menu

Camicie Rosse (1952)

Alternatieve titels: Anita Garibaldi | Les Chemises Rouges | Red Shirts

mijn stem
geen stemmen

Frankrijk / Italië
Drama
99 minuten

geregisseerd door Goffredo Alessandrini
met Anna Magnani, Raf Vallone en Alain Cuny

Het is 1849 en de Republikeinse Giuseppe Garibaldi strijdt voor een verenigd en sterk Italië. Met een leger van 4000 man trekt hij over de Apennijnen naar het Noorden richting Oostenrijk om Italië te bevrijden van het Oostenrijkse juk. Het leger wordt echter gesaboteerd door Frattini, die in het geheim voor de Oostenrijkers werkt. Vele soldaten deserteren, maar Giuseppes vrouw Anita Garibaldi, die hij had achtergelaten in Rome, sluit zich bij hen aan en haar moed en levendigheid brengen iedereen tot grote daden.

zoeken in:
Ze bestaan helaas , zij het in kleinen getale : rollen die door Magnani belabberd worden gespeeld, althans imho bakt ze er als Anita G. niet teveel van, is ze eerder lachwekkend in haar overacting als een soort dulle griet.
Ze produceerde dit vehikel mede zelf, en kwam op het idee om haar ex Alessandrini als regisseur in te huren. Werd allicht ruzie- had ik wel willen zien- en A. moest zich zgn. vanwege ziekte terugtrekken, waarna ene Francesco Rosi- volstrekt ongekend nog- hier de facto de regie mocht overnemen met assistentie van Nanni Loy , en wel voor het grote merendeel. Staat ook op de credits en zelfs IMDB is op de hoogte, maar jullie moeten het verder zelf weten. Nog gekker trouwens : Rosi zou aan zijn leermeester Visconti hebben gevraagd om enkele sleutelscènes te regisseren, met name de sterfscène van Magnani. Het verhaal gaat dat het ook zo gebeurde, die scène ziet er ook wat erg Viscontiesk uit.
De film dan : ditmaal geen 1860 maar 1849, het verhaal van een nederlaag dus- niet toevallig kort na de oorlog en wel heel erg duidelijk reminiscenties oproepend aan 42-43, zie ook de winterse setting in de Appenijnen. Dit epos had duidelijk niet de middelen om te wedijveren met Hollywood, voor grootse veldslagen hoeft u dit verder niet te zien. Het slot in de Po-delta is duidelijk beinvloed door Paisà, en de Oostenrijkse bad guys roepen vanzelf bepaalde associaties op.
Behalve Magnani- vaak met zweep in de hand- zien we Vallone, geblondeerd en wel, als Garibaldi/Jezus, Cuny als Petrus, en Reggiani als Judas. Ja, zo dik ligt het er op. Sernas mag voor de verplichte romance zorgen. Ook een Cerusico als kind nog draaft hier op, evenals onze Joop van Hulzen.
De fotografie was van Barboni en de goede score van Masetti.

Gast
geplaatst: vandaag om 20:09 uur

geplaatst: vandaag om 20:09 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.