Du Rififi chez les Hommes (1955)

Na Night and the City (1950) via de MM-pakketservice gezien te hebben, Du Rififi chez les Hommes (1955) nog eens bekeken. Wat heeft deze latere film van Jules Dasin toch een rijkdom aan allerlei prachtige kleine details die zo uit het leven gegrepen zijn. Ondanks dat het verloop reeds bekend is van het verhaal, over o.a. mededogenloosheid in de wereld van de misdaad, blijft er door de vele speelse en spitse vondsten toch nog steeds een heerlijke spanning in de film hangen. Nieuwsgierig naar de film Pote tin Kyriaki (1960) van deze regisseur met de engelse titel Never on Sunday.

Recent herzien en wat een mooie film blijft dit toch. Werkelijk alles klopt aan deze film en elke keer blijft het een genot om te kijken. Heerlijke spanning, goede karakters en een geweldige climax.

Heb net voorgesteld om deze in de pakketservice te gooien aangezien ik vind dat dit pareltje meer aandacht verdiend.

4.5*

In Film > Nieuws > Rififi remake (met Al Pacino):

Rififi is a upcoming heist film remake of the original 1955 Jules Dassin film, which is due for release in 2007.

According to the Internet Movie Database, Al Pacino is planned to star in it and Harold Becker will be directing

© Wikipedia

Rififi - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org

-------

Plot Outline: Just out a prison, a career thief (Pacino) finds his wife has left him, and in his anger begins to plan a daring jewelry store heist.

© Imdb

Rififi - IMDb

-------

Deze ga ik uiteraard gegarandeerd in de bios bekijken.

In eerste instantie een goed gemaakt misdaad verhaal die in zijn tijd erg origineel en opwindend was, maar nadien zo vaak is nagedaan, dat als je deze film ziet, je het idee krijgt dat je de formule nu wel zo'n beetje kent. Maar dan komt de slot scene... Een zwaargewonde Servais die met zijn laatste krachten nog een kind in veiligheid probeert te brengen, terwijl dat kind op de achterbank helemaal uit zijn dak gaat, en in een van de mooiste shots aller tijden een speelgoed wapen tegen het hoofd van Servais zet. Ongelofelijk..

Fantastische film!

Wat waren die Fransen toch hun tijd vooruit!

Wel met een Amerikaans regisseur, dit.

Ja, dit is nu weer een film waar je helemaal lyrisch van wordt. In één woord: geweldig!

Inderdaad een amerikaanse regisseur, maar de film is vergelijkbaar met de beste films van Melville, vind ik!

Du Rififi chez les Hommes (1955) doet inderdaad sterk denken aan Bob le Flambeur (1955) en andere films van Melville.

Na Night and the City (1950) van Dassin gezien te hebben in mijn enthousiasme ook maar even Pote tin Kyriaki (1960) (Never on Sunday) bekeken van deze van oorsprong Amerikaanse regisseur. Dat viel mij na de twee eerdere geweldige films van hem dan weer zwaar tegen.

Tegenvaller. Ik bleek de film ook al eens gezien te hebben.

Vooral de sfeer (die vaag herinnert aan Clouzot, gezien de sinistere cynische sfeer die er hangt) draagt niet bij aan de film. Veel te saai, nuffig en de karakters bloeien er bepaald niet door. Het tegendeel zelfs. De vrouwen in de film worden als vuil behandeld, werkelijk stuitend.

De beroemde scene van de overval kon mij gewoon niet boeien. Te lang en te spanningsloos. Geef mij maar Melville of de films van Dassin in de VS (The Naked City afgelopen weekend gezien, die was gewoon sterk).

En Night in the City, de Dassin die je dit jaar ook zag.

Ik vind het juist een geweldige mix tussen de perfecte heist film en film-noir.

Misschien worden de vrouwe in Rififi in Amsterdam wat beter behandeld.

Komende week op de Duitse tv!

Wat een fantastische film.. Begon een beetje traag, maar na de magnifieke "heist" scene werd hij alleen maar beter..

Goed geacteerd, prachtig camera-werk en een climax om je vingers bij af te likken!

4,5

Ja die climax is me het meest bijgebleven. Nooit geëvenaard.

Sterke film.

Prachtig hoe de hoofdpersonages zich op het slechte pad begeven zonder allen tot in den treure uitgediept te worden. De aandacht voor de daadwerkelijke overval is belangrijker en wordt tot in de precisie met de kijker gedeeld. Schitterende zwart - wit fotografie soms, die mij wat deed denken aan de eveneens schitterende klassieker The Third Man. Zeer sfeervol hoe Dassin Parijs in zijn film uitbeeldt. Of het nou in de ochtend of avond is. De straatvegers die de straten schoon maken......Een voortrazende trein.....

Het verhaal is verder ook boeiend om 2 uur te vullen. Geen moment van verveling gekend. Kan ook niet anders, met die ijzingwekkende en spanningverhogende muziek op de achtergrond. De climax is inderdaad een beauty. Aangename kennismaking met Dassin. Dikke 4*

P.s. Verder ook een grote inspiratiebron voor een bekende actiefilm uit 2006.

Wat weerhoudt je een hogere score te geven? 4* is niet weinig maar je kan nog 2 stappen omhoog.

Die hogere score kan altijd nog een keer gestalte krijgen. Voorlopig gewoon 4 mooie sterren, wat natuurlijk ook niet misselijk is.

Voor een 4,5* of 5,0* moet een film gewoon echt magistraal goed zijn. En ondanks dat ik niet echt minpunten voor de dag kan leggen, had ik geen gevoel alsof ik echt overrompeld werd.

Aardige keuze aan posters: klik hier.

Het middengedeelte met die ijzingwekkend spannende stilte !. Het einde is ook erg bijzonder.

Altijd al een voorkeur gehad voor de klassieke bank"inbraak"films en gevangenis"uitbraak"films. In beide groepen bevinden zich al een aantal van mijn favorieten, en Rififi hoort daar nu zeker ook tussen.

Ik had voor deze film al een aantal films van Dassin gezien, maar in Rififi komt daadwerkelijk alles samen, daarmee kan ik dit ook als hoogtepunt van zijn oeuvre beschouwen. De film is in drie delen te verdelen, waarbij het eerste deel zeer aardig is. Maar vanaf het tweede deel gaat de film naar een meesterwerkniveau. Enige minpunt is bij de overgang van deel 2 naar 3. Dat die delen nu net weer verbonden worden doordat die Italiaan een ring aan die vrouw geeft, en zij daarmee weer betrapt wordt. Dit voelde iets te clichématig aan, maar gelukkig werd dit beter opgevangen dan ik had verwacht.

De film is verrassend donker, hard en visueel krachtig. Dit alles zorgt ervoor dat het met de geloofwaardigheid van het verhaal wel goed zit. De waardering voor de ontknoping kan ik eigenlijk alleen maar bevestigen. Werkelijk meesterlijk gedaan. De film haalt bij mij net geen topwaardering doordat het eerste half uur niet zo goed is als de rest van de film en het eerder genoemde kritiekpunt.

Enigszins overschatte film. Meer kan ik er niet van zeggen. Heb al tig van dit soort films gezien, maar dan veel beter. Wat de film wel enigszins bijzonder maakt is dat er de 30 minuten lang in de film - de scene met de juwelenroof - geen woord gezegd werd, iets wat de spanning alleen maar ten goede kwam. Ook het einde was verder zeer goed. Maar voor de rest vond ik deze film niet meer dan een doorsnee film-noire.

3,5*

Wellicht is het eerste deel van de film (30min) vrij standaard. Maar de roof en het spektakel wat daarop volgt heb ik in weinig films beter, donkerder en grimmiger gezien. Ook visueel ontstijgt de film dan zijn concurrenten.

Mijn reaktie heeft vooral te maken met het feit dat er zo in superlatieven over deze film gesproken werd. De reakties die ik gelezen heb zijn zoals;

"The best film noir I've ever seen"

"Simply one of the greatest films ever made"

en nog meer van dat.

Dan nog het feit dat deze film op MovieMeter genoteerd staat als de een na beste film in het genre film-noir. Voor mij dus redenen genoeg om zeer hoge verwachtingen te hebben bij het zien van deze film. Aan de verwachtingen werd helaas niet voldaan. Ik had gerekend op een waardering van minimaal 4,5*, maar het werd uiteindelijk niet meer dan 3,5*, wat niettemin bij mij nog steeds staat voor goed.

Jules Dassin weet me opnieuw te verbazen met een visueel prachtige Film Noir die afsteekt tegen andere films binnen het genre. De Amerikaanse regisseur Dassin was eerder ook al verantwoordelijk voor Thieve's Highway, een film die ik vooral zo opwaardeerde vanwege zijn prachtige, onevenaarbare sfeer. Du Rififif chez les Hommes is niet veel anders, Dassin levert ook in deze film zeer mooie plaatjes af van een straatbeeld uit de jaren '50, ditmaal die van Parijs. Zijn films moeten het dan ook meer hebben van de visueel, knap geschoten scènes dan van het verhaal, hoewel het verhaal behoorlijk spannend en zelfs redelijk onvoorspelbaar was. Ondanks het feit ook dat de film ondertussen al door een hele hoop andere films nagedaan is, om die reden kon ik ook niet vermijden dat ik de hele tijd het gevoel had dat films als Lock, Stock and two Smoking Barrels hierop gebaseerd zijn. Verder verdient de muziekscore van Georges Auric ook wel aandacht, muziek die verfrissend en prachtig in de oren klinkt. Ook wel doordat de soundtrack van de meeste 'oudere' films niet veel voorstelt.

4.5 sterren

Wat een mooie rauwe harde film-noir is dit zeg, ik heb er echt van zitten genieten. Het begint allemaal erg rustig en Dassin is in het begin duidelijk bezig met de sfeerschepping en de opbouw van het verhaal. De muziek van de film is sterk, maar dan komt op een gegeven moment de heist met de ongekend lange stilte waardoor de spanning bij mij toch wel ongekend opliep. Het zag er allemaal zo sterk en vakkundig uit ejn ik heb zelden een roof gezien,die zo goed is uitgevoerd. Ondanks dat ik daarna wel dacht hoe het allemaal verder zou lopen werd ik toch nog enigszins verrast. Het einde is ook ongekend goed, in de eindscene waarbij Tony het kind nog net weet thuis te brengen en dan sterft. Fenomenaal gedaan en het geeft deze topper een einde, die de klasse van deze film nog maar eens onderstreept. Snel maar eens meer opzoeken van Dassin, want dit soort mooie filmpjes zijn helaas een zeldzaamheid.

4,5*

Getipt gekregen van iemand. Ik had hem al eens op het oog gehad, maar nooit echt werk van gemaakt. Jammerlijk eigenlijk, want het is een prachtige film. Zo'n film die alleen vroeger gemaakt kon worden, waarin het nog echt om de film ging en niet om de kosten/opbrengst die aan de film verbonden zijn.

Het verhaal kan je eigenlijk in 2 delen opsplitsen. De bankoverval en het gedeelte daarna met de kipnapping. Het zouden allebei op zichzelf staande films kunnen zijn. Met name deel 1 trok mij meer, waarschijnlijk ligt het onderwerp mij meer. Vooral het stukje waarin ze uitvinden hoe het alarm uitgeschakeld kan worden, was erg goed.
De overval zelf was goed, maar niet veel meer dan dat. Stiltes vind ik niet erg, maar dit is erg overdreven. Het hoort natuurlijk bij de film en de scène, maar een klein beetje geluid had niet misstaan. Al is het alleen maar de adem van iemand.
Het kwam op een gegeven moment zover dat ik ging kijken of het geluid misschien was weggevallen.
Het gedeelte daarna was vooral spannend door de gedachte erachter, met name de vraag vinden ze hem terug? Geen spannende achtervolgingen, maar precies zoals het moet. Vooral de scène waarin Tony naar huis rijdt met een kogelwond was prachtig. De muziek eronder en de beelden . Ik had eerlijk gezegd nog wat drama gehad, maar een 'happy' end volstond in dit geval wel.

4,5* voor een erg goede film waarbij het tempo er iets te vaak uit gehaald werd.

Prachtige verhaal.

Op een uitstekende manier in beeld gebracht, ondersteund met uitstekende muziek en geweldige acteerprestaties.

Voeg er nog wat spanning en een geweldige finale aan toe en je hebt een topper.

Zondagnacht (23/1)op ARD TV te zien, om 1:20 uur