Mona Lisa (1986)

Geraffineerde film die geruisloos verschillende genres aan elkaar knoopt. Daarbij heeft het onderweg (en achteraf) ook best wat te bieden. Zoals dwergen, maar vooral Hoskins, die met zijn drift de film op sleeptouw neemt, en Tyson als thin black tart. Haar beroep, Mona Lisa en de vele shots van haar in de achteruitkijkspiegel, het zal gaan over hoe je wordt bekeken, niet wie je bent.

En daar maakt deze Simone handig gebruik van. Hoskins is inderdaad geweldig op dreef. Vurige vent, maar gaandeweg breekbaar en vol ongeloof, terwijl hij en de film steeds dieper verzeild raken in een sleazy wereld van prostitutie en alles wat daarbij komt kijken. Dat gaat er wel eens heet aan toe, maar door de natuurlijke flow van Jordans regie komt het nooit als vals over.

Ook als het zich als thriller gedraagt, gaat dat niet gepaard met bombarie, het is er simpelweg ineens. Caine heeft geen grote rol, atypisch inmiddels, maar wel iets dat prima bij hem pas(te). Een smeerlap. De film is grappig (dat bekvechten!), smerig, zuur en heeft een pittige finale in huis, waar daarna nog een addertje onder het gras blijkt te zitten. Eentje die op allerlei vlakken werkt.

Mwaoh, vond het lichtelijk ongeloofwaardig hoe dit verhaal wordt ingezet: Hoskins komt uit de gevangenis en gaat in de prostitutiewereld werken als privéchauffeur. Hij raakt meer dan bevriend met een dame en werpt zich ook op als heldhaftige redder in een treurige zaak die zich in dat netwerk afspeelt. Naja, daar over heen zettend is het laatste gedeelte van Mona Lisa toch nog wel aardig, maar over het algemeen vond ik het toch niet heel geweldig.

Bob Hoskins is een kanjer! Ik kan me niet herinneren ooit een zwakke rol van hem gezien te hebben. Ook in deze film is hij uitermate op dreef. Dat geldt ook voor Cathy Tyson, die in haar rol van luxe call girl een aangename verrassing vormt. Samen tillen zij deze film naar een tamelijk hoog niveau. In vergelijking met Taxi Driver, die zo’n beetje hetzelfde thema kent, vind ik deze film net iets beter. Zoals Basto terecht opmerkt: "Menselijker, subtieler, beschaafder."

Prachtige film met een ontzettende knappe rol van Hoskins, prima tegenspel van Tyson ook wel, maar Hoskins steelt weer de show. Het charisma van deze acteur is geweldig en hij weet zijn rol perfect te treffen. Het verhaal is verder niet bijzonder, maar weet wel mooi de balans tussen drama, romantiek en misdaad te vinden.

Mona Lisa... The Lady with the mystic smile...

Met Bob Hoskins zit het altijd snor. Deze film bewijst het nog maar eens. Hij vervult zijn rol altijd met vuur en dat werkt aanstekelijk op de filmkijker. George is dan ook quasi onvergetelijk. Een ex gevangene die moreel op het goede pad raakt hoewel hij voor zijn vroegere criminele vriendjes blijft werken als chauffeur voor een luxe-hoertje, de Mona Lisa uit de titel. Haar bedwelmende charme en de wat onhandige George vormen een vreemd paar op het scherm maar toch klopt de combinatie tussen deze twee personages... zeker wanneer de film afloopt begrijp je het beter. Ik vind deze film trouwens nog bijlange niet verouderd. Goed bevonden!

Prima Neo-noir met Bob Hoskins als een warmhartige kleine gangster en Michael Caine als de harde gangster-baas. En dan is er nog een wit konijn..?! George (Hoskins) accepteert werk om een call-girl (Cathy Tyson) rond te rijden en als het al snel meer dan een professionele interesse begint te worden, beginnen de problemen. Op het eerste gezicht is het dan ook een eenvoudige romance die zich afspeelt in de Britse onderwereld van de jaren tachtig. Maar het blijk toch anders te zitten... De film neemt de tijd om het verhaal en de sfeer op te zetten, en geeft ons voldoende tijd om zo de personages te leren kennen. Het acteren van de cast is goed maar het is Bob Hoskins, die erboven uitsteekt! Als je een Elton John stervormige zonnebril kan dragen en nog steeds serieus weet over te komen tijdens de gespannen en emotionele climax, ben je de man!

Goeie film waarin een man die net uit de bak komt de chauffeur van een call-girl wordt. Een redelijk stemmig misdaad-drama waarbij het hele seks-wereldje waarin de film zich afspeelt goed neergezet is. Datzelfde geldt ook voor de personages die mede dankzij het prima acteerwerk goed uit de verf komen.

Aangenaam verrast.

Vooral door de richting waarin de film zich ontwikkelde. In het begin van de film lijkt het op een standaard misdaad film uit te draaien. Wat volgt is een charmante film waarin Hoskins zich van zijn beste kant laat zien. De wisselwerking met Tyson als Simone werkt erg goed. De chemie spat van het scherm. Door de mooie relatie, de aandoenlijke en grappige momenten, komt de essentie van de film nog beter over. Want in de kern is dit een erg rauwe film over een wereld waarvoor we liever onze ogen sluiten. De muziek met op repeat "Mona Lisa" van Nat King Cole, is ook erg fijn en past precies in de sfeer van de film.

Goed.

Bob Hoskins is uitstekend als kleine gangster in dit stemming drama. Zeer Brits - de cockney accenten zijn wennen zonder ondertiteling - maar ook zeer stijlvol geschoten. Het verhaal is niet helemaal zoals men zou verwachten, maar kan wel boeien. De sentimentaliteit neemt nooit de bovenhand ook al zijn er wel enkele scènes die dat hadden kunnen doen. Zeer sfeervol ook, ondanks de soms wat deprimerende situaties die getoond worden. De soundtrack is daar niet vreemd aan.

3,5