Scarecrow (1973)

Mooie film. Een soort karakterstudie van twee losers, met mooie plannen waar niks van terecht komt. Vaker vertoond - maar Pacino en Hackman spelen voor wat ze waard zijn.

Hackman en Pacino schijnen beiden 1 van hun beste rollen te spelen in deze film.

dan moet ik hem zien.

Zou best kunnen. Het is een echte acteursfilm. Ze krijgen alle kansen, en die grijpen ze natuurlijk met twee handen aan.

Maar het is vast niet hun beste FILM, want het gegeven is toch wel erg smal. Dog Day Afternoon vind ik oneindig veel beter bijvoorbeeld. En Hackman stond ook in The Conversation, The French Connection, Unforgiven, Bonnie & Clyde...

En in veel films op de automatische piloot.

Maar : Scarecrow is een echte aanrader.

Hackman zeker en pacino is ook erg goed maar heb hem wel eens beter zien acteren. Erg goede film met veel diepgaande gesprekken die eigenlijk nergens over gaan. De regie en camerawerk zijn erg goed gedaan, je zit er zo in dat het net is al je met hun mee reist.

Won zelfs Cannes in 1973.

Mooie en onbekende film, dat maakt het des te beter.
Ik vraag me af of Francis altijd al een geestestoornis had of dat de stoppen doorsloegen vanwege dat telefoongesprek.

Las ergens dat hackman en pacino nou niet bepaald de beste vrienden zijn geworden tijdens het maken van de film.

prachtige film die eigenlijk over niets gaat maar die wordt gedragen door 2 fantastische acteurs!

Inderdaad een hele sterke film van beide grootmachten. Maar het leukste aan deze film vond ik eigenlijk het verhaal aan het begin van de film. In feite gebeurt er niet zo veel, maar toch bleef ik als kijker geboeid. Helaas zakt dat niveau na het eerste half uur wat in, en begint het verhaal herhalende vormen aan te nemen. Gelukkig is het herstel van de film goed.

Eigenlijk is deze film het best te vergelijken met Midnight Cowboy en ik denk dat de regisseur goed naar de film heeft gekeken. Het grote verschil is dat Midnight Cowboy het hoge niveau weet vast te houden en uiteindelijk dan ook meer impact heeft bij de kijker.

Het wat onbekende Scarecrow werd vlak gemaakt na de films die de 2 hoofdrolspelers groot maakten (Godfather en French Connection).

Hackman en Pacino zijn geweldig als resp heethoofd Max en clown Francis in deze met zeer rijk camerawerk gevulde film waarin beide grootheden heerlijk op gaan in hun rollen.

Hackman inclusief Popeye Doyle pet die het liefst zijn vuisten laat spreken, komt in Pacino zijn ultieme tegenpool tegen maar sluiten na een stroef begin een verbond voor het leven.

De lange shots en dito dialogen zijn een lust om te zien.

Wat begint als een avontuur eindigt uiteindelijk in een melancholisch drama, desondanks zit er een behoorlijke pluk humor in die soms zelfs hilarisch (de scene in de kledingzaak) te noemen is. Erg genoten!

Vond dan weer Pacino het indrukwekkendst, vooral dan omdat hij hier een personage in vertolkt dat je van hem niet gewoon bent en omdat hij even overtuigend is dan anders .

Deze vroege Pacino film is niet echt een knaller te noemen. Ligt ergens tussen roadmovie, drama en komedie en vertelt de lotgevallen van twee zwervers die dikke vrienden worden, plannen smeden en een eigen manier hebben om de wereld aan te kunnen. Scarecrow heeft zijn goede momenten. Hackman en Pacino maken iets van de film, met hun enorme charisma. Jammer dat het op een rommelige manier stilvalt op het einde.

Scarecrow won de Gouden Palm van Cannes in 1973.

Aangenaam onvoorspelbare roadmovie, oneindig geholpen door de twee hoofdrolspelers, hier beiden subliem. Het script zit iets te losjes in elkaar en niet alle scenes werken even goed, maar overwegend is dit een onderhoudende, vaak onderkoeld grappige film die tegen het einde wint aan dramatische stootkracht. Voornaamste reden om te kijken blijft natuurlijk de aanwezigheid van Hackman en Pacino, die hier zeer natuurlijk overkomen; hun maffe dialogen lijken vaak geïmproviseerd te zijn.