Equus (1977)

Ik ken(de) het stuk niet, dus voor mij was het een en al verrassing. Conclusie tijdens en na de verfilming: uitermate interessant stuk, met nogal wat schokkende ontwikkelingen.

Dan natuurlijk 'de film', daar gaat het n.b. over. Richard Burton en Peter Firth (beiden stonden ook tegenover elkaar op het podium, en beiden kregen voor deze verfilming een Oscar-nominatie) spelen zeer goed. Regisseur Sidney Lumet is een van de weinige regisseurs die van toneelstukken ook daadwerkelijk een film kan maken zonder het toneelstuk-aspect te verwaarlozen. In 'Equus' wordt van de 'actie-rijke' scenes geleidelijk aan door de camera overgeschakeld naar een monoloog van Burton achter zijn bureau (een voice-over in beeld als men begrijpt wat ik bedoel).

In ieder geval een film die een herziening waard is, aangezien er zo veel 'mind fucks' en verrassingen in zaten dat het me nu en dan iets te veel werd. Een behoorlijk rijk geschreven stuk qua thema's en opmerkelijke monologen. Voor de herziening wil ik me toch wel nog beter informeren dan de korte post-research van nu. Een voorzichtige 3,5* voor nu.

De rol van patiënt Alan Strang werd niet alleen gespeeld door onze huis tovenaar. Vanaf februari 2007 zal het stuk weer in Londen gespeeld worden, met in de rol van Alan Strang een andere tovenaar, Daniel "Harry Potter" Radcliffe. Nu al flinke heisa, aangezien aan de rol van Alan Strang heel wat naaktscenes [ja ja, full nudity] worden toegeschreven.

Vrij briljante bewerking van het bekende toneelstuk van Peter Shaffer.

Ach, toneelverfilmingen: je moet ervan houden. Script, acteurs en meer moet dat niet zijn. Ook hier niet: Burton is zoals altijd weer fantastisch en zowat de enige man op aarde die lange monologen tot de laatste seconde boeiend kan houden. Peter Firth weet zich nog net staande te houden achter die monumentale présence van Burton. Lumet weet de grenzen van het theater te doorbreken en schotelt ons een aantal droombeelden voor die nog lang in je hoofd blijven nazinderen.

Een film om absoluut meerdere malen te zien! 4*

Uitstekende film waarin een jongeman terecht komt bij een psychiater nadat hij zes paarden bruut heeft verblind. De sessies tussen de jongen en de psychiater zijn zeker boeiend en de finale is ronduit sterk, schokkend en aangrijpend. Ook het acteerwerk is dik in orde waarbij Richard Burton een aantal uitstekende monologen heeft.

Moeilijk, dermate dat een tweede visie een betere appreciatie zou kunnen losweken.

Meerdere toch wel rauwe of schokkende scènes maar ook enkele heel rake zoals wanneer de psychiater zichzelf gaat afwegen tov zijn patiënt.

Burton is de geschikte persoon voor zulke rol waarbij hij de gebeurtenissen tussendoor met een onnavolgbare taalvaardigheid naar psychologische en fylosofische ontledingen leidt.

Ook die Peter Firth is merkwaardig in een film waarbij mensen met toneelervaring er beslist meer aan zullen hebben gehad dan de doorsnee, weze het nog gemotiveerde, filmkijker.

Een goed stuk is het zeker en Richard Burton waarschijnlijk voor de laatste keer in een fenomenale hoofdrol. Het blijft natuurlijk altijd net zo Burton als dat het de psychiater is. Obsessie, passie, psychiatrie en wat het allemaal kapot maakt. Sterke film.