Tetro (2009)

Grandioze, uitermate fascinerende film. Ik had het achteraf niet verwacht maar Tetro behoort absoluut tot de beste werken van Coppola. Het is 'n opera, vanaf het begin tot het eind! Coppola bewees eerder met Youth without Youth (wat ik persoonlijk de mooiste geschoten digitale film vind) dat hij niks van z'n visuele flair heeft ingeboet. Met deze film toont hij z'n kunstje opnieuw en doet er misschien zelfs een schepje bovenop. Tetro is werkelijk prachtig geschoten. Helemaal m'n stijl ook. Diep melancholische sfeer, klanken, stemmen, muziek zetten de toon. Bij wijlen zo bekropen dat het moeilijk te achterhalen is in wat voor periode en tijd de film zich afspeelt.

Er wordt fijn geacteerd door de gehele cast, met Maribel Verdú als de uitschieter. Vincent Gallo zie ik voor het eerst in 'n film, maar ben nog niet helemaal overtuigd door z'n kunnen. Heeft wel 'n erg sterke uitstraling voor 'n rol als deze. De drama deed mij ietwat denken aan Almodóvar. Rivaliteit, uiteenlopende familiegeheimen, melodrama, wraak, afkeer, autobiografie, wantrouw en inclusief Carmen Maura! Briljante film van de grootmeester en ik raad iedereen die dacht dat Coppola aan het einde van zijn loopbaan was aan om Tetro te bekijken. Het tegendeel wordt eenvoudigweg bewezen. Meesterwerk. 4,5*

Ik heb eigenlijk nog steeds vaak van Youth Without Youth, maar me toch eens aan Tetro gewaagd.

Vincent Gallo is dan ook van de partij! En hoewel die altijd kijkt alsof hij elke seconde iemand in het gezicht gaat bijten, staat hij ook dikwijls garant voor een interessante kijkervaring. Sinds The Brown Bunny hoef ik me bijvoorbeeld niet meer af te vragen hoe Chloe Sevigny er zou uitzien terwijl ze een blowjob uitdeelt. Zo gaan die levensvragen één voor één van de lijst.

Gallo is best aardig (en die spanning van Slaat-hij-hier-gruwelijk-aan-het-moorden? brengt hij gewoon weer met zich mee), maar vooral nieuwkomer Alden Ehrenreich komt prima voor de dag. Levert een geslaagd visitekaartje af. Negen jaar na het héérlijke Y Tu Mamá También ziet mujer muy guapa Maribel Verdú er overigens nog altijd verrukkelijk uit.

Jammer genoeg is Tetro me toch wat te theatraal en melodramatisch. Vooral de tweede helft wist me minder te bekoren en de laatste pakweg 20 minuten waren zelfs gewoonweg vermoeiend.

Visueel overtuigt Coppola wel weer redelijk, met fraai belichte zwart-wit beelden. Ook de zuiderse muziek die mee de soundtrack kleurt, dompelde me onder in een uniek sfeertje. Ik las in een recensie dat Tetro iets tijdloos over zich heeft, en daar kan ik me wel in vinden. Tot iemand met een GSM (Huh...? Een mobieltje!) in de weer was, zat ik me af te vragen in welke periode deze film zich nu eigenlijk afspeelt.

De thematiek is vintage Coppola, maar echt meegesleept door het verhaal werd ik niet. 2,5*

Saaie bedoening dit; de film zeurt veel te lang door en komt hier en daar behoorlijk pretentieus uit de hoek. Pluspunten zijn er gelukkig ook, zoals het fraaie zwart/wit camerawerk en het sterke spel van de drie hoofdrolspelers, maar inhoudelijk is het allemaal nogal statisch en theatraal.

Tegenvallend.

Twixt vond ik een leuk experiment, maar dit drama sleepte zich een stuk trager en lamlendiger voort. Jammer, want met Gallo in een hoofdrol had er toch veel meer ingezeten.

De zwart-wit fotografie viel me ook wat tegen. Laatst nog La Fille sur le Pont gezien en dat is dan toch een stuk krachtiger en swingender. Niet dat Coppola de bal compleet misslaat, maar het is uiteindelijk allemaal nogal braaf. De beperkte CG en abstracte settings daarentegen waren het aanzien niet waard.

Gallo weet ook niet echt te overtuigen. Vind hem normaal geweldig, maar hier moet hij schijnbaar wat teveel acteren. Hij is vooral goed als hij zichzelf mag zijn, nu komt het wat houterig over. De rest van de cast is niet slecht, maar weinig opwindend.

En ook het drama zelf brengt weinig boeiends. Flauwe twist op het einde, verder veel zwaarmoedige problemen en complexe verhoudingen die maar mondjesmaat vrijgegeven worden. Het kon me niet raken, wat een groot probleem is voor een film die zo zwaar op het drama leunt.

Met z'n 2 uur dan ook véél te lang. Af en toe wel wat toffe momenten (vooral in combinatie met het geluid), maar die zijn schaars en worden afgewisseld met droge dramatiek.

1.5*

Coppola, verteller van familiekronieken.

Hij kan het nog steeds. Prachtig klein drama over twee broers die elkaar treffen in Buenos Aires. Prachtige zwartwit fotografie, sterk gespeeld en doorspekt met schitterende scenes. Wellicht is de vertelling te traag voor een groot deel van de moderne filmkijkers, maar dat doet niks af aan de kwaliteit.

Vooral de eindscene is beangstigend mooi!

4*.

Intrigerend familiedrama, waarin een jonge zeeman tijdens een gedwongen verlof in Argentinië zijn vervreemde oudere broer opzoekt. Door het “ontcijferen” van diens gecodeerde aantekeningen weet hij stukje bij beetje een goed verborgen familieschandaal te ontrafelen. Je voelt de adrenaline van lieverlee stijgen.

Knappe regie van Coppola, die met afwisselend gebruik van zwartwit en kleur het gebrek aan relativering in het denken in het heden afzet tegen het geschakeerde familieverleden.

Prima vertolkingen van Vincent Gallo en Alden Ehrenreich. De ster van de film is zonder twijfel evenwel de veelzijdige Maribel Verdù, maar dat kun je geen verrassing noemen.