij vond ik het acteren van Maya Rudolph een genoegen.

Op enkele licht grappige scenes na wist deze film me totaal niet te boeien!

Booooooooring..... Snel vergeten...

gaaaaap

In het begin had Away We Go potentieel en was het makkelijk een 6/10 filmpje. Gaandeweg werd het een 5/10 filmpje want het begon me minder en minder te interesseren waar het koppeltje naar toe zou gaan. De allerlaatste scène maakte er een 4/10 filmpje van. Ik had meer van Sam verwacht.

Niet bepaald wat je zou verwachten van een Sam Mendes-film. Geen ontzagwekkende scènes of dialogen ditmaal. Heel de film is eigenlijk nogal geweekt in een droog, alledaags sfeertje. Sowieso teleurstellend als je andere films van deze regisseur gezien hebt, maar toch moet ik zeggen dat hij het met de gekozen middelen nog tamelijk mooi naar de goede richting weet te sturen.

Geen dolverliefde duifjes, geen heimelijke minnaars en ook geen verdokene sadomasochisten. Gewoon doodgewone mensen die al jaren samen zijn en nu een volgende stap nemen. Je zou haast kunnen zeggen dat er soms een deprimerend sfeertje rond het koppeltje hangt, maar evenzeer kan je zeggen dat het eigenlijk soms pijnlijk herkenbaar en vooral heel realistisch weergegeven is. De mooie muziek van Alexi Murdoch weet heerlijk te beantwoorden aan dit sfeertje.

Zeker en vast een sfeerfilm deze, helaas niet meer dan dat en dus zeker geen film om met Mendes-verwachtingen aan te beginnen. Maar wél als je gewoon eens lekker met je vriendin achterover wil hangen en toch wat meer wil dan feelgood.

Uitstekende film waarin een zwanger koppel op zoek gaat naar een plaats waar ze willen settelen. En tijdens deze reis ontmoeten ze allerlei personages waar allemaal wel een steekje los zit. Bij vlagen zowel hilarisch als ontroerend. Een heerlijke film over het (aankomend) ouderschap met een fijne cast. Voor regisseur Sam Mendes is dit duidelijk a change of pace.

Voor wie graag de dvd (nog) wil kopen; hij is online te bestellen voor een euro of 20. Maar je kunt hem eventueel ook voor 1 euro bij de Blokker kopen.

In 1 woord, saai

Heel sympathiek!

Het verhaal is echter niet geweldig en is een beetje doelloos. Maar het sterke aan deze film waren de rollen van de twee leads. Prachtrollen zetten ze hier neer. Hun relatie vond ik heel tof in beeld gebracht. Voeg daar leuke grappen en situaties aan toe, en je hebt een top avond!

Lekkere relaxte film, met mooie scenes.

Deze film heeft eigenlijk alle ingrediënten om een goede film in het genre te zijn. Fijne soundtrack, boeiende verhalen tussendoor met leuke bijpersonages, goede hoofdrolspelers met ontzettend fijne chemie, mooie beelden en een prachtig einde.

Maar toch wist Away We Go me niet te raken. (op het einde na) Ik kon er niet helemaal met mijn aandacht bij blijven en het deed me vrij weinig. Het was dus echt lang geen slechte film, maar bij dit soort films is het voor mij toch wel nodig dat ze me op de een of andere manier raken en dat is bij deze kijkbeurt niet gelukt.

*2.5

Er valt wel eens te lachen in de film, maar verwacht geen echte komedie. Het is een aanvaardbare road movie van mensen die op zoek zijn naar een plek om zich te settelen. Ik heb me er wel bij geamuseerd.

Vrij matige kruising tussen een roadmovie en drama. Hoewel de twee hoofdpersonages wel sympathiek zijn, heeft hun rondreis vrij weinig om het lijf. De personen die ze tegenkomen worden vaak te overdreven neergezet, vooral het personage van Maggie Gyllenhaal was wel erg extreem. Verder gebeurt er vrij weinig, heeft de film niet al te veel diepgang én is het einde nogal voorspelbaar. Naarmate de film vorderde kreeg ik steeds meer moeite om mijn aandacht erbij te houden...

Een geinige roadtrip(alleen dan zonder het reizen) met vele excentrieke personages die voor de humoristische momenten zorgen, maar helaas ook met wat teveel oninteressant drama komt. Ik was hier niet echt voor te porren, ondanks dat de laatste scène wel melancholische gevoelens oproept.

3,0*

Doorgaans kan ik erg genieten van dit soort 'kleine' films, maar Away we Go had het toch niet helemaal. De twee hoofdrolspelers doen het prima en worden redelijk interessant uitgewerkt, maar dat gevoel kreeg ik totaal niet bij de 'kennissen' die ze overal tegenkomen/opzoeken. De karakters worden erg geforceerd neergezet en sabelen het charisma van de prent volledig neer. Daarnaast vroeg ik me telkens af wat het script probeerde te vertellen. Was het een betekenisloze komische noot, moet er een diepere gedachte achter gezocht worden, of was het om juist het tegenovergestelde van Burt en Verona neer te zetten. Indien dat laatste, dan lag dit er wel heel dik bovenop en zakt de film verder af naar een bedenkelijk niveau. Ik ben niet overtuigt geraakt; 2,5*

2de keer bekeken en ik blijf het nog steeds een aangenaam filmpje vinden..

Sommige personages op hun reis hadden iets minder overdreven gemogen maar het stel wat hier in centraal staat weten zonder moeite sympathie te winnen van de kijker en zijn godzijdank alles behalve stereotypes.

Leuk en menselijk filmpje.

4*

Deze eens meegebracht en 'k had eigenlijk geen verwachtingen, maar 'k vond het wel een prima film. 'k vond het vooral een authentieke film. De hoofdpersonages kwamen erg overtuigend over.

Het verhaal was eenvoudig, maar 'k vond het zeker niet storend.

De film is wel niet zo baanbrekend als American Beauty, maar 'k vond het zeker ook geen afrader.

Sympathieke, leuke film die me verrast heeft. De grapjes zijn wel leuk en het kijkt lekker weg. Het verhaal is niet zo bijzonder maar dat maakt in dezen niet uit. Maya Rudolph steelt de show.

Sympathieke film, met aardige momenten. Leuker en echter dan de doorsnee romcom, alhoewel deze geafficheerd staat als drama/roadmovie, alleen gaan ze gewoon met vliegtuig en trein...

Opvallend dat zo'n grote regiseur Sam Mendes zo'n bescheiden en ingetogen film maakt, na American Beauty en andere succesfilms.

Kijk dit verklaart wellicht waarom dit een roadmovie is waar recordkleine afstand wordt afgelegd...

Amerikanen zijn echt preuts.

Dit redde voor mij de film denk ik.

trivia

Ik ging echt helemaal stuk om deze scene: Away We Go 2009 Tilted Uterus - YouTube

Briljant.

Een fijn luchtig filmpje, maar van een Sam Mendes had ik toch net iets meer verwacht. Het aardige niveau wordt niet de gehele film op niveau gehouden, maar is sterk afhankelijk van de koppels die Verona en Burt ontmoeten.

Ten gevolgen van de immigratie van de grootouders van Burt is er niets dat hen nog rest om in Colorado te blijven. Ze verhuizen ook en de inzet voor een leuke roadmovie is op gang gekomen. Op hun weg ontmoeten ze allerlei bizarre en vreemde kennissen. Nog meer dan de locatie zoeken ze bekenden waarbij ze zich goed voelen om een nieuw leven op te bouwen.

Hoewel de insteek en de boodschap van Mendes best interessant is, komt de film door zijn absurditeit niet altijd goed over. Komische momenten levert het genoeg op, maar serieus kan je het allemaal niet noemen. De rol van de familie komt erg sterk aan bod in Revolutionary road en zeker ook in American beauty. Away we go heeft dat ook, specifiek over de opvoeding van kinderen. Niets zo moeilijk dan het opvoeden van kinderen. Er bestaat géén juiste methode of handleiding hoe je een kind moet opvoeden. Alle koppels die ze ontmoeten hebben zo hun eigen bijzondere kijk op opvoeding. Dat is best boeiend en van de meesten kan je zeggen dat het vanuit liefde is. De hoe-vraag is totaal overbodig...

Het is ook dankzij j0enne hierboven dat ik extra geprikkeld werd. De scène met de tilted uterus is het absolute hoogtepunt van de film. Geweldig gelachen ook, de ruzie en de oprechte verbazing van de man is zo herkenbaar.

Hoewel Maggie een zeer vreemd personage speelt, waren de scenes met dat koppel toch ook zeer sterk. "Fly away Burt! Fly Away Burt" en de buggy, hoe kom je erop? Mooi!

Geen toppertje wat je wel mag verwachten van Mendes, maar zeker voldoende. 3,0*.

Tegenvaller van Sam Mendes, maar wél een aardig tussendoortje!

Best aardig.

Lijkt me vooral een film die regisseurs zélf wel leuk vinden om te maken, zeker tussen een hoop grotere en zwaardere films door. Een nogal simpele road movie, waarin een zwanger stelletje probeert uit te zoeken waar ze hun thuis willen bouwen.

De mix van drama en comedy werkt aardig, wat niet echt verrassend is aangezien wel meer road movies voor die opzet kiezen. Het zijn vooral Krasinski en Rudolph die de film weet dragen, met wat maffe secundaire personages die ze onderweg tegenkomen. Beetje vervelend volk doorgaans, maar ook telkens wel grappige typetjes.

De soundtrack is veruit het minste element van deze film, ook visueel stelt het niet zo heel veel voor, al komt daar Mendes' basiskwaliteit wel iets beter uit de verf. Geen film die me lang zal bijblijven denk ik, daarvoor is het net wat te gezapig en weet de film net wat te weinig indruk te maken waar Mendes dat wel lijkt te willen, maar verder een aardig tussendoortje.

3.0*

Dit vond ik nu eens wel een aangename film. Op een bepaalde manier was het romantisch maar dan niet op zo'n melige manier. Voor één keer vond ik dat de relatie tussen de twee hoofdpersonages wel enorm authentiek en echt aanvoelde. Alsof het een echt koppel was. En er zaten wel enkele enorm grappige momenten in (de boobs kwestie en het hartritme verhaal). Helemaal niet slecht dit

3.5*