Fuk Sau (2009)

Tweede film die ik zie van To.

Is natuurlijk nog niks maar heb wel een beetje door dat hij kennelijk rustige stijlvolle actiefilms maakt. Ook geen idee of het toevallig is of dat het vaak voorkomt in zijn films, maar de hitmen waren afgezien van Hallyday ook hetzelfde als de enige andere film van To die ik zag, Exciled.

Bij die film wist ik eerst minder goed wat ik er mee aan moest, maar ik had ondanks die soms wat traag was wel een goed gevoel bij. Deze film is ook weer niet heel snel, maar het heeft een toch een fijne flow. Met een paar erg stijlvolle actiescènes. Verhaal doet soms wel iets te makkelijk, vooral wanneer Hallyday dement wordt. Maar daar kon ik redelijk overheen kijken. Gave scene met de maan in het bos.

3.5 sterren. To ga ik zo nu en dan nog wel effe verder bekijken.

Goede sfeervolle (actie) film. Met een goed spelende Johnny Hallyday. De film ademt een speciale sfeer uit die denk ik het best te omschrijven is als melancholiek, wat goed past bij de rol van Johnny H en de film, maar niet bij de achtergrond van Hong Kong en Macau waar de film zich afspeelt. De moeite waard als je van dit soort toch wel soms trage films houdt.

Weer een geweldige To.

Knap filmwerk, een resem goede acteurs, lekker duister en erg mooi uitgewerkte actiescenes.

Maar wat mij nog steeds het meest trekt zijn die lekker frivole elementen in de duistere setting. De fiets die blijft rijden, het kleurrijke vliegertje of de stickers. Elementen die eigenlijk niet thuishoren in een "serieuze" film als deze, maar het oh zo leuk maken.

Hallyday doet het goed, To gaat op een juiste manier met de verschillende talen om, en de stand-offs zijn perfect uitgevoerd. Doet niemand hem na.

Iets klassieker en braver dan z'n laatste films, maar verder helemaal niks te klagen.

4.0* en een uitgebreide review

Ik heb de film gezien vond het wazig hoe hij ineens in het hotel kwam waar de huurmoordernaars waren.

De huurmoordernaars waren niet goedkoop dus vond ik het nogal raar dat ze met de bus moesten.

Meer van deze dingen waar ik me aangestoort had

De poster doet vermoeden of je met een top film te maken hebt.

van mij krijgt hij een magere 1

To maakt niet te veel woorden vuil aan de motieven voor wraak.
Er is een afrekening, er volgt wraak en er ontstaat een 'dilemma'.
Maar het zijn de details die het tot een rijke kijk-ervaring maken.

Ten eerste is het de aanwezigheid van Hallyday.
Hij zal geen prijzen winnen met zijn non-acting, maar zijn verschijning werkt. Als vreemde westerling tussen zijn Aziatische broeders spreken ze verrassend genoeg, dezelfde taal: de ongeschreven (en onbesproken) code van de huurling.
Costello's focus en vastberadenheid krijgen dan plots herkenbaarheid in naam- en landgenoot met dezelfde garderobesmaak: Le Samouraï.

Het had al af kunnen lopen tijdens het keerpunt, wanneer Costello zijn geheugen kwijtraakt en het voor de huurlingen daarmee af is. Maar zoals eerder in de film, tijdens de eerste showdown bij de picnick, houden zij zich aan hun code en de gevolgen ervan. Daarom schoten ook flitsen van de eindscene van The Wild Bunch bij mij binnen als de 'helden' besluiten eruit te gaan with a bang!

Dezelfde code maakt ook van Costello meester als hij besluit,zonder precies te weten waarom, de mannen waarvan hij denkt dat ze vrienden zijn, te wreken. Wat volgt is een meesterlijke uiteenzetting van kijken en zien; zoals Costello in zijn wereld (en To in zijn wereld daarachter) te werk gaat.

Vergeten betekent niet automatisch vergeven.
Als George Fung iets kan leren over karma, dan is het dat instinct het lot van de huurling bepaalt.

Dan rest nog de ironie die Costello moet voelen als hij aan een tafel zit vol starende halfbloedjes. The-night-before black-out laat hem zelfs verbaasd staan over zijn eigen kunnen.

Simpel verhaaltje dat niet superorigineel wordt uitgewerkt maar To brengt het allemaal heel stijlvol in beeld en weet er echt een sfeervol gebeuren van te maken.

Veel in duisternis gedrapeerde scènes die mede dankzij de ingetogen toon een bepaalde tristesse met zich meedragen, wat ook geldt voor hoofdrolspeler Johnny Hallyday, die me net als ToNe meteen aan de huurmoordenaar uit Le Samouraï deed denken. Zal wel aan de naam Costello liggen...

De visuele elegantie en prima sobere score zorgen ervoor dat Vengeance makkelijk naar 3,5* klimt. Genoten!

Beetje gemengde gevoelens.

Want de film is heel erg sterk. En dan ben ik snel geneigd 'n paar goofs te vergeven. Ze zijn eerder onopvallend dan slordig, en eentje is zelfs expres gedaan. Lachen. En wie klaagt over een veranderlijk jaskraagje o.i.d., bij zo een stoere film?

Maar wanneer er overduidelijke plotfoutjes in zitten wordt ik toch wat argwanend. Zonder deze had ik de film minimaal een halve ster er bij gegeven. Want de Franse botox-Elvis is übercool, evenals de actie-scenes die vaak leuk zijn geschoten. Cool is hier i.d.d. het magische woord.

Vooruit dan maar: 1. Hallyday's dochter kan onmogelijk weten dat ze een van haar belagers in het oor heeft geschoten. Ookal meldt ze dit wel aan papa tijdens zijn ziekenhuisbezoek. Bekijk de scene maar eens rustig en zie dat deze bewuste hitman door de nog dichte deur in zijn oor wordt geschoten en hij daarna, i.t.t. de 2 anderen, niet de kamer betreed waarin zij bijna sterft. Ze heeft hem geen enkele keer gezien.

2. Hoe weet Fung eigenlijk dat Hallyday aan het Memento-syndroom lijdt?

Toegeven, de 2e is nog voor verschillende uitleg vatbaar, maar de 1e werkte op mij helaas nogal storend.

Verder weinig mis mee.

Goed.

Ik vond de film nogal tegenvallen, zeker gekeken naar de rating op moviemeter. De film kwam moeizaam op gang, er gebeurden weinig boeiende dingen en bij vlagen was het zeer onrealistisch.

Het is maar goed dat zijn dochter op die dag vermoord is. Als ze later die week vermoord was, was papa zijn geheugen al kwijt geweest en had hij niet geweten dat hij een dochter had. En alsof die chinezen kunnen zien met wat voor wapen ze schoten en hoe ze stonden. Daarnaast viind ik het knap dat de dochter door dichte deuren kan kijken (oor van belager eraf geschoten). En Hallyday heeft valsgespeeld in deze film. Hij heeft codes gebruikt, hij was niet dood te krijgen en kan voetballen met een mank been. Als ik onrealistische actie wil zien pak ik wel een dvdtje van Steven Seagal of Jean-Claude van Damme. Ook is het knap dat Costello wraak kan nemen met geheugenverlies. Als je je eigen dochter niet eens meer herkent en weet wie zij is, hoe kun je dan wraak nemen op haar moord??? Ik kan zo nog een hele rits van dit soort momenten geven. De film werd door dit soort gebeurtenissen gewoon een ergernis.

En aan het einde, ja hoor, hij knalt iedereen af. Verhaal is zwak uitgewerkt, zeer cliché. Ook knap trouwens hoe je zonder geheugen de weg terug kunt vinden aan het einde. Verhaal rammelt aan alle kanten!!!!!!!! Er had gewoon veel meer in deze film gezeten. Meer dan 2 sterren kan ik er niet van maken. Zoals je kunt merken erger ik me nu nog.

ik sta ook compleet versteld van sommige reacties hier, hoezo 4 sterren?? Deze rating geeft een compleet vertekend beeld van deze film.

Een 1-keer-maar-nooit-weer film

Ik voel me geroepen hier toch even wat over te schrijven. Wat een slechte film zeg. Dat ze dachten: "Jat flink van de echt goede films en je hebt een nieuwe blockbuster" druipt er werkelijk van af...... Mwaaaaaa, er zit dan ook werkelijk geen enkele scene in die werkelijk geloofwaardig in elkaar zit! Ik snap de hoge score dan ook werkelijk niet en hoop dat mijn 1 het gemiddelde wat doet afnemen (een 0 kan helaas niet

Echt een geweldige film met een stoicijnse Hallyday. Vreemd hoe "De Zaak Alzheimer"/"Memento" hierin wordt verwerkt op een heel persoonlijke manier.

Vooral op visueel vlak is dit een parel. Hier zitten enkele prachtige scènes in, zoals de spanningopbouw in dat barbecuepark die tot een eerste confrontatie leidt en de shootout op die vuilnisbelt . De dialogen zijn aan de minimale kant, brengen weinig diepgang en spreken verder nauwelijks tot de verbeelding. Zinema en een aantal anderen hebben natuurlijk gelijk dat de film vol onwaarschijnlijkheden zat. Als je je niet teveel daarop blindstaart en je graag laat onderdompelen in de esthetiek van de beelden en de actie, dan is dit een aanrader.

Vengeance is een straightforward wraakverhaal die verteld wordt door de beelden. Ook die drie huurmoordenaars die Hallyday helpen brachten smaak aan de film. Deze staat nu al op mijn "to see again" lijst. 4*

Ik heb genoten van dit schouwspel zeg. Om eerlijk te zijn had ik dat niet helemaal verwacht, gezien Election de enige film is die ik van To gezien had en ik die zou bestempelen als een 'standaard actiefilm'.

Natuurlijk ben ik bekend met de lof die er veel toegekend wordt aan To door zijn manier van actiefilms regisseren en ik kan dat nu eindelijk ook plaatsen. De inhoud van de film wordt gecreeerd door de beelden, want het verhaal van de film is echt flut. Er zitten gaten in het verhaal, karakters hebben de meest vreemde motieven en sommige twists zijn gewoon.. laat ik het typisch noemen. Er wordt weinig in gepraat maar dat is ook niet nodig, de spanning wordt volledig visueel opgebouwd en gedragen. De beelden: wat fantastisch werkt To hier met licht, lichtinval bij shots en kleuren die dat weer teweeg brengen zijn gewoon prachtig. De compositie en camerahoeken die het dan in beeld brengen maken dit helemaal perfect. Niet te vergeten de details van van alles en nog wat die niet ongemoeid worden gelaten.

Vond Hallyday in het begin maar een vreemde snuiter die eigenlijk helemaal niet in zijn rol past maar gaandeweg. Nadat ik er ook achter kwam dat de rollen niet meer dan een geraamte zijn van de film, kreeg ik empathie voor hem en is hij juist degene die helemaal zijn rol vervult zoals die bedoelt is.

Ik ben nu heel benieuwd naar meer (ouder) werk van To en hoop daar dezelfde stilistische manier van actie terug te vinden. Hoop ik wel dat bloed niet met een soort poeder is getracht te imiteren, dat viel wel erg op hier..

Wederom weer een prachtige To. Denk toch wel een van zijn beste tot nu toe en ook weer helemaal op zijn To-style met toch een internationaal randje. Het begint allemaal met die afrekening en de doodnormale maar ubercoole gepensioneerde Franse rechercheur Costello die naar Macau komt om wraak te nemen. Costello vond ik toch wel de beste en belangrijkste personage uit de film. Mede ook omdat het een Frans acteur is in een Chinese film wat je niet vaak ziet. Hij word ook prachtig neergezet door Hallyday, waarvan ik nu pas weet dat hij een Franse zanger is. Het plot vind ik ook keurig en netjes opgezet. Costello die getuige is van een huurmoord door de triads, hij als getuige noemt geen namen op en hij huurt de triades in om hem te helpen wraak te nemen op de moordenaars van zijn familie. Netjes, en het klinkt ook lekker als een typische jaren 70-80 wraak thema. Laat het feest maar beginnen!

De film bouwt wel een beetje traag op maar het blijft wel boeien met die scenes dat Costello word opgeleid door de Triades en die scene bij die picknickplaats. Ook de triades vond ik allemaal goed geacteerd en ook Suet Lam viel dit keer mee tov zijn beroerde lompe rollen in PTU en Eye in the Sky. En net als in Exiled krijgen we weer de prachtige settings van Macau voorgeschoteld. Is toch wel een schitterend sfeervol stadje eigenlijk en het lijkt erop dat To wel dol is op die stad. De actiescenes waren ook weer helemaal om te smullen en waren ook weer zoals we die van To kennen. Stylvol, regelmatig in slo-mo, en uber-cool. Die schietpartij op die vuilnisbelt, waarbij de triads en de tegenstanders schieten en tegelijkertijd verschuilen achter van die vierkante hoeken aanelkaar gebonden papier zag er dan helaas wel een beetje debielerig en onrealistisch uit. Maar de rest was schitterend. Vooral de eindscene was helemaal geweldig. Alleen een foutje: de schietpartij begint op klaarlichte dag en tien minuten later is het ineens nacht. .

Maar verder weer een topklasse film van To en hij mag nog heel lang zo doorgaan met zulke films maken.

4,0*

Van Macau tot Hong Kong, het ziet er allemaal weer prachtig uit. Nog fraaier wordt het als To het daglicht verlaat en de stadsgloed aan het werk zet. Erg stijlvol weer, zeker in samenhang met de sfeervolle muziek, een cast die vooral kalm en bedeesd te werk gaat en een hele gave fiets.

Een vorm van cool die zo begeesterend werkt, dat het meteen de druk van het (dunne) verhaal afhaalt. Een paar fantastische shoot-outs fungeren als hoogtepunten en een woud aan paraplu's accentueren To's epische gangsterwereld. Een wereld waarin het, meer dan iets anders, genieten geblazen is.

Een stijlvolle actiefilm weer van To. De tweede film van To voor mij. Het verhaal weet constant te boeien, de actiemomenten zien er verzorgd en erg mooi uit. Ik moet echt eens wat meer van To kijken.

Gemengde gevoelens over deze prent. Het gebrek aan soundtrack is soms te opvallend, het lome acteerwerk werkt soms, maar soms ook net niet, een nogal stroef begin met een paar scenes die niet goed vielen bij mij, stoorde me af en toe ook aan het communiceren tussen beiden partijen (al had het aan de nadere kant ook wel iets). Wat deze film redt van een grotere onvoldoende is het feit dat To sommige dingen bijzonder stijlvol in beeld brengt, niet geheel toevallig was dit vaak het geval bij een shoot-out scene.

Fuk wat een lekker filmpje zeg. Esthetische wraak... het is meer een aaneenschakeling van gave scènes in plaats van de focus op een plot, en die ongecompliceerdheid is wel eens prettig vergeleken met de meeste misdaadfilms. Dat je wordt meegevoerd aan de hand van de geheugensteuntjes van Costello komt de simpelheid ten goede, en er maling aan hebben dat het van het een op het andere moment donker kan zijn en de straten leeg.

De actie is tof en is goed geschoten maar wat ik nog beter vind zijn de rust en lange tijd die telkens aan de actie vooraf gaan (zoals in het bos of de stilte wanneer Costello de drie huurmoordenaars in het hotel tegen het lijf loopt maar waarna toch niets gebeurt) Leuk ook met die film-noir en western elementen.

Verder is Fuk Sau mooi kleurrijk (met name bij nacht zoals dat boemerang-achtige ding), de audio is spot on (de strandscène waar Costello bidt en hallucineert - als iemand die muziek kent, graag...), en op de suprême momenten is het passend muziekloos, lange takes en gave slomo's, waanzinnig gedaan. Zo zit het vol strakke scènes met als toppunt de hele sequentie wanneer George Fung
op het terras verleid wordt tot en met het één-op-één-moment. Alleen de vuilnisbelt en de muziek bij de fiets vind ik niet geslaagd maar da's een kleine smet.

Ook deze tweede film, die ik van Johnny To heb gezien, is een erg stijlvolle oefening.

Het verhaaltje is een vrij standaard wraak verhaaltje, maar de uitvoering zorgt ervoor dat dit op momenten toch een bijzonder genietbare film is geworden. De setting is vaak donker, waardoor deze Fuk Sau een bepaalde duistere uitstraling krijgt. Johhny Hallyday levert een prima hoofdrol af. Hij oogt erg cool en berekenend en zet een prima hoofdrol neer. Ook is het fijn om Anthony Wong Chau-Sang te zien acteren, iemand die vaak in de betere Hongkong actie-films opduikt en het altijd goed doet.

Het zijn echter de actiemomenten, die de echte hoogtepunten vormen van Fuk Sau. Zeer stijlvol en vooral op een geweldige sterke manier gefilmd, met veel aandacht voor de details. Tussen die sterke momenten door, zakt het niveau soms wel een klein beetje weg. Gelukkig herstelt To dat echter ook weer vaak genoeg, al zijn het soms net wel de puntjes, die het verschil maken tussen een topper en een goede film. Fuk Sau is wat mij betreft geen topper, maar behoort echter zeker wel tot de laatste categorie.

Het is een leuke, lekkere stijlvolle wegkijker, met een aantal geweldige actiescènes.

3,5*

Pas de derde To die ik zie. The Sparrow vond ik fantastisch, Mad Detective iets minder, maar nog steeds goed. Toch apart dat ik dan pas drie jaar later de derde volgt.

Misschien dat de vierde ook weer een tijd op zich laat wachten, want Vengeance vond ik toch een film met duidelijke minpunten. Met name de sfeer vond ik niet altijd even sterk, het wordt op een gegeven moment voor mijn gevoel nogal melodramatisch naarmate hij verder aftakelt, culminerend in een bidscène waar mijn tenen zich nogal kromden. Ook had ik soms moeite met het acteerwerk. Engels is duidelijk niet ieders moedertaal, en het voelt te vaak aan alsof teksten worden opgezegd.

Toch zeker ook genoeg positieve punten. Over het algemeen sfeervolle muziek en ook de beelden zijn zeer verzorgd, met name in het begin. Prachtig vond ik de scene met de fiets die voortgeschoten werd, maar ook de scene in de tunnel waar hij de mannen voor het eerst treft was prachtig wat betreft camerahoek, haperende belichting, en positie en houding van de mannen. Ook aardig was de scene met de blokken oud papier, en de parapluscene die me deed denken aan een soortgelijke scene in The Sparrow die ik me overigens wel als poëtischer dan deze herinner. Tenslotte maakt de standoff aan het einde veel goed van het melodrama daarvoor.

Wisselend dus, maar zeker 3,5* waard.

Apparte film dit...met een handvol superscenes bijvoorbeeld die in het bos met de shootout.

Het verhaal mag soms wat de wensen over laten maar al met al is het best een vermakelijke film.

Ja ik ben best tevreden.

Geen onaardige film, maar wat ik stiekem nog het leukste vond was het herkennen van zoveel plekken in Macau waar ik m'n afgelopen trip zelf ben geweest. Dankzij de Portugese invloeden is Macau echt een uniek stukje in Azië en zeker aan te raden als je binnenkort in Hong Kong bent.... oh de film is trouwens ook niet slecht als je niks beters te doen hebt.

Na het zien van Fuk Sau moet ik concluderen dat het niet bepaald mijn "cup of tea" is. Fuk sau weet niet boven matigheid uit te komen door onder andere het veelvuldige gebruik van slow-motion en over the top actie. Een bepaalde stijl van films maken waar Johnnie To graag mee werkt, als ik het zo zie. Jammer genoeg vind ik het in deze film toch niet goed passen. Ik zie het vaker in films uit Hong Kong/China en ik ben er simpelweg geen fan van. Sfeervol is de film in ieder geval wel. De locaties Macau en Hong Kong worden gedetailleerd in beeld gebracht.

Johnny Hallyday valt het meest op door zijn acteerwerk. De man ziet er echt uit als een oude baas en er hangt een "classy" look om hem heen. Hij heeft een bijzondere karikatuur waarmee hij autoriteit en wijsheid uitstraalt. Het trio Ka Tung Lam, Suet Lam en Anthony Wong Chau-Sang hebben een leuk samenspel. Een groepje mannen waar ik eigenlijk meteen sympathie voor heb. Simon Yam speelt niet al te bijzonder (eigenlijk een beetje irritant) en is niet intimiderend en autoritair in zijn rol. Jammer genoeg heb ik hier de sterkste punten van de film genoemd. Ik moet trouwens mijn twijfels zetten bij enkele keuzes die de personages maken: een aantal zijn niet bepaalde realistisch en sommige ogen zelfs kinderlijk. Sommige van die dingen zijn opzich wel typerend voor cinema uit Hong Kong.

Fuk Sau is een twijfelachtige film die ik geen voldoende kan geven. Het over the top geweld en de slow-motion halen alle snelheid uit de film. Zo blijkt 108 minuten een lange zit te zijn. Tevens wordt er soms te overdreven geacteerd en lijkt het zelfs theatraal. Ik zal andere films van Johnnie To een kans geven, maar als het te veel op dit lijkt dan zal ik me weinig kunnen amuseren ben ik bang.

2,5*

Tja, de titel zeg eigenlijk al genoeg wraak, en inderdaad een standaard-wraakfilm. Waren het niet dat de film uit Hongkong komt. Dit soort Aziatische films hebben soms een verfrissende insteek waardoor het net even iets anders is. Zo ook deze film van Johnnie To (54 films) al is het wel maar een subtiel klein verschil. Vooral de sfeer en wat apartere stijlvolle actiescènes. Helaas wisselen goede en slechte scènes elkaar af. Zo is de eerste schietpartij na krap een uur een tegenvaller. Het had wel een zeer mooie spanningsopbouw maar uiteindelijk is de schietpartij zelf niet echt bijzonder. Gelukkig werd dat later wel weer goed gemaakt. Echter blijft die wisselvalligheid wel. Ook het verhaal liep niet altijd even lekker en had veel vaagheden en hiaten. De film locatie waren uiteraard Hongkong en de zeer mooie locatie Macau. Johnny Hallyday, de '60 jaren zanger, paste goed in de film met zijn zeer hel blauwe ogen zag hij er koel en stoïcijns uit.