Sin Nombre (2009)

Geweldige film. Rauw, mooi, ontroerend ... Pareltje !

Rauw, realistisch drama dat zich afspeelt in Zuid-Amerika. Het verhaal combineert op een mooie wijze een vluchtelingenverhaal en een bende-verhaal. Geen vals sentiment aanwezig in deze film. De onbekende acteurs doen het goed. De relatie tussen Sayra en Casper had wel wat meer screentime mogen hebben. Mooi einde ook, waarbij er toch nog een sprankje hoop is voor Sayra als ze haar stiefmoeder aan de lijn krijgt.

Niet de eerste film over bendegeweld. Maar wel de eerste die ik zie over Mexico. En dan gekoppeld aan de vluchtelingen naar de VS. Paar sterke punten zijn de treinscenes, de acteurs (goede casting) en de tekening van het bende- en vluchtelingenleven.

Komen we meteen bij het zwakke punt van de film en dat is het rechtvooruit-plot waarin geen scene teveel zit. Dat werkt bij sommige films goed, maar bij deze eigenlijk niet zo. De scene waarin Smiley en Caspar voor het eerst in dat bendehok aankwamen was bijvoorbeeld heel sterk in sfeertekening, maar meteen staat alles in de scene in dienst van het plot. Geef me even de tijd om voeling te krijgen met de sfeer. Juist iets dat de film waarmee deze natuurlijk, ondanks de verschillen, vergeleken wordt, Cidade de Deus zo sterk deed.

3.0*

Enkele gewelddadigheden proberen te verhullen dat dit eigenlijk een vrij sentimenteel verhaaltje is. Authenthieke sfeer weten het net bovengemiddeld uit te laten komen. Helaas niet het rauwe drama waar ik op gehoopt had.

Hele krappe 3,5.

goed verteld verhaal met rauwe beelden. goed geacteerd door over het algemeen jonge acteurs. doet wel wat denken aan Cidade de Deus.

Lijkt een goed inzicht in het bende-leven te geven.

Redelijk uitzichtloos zoals de film dit toont.

Uiteindelijk vond ik misschien het meest interessant hoe de systemen in een bende zijn gericht op beheersing van iedereen die lager staat in de pikorde.

Gewoon een goede film...

Maar mishandeld/geweldadige/bendegeweld... dit is niet mooi...

En de leeftijd 12 jarige vind ik heel jong voor de geweldadige...

Het is al goed dat de laatste slot geslaagd is...

Zeker goed geacteerd werk....

Zeker aanrader!

Ja en nee.

Het verhaal is just ok. Helaas zitten er weinig wendingen in, weinig ruimte voor verassingen en raasde als een trein door de film. Het plot vierde hoogtij want zoals ik al eerder ergens las (zie het al - starbright boy) wijkt de film nergens van het plot af en het wordt gewoon verteld zonder ditjes of datjes. Had helaas ook geen binding met de personages, geen van alleen zelfs. Dat kwam mede doordat het begin ook wat gehaast verteld wordt en niet echt rustig opbouwt. Als er iets meer tijd in de relatie van Casper besteed was, deed het mij ook misschien wat meer dat ze plotsklaps gedood werd door die bendeleider. Nu was het meer zo van, ok jammer....

Dan dat liefdesverhaaltje wat begon op de trein. Dat meisje wordt bijna verkracht en wordt in mum van tijd verliefd op een aanhanger van haar verkrachter die vervolgens door iedereen wordt gehaat. Ok, hij redt haar, maar het voelde gewoon niet zo heel authentiek. Had misschien ook wat meer tijd nodig.

Dat is een beetje de grootste reden tot negativiteit: het ging gewoon wat te snel allemaal. Met een half uurtje aan achtergrond en aanleiding had het me ongetwijfeld veel meer geraakt. Nu leek het soms wat afgeraffeld her en der.

Verder wel een paar ijzersterke scenes. Ja toch wel het kijken waard, maar er had (veel) meer ingezeten.

films in deze stijl ?

Wat een goede realistisch gefilmde film!!

Geen hollywood glamour, opgemaakte poppen en overgetrainde acteurs.

Ik vind dat men een erg goed beeld van de werkelijkheid heeft getracht te schetsen.

Een absolute aanrader!! Zien!

Wel redelijke film maar zoals hierboven ook al is gezegd weinig verassingen.

Ik had niet echt binding met de acteurs, beetje jammer. Het slot was wel heftig daardoor nog een halve punt erbij.

Vond het een fijn filmpje, al was hij misschien iets te kort. Het einde had iets beter of spannender uitgewerkt kunnen worden. Het werd voor m'n gevoel nog al afgeraffeld.

2 Super knappe meisjes overigens.

Ik zag hem ineens op film 1 voorbij komen. Echt een mooie film met een goed verhaal! Had iets meer uitgewerkt kunnen worden maar dat maakt hem niet minder mooi zoals hij nu is. Naar mijn mening 4,5 ster

Zeer sterk

Heel sterk het eerste halfuur, daarna gaat het al snel wat bergaf. De setting in Mexico is een interessant concept maar ze benutten dit niet volledig. De film lijkt wat te schipperen, enerzijds wil de maker je een beenhard misdaadverhaal met daaromheen de vluchelingenkwestie voorschotelen maar anderzijds lijkt hij zichzelf aan te manen om het toch maar op de meest conventionele manier te doen.(Sentiment is niet iets voor mij.) En dan kom je dus tot een wisselvallige prent met heel wat potentie. Goeie hoofdrolspelers, een paar hele sterke scènes maken wat goed: Ik denk aan de openingsscène, en het moment waarop men een Chavala neerschiet die men blijkbaar bewaard op het gebouw, waarna ze de resten van het lichaam doodleuk laten opeten door hun honden.

Daarna is het dus een pak minder vooral omdat je gewoon voelt dat dit script geen ruimte biedt om kanttekeningen te maken die de sfeer zeker zouden goed doen. Toch als debuut kan dit wel tellen, laat de film een halfuur langer duren, wis de verhaallijn van Smiley en dat vriendinnetje(kom allemaal zo hopeloos gemaakt over), en het was een klein meesterwerkje in het genre. Nu eerder een gemiste kans.

Drama over kansloze tienermeid met familie en tuig op weg uit Honduras naar de USA. Onderweg gebeurt er wel wat, maar de film mist vaart en het nivo van acteren is niet zo goed.

Degelijk in beeld gebracht, fijne natuurlijke kleuren, muziek die nergens uit de bocht vliegt en een treinreis die de schrijnende omstandigheden belichaamt. Wat dat betreft zit het allemaal solide en beheerst in elkaar. Het harde bendeleven kan er op zich nog wel mee door, maar enkele dramatische ontwikkelingen blijven wat hangen in het luchtledige. Fukunaga krijgt daar maar weinig cement tussen de stenen. De manier waarop hij de levens van Sayra en Casper in elkaar verweeft, verloopt dan ook niet al te soepel, waarna het slot overtuigingskracht mist. Zelfs een beetje vals. Ruwe bolster, gladde pit.

Deels geslaagde film, met een grauwe uitstraling en een vrij eenvoudig verhaal.

De film bevat veel scènes die heel dicht bij de werkelijkheid komen - althans, zo voelt het. Het stuk waarin Smiley door het verblijf van de Mara-bende wordt begeleidt is één van de sterkste en sfeervolste scènes van het eerste gedeelte.

Sin Nombre is fijn om te volgen. Het is geen roadmovie in de puurste vorm, maar er passeren hier en daar mooie plaatjes van de grillige landschappen aldaar. Het camerawerk zelf is schitterend bij vlagen; mooi geschoten en een paar bekwame kneepjes tillen het niveau omhoog.

Voor de rest omvat Sin Nombre weinig bijzonders. Het einde zie je van mijlenver aankomen. Letterlijk in dit geval. Het sprankje hoop dat Sayra overhoudt aan het telefoontje - allemaal mogelijk gemaakt door Casper (Willy voor vrienden) - is een erg fijne gedachte.

3,5*

Best indrukwekkende film die zich afspeelt in het Midden-Amerika van vandaag de dag.

Een helaas maar al te realistisch verhaal met thema's als jeugd bendes en vluchtelingenproblematiek. Mooie plaatjes worden niettemin geschoten door de cameraman van dienst. Ook het acteerwerk is in orde. De vrouwelijke hoofdrolspeler heb ik weleens vaker aan het werk gezien. De rest van de crew is nieuw voor me maar doet het ook prima.

Realistisch en hard vluchtelingendrama dat op een kundige wijze spanning met maatschappij-critische thema's mengt zonder de wijsvinger op te steken. Zo nu en dan, ondanks al het geweld, honingzoet en authentiek, maar zonder vals sentiment.

Mooi dat 'ie je gevallen is ,gauke

Wat ik wel opvallend vind aan deze film is dat het heel duidelijk de hardheid en hopeloosheid van de mensen in deze landen laat zien maar toch zit het allemaal in een sentimenteel jasje. Ik heb na het kijken van deze film nog wat na gegoogled over dit soort bende's en er kwam inderdaad een heleboel terug in de film.

Het verhaal van Sin Nombre is heel indrukwekkend en word op een prettige manier verteld. Toch vind ik dat er weinig spanningsopbouw was. Een voorbeeld hiervan is als Willy en Sayra in de auto op de vrachtwagen zitten en de bende is ze aan het opwachten. Je ziet ze een seconde zoeken en dan is het al duidelijk dat ze er niet in zitten. Je krijgt als kijker niet de tijd om je te verwonderen of ze in de auto zitten ja of nee. Of het moment dat vader van de trein valt. Dat was ook met een seconde gebeurd en je krijgt ook niet echt goed de reactie van de zoon te zien want je bent alweer verder naar het volgende shot.

Toch is dit niet een reden om een lage beoordeling te geven. Ik vind de tegenstelling van de rauwheid in het verhaal en het sentimentele tintje erom heen heel knap in balans gehouden. Daarnaast worden er een heleboel schitterende beelden voorgeschoteld, komt de liefde tussen Willy en Martha Marlene hele erg mooi en sterk over en krijg je een kans om een beetje wat mee te krijgen van de hopeloosheid van deze mensen.

moest er ook een beetje aan denken, iets andere insteek had deze film.

mooie beelden, en idd rollen goed gespeeld.

heftig verhaal over het leven in een gang. Had liever meer gezien over dat leven.

Best een degelijke film, maar ik had er stiekem iets meer van verwacht.

De film is op sommige momenten bikkelhard en daarin zit zeker het sterke gedeelte van de film. Sommige scènes worden niet mooier gemaakt dan ze zijn en dat is op zich wel boeiend om te zien. Verder ziet de film er visueel soms ook erg mooi uit, waarbij vooral de treinrit er op dat gebied duidelijk bovenuit steekt.

Het grote probleem van de film zit hem vooral in de personages die ik niet altijd even goed uitgewerkt vind. Het liefdesverhaal vond ik soms ietwat ongeloofwaardig, tenminste de tijd waarbij het meisje alweer verliefd wordt op een ander. Daarnaast deden de personages mij niet zo heel veel. Dat Smiley uiteindelijk Willy dood, was op zich best een sterke scène, maar gevoelsmatig deed mij het totaal niets. En zo had ik de gehele film in feite geen binding met de personages. Ik keek van een afstand toe, maar de film kwam nooit echt dichtbij.

Ondanks dit minpunt is het verder wel een aardige film om te zien. Er gebeurt van alles en ik heb me geen seconde verveelt, maar impact maakt de film eigenlijk nooit en dat is eigenlijk wel jammer, want voor mij gevoel had er anders meer in gezeten.

3,0*

Harde, rauwe film over de uitzichtloosheid van jongeren in de sloppen van Mexico. Geen 'thuis', geen onderwijs, geen werk, armoede, geen enkel perspectief. Dit drijft m.i. jongeren in de armen van bendes met alle gevolgen van dien. Het andere verhaalspoor, dat van de vluchtelingen werd ook realistisch uitgewerkt. Een film die al basis kan dienen voor een discussie over de problemen waarmee met name het arme deel van de wereld te kampen heeft en wat daaraan ten grondslag ligt. Het einde vond ik wat afgeraffeld, daarom geen vijf maar wel een hele dikke 4,5

Wat een superfilm! Heel realistisch en mooi in beeld gebracht. Dramatisch einde voor jongen hoe hij werd doorzeefd door kogels. Een boeiend verhaal. een dikke 4.5.

Mede door de hoge waardering hier op moviemeter toch wel benieuwd geworden naar deze film.

Waar een vergelijkbare als Cidade De deus me niet zo veel deed vond ik deze wel goed.

De film wordt mooi hard en realistisch in beeld gebracht en heeft een mooi en aangrijpend verhaal.

Of eigenlijk 2 verhalen die langzaam bij elkaar komen.

Zoals al veel vaker gezegd hadden sommige dingen wel wat meer uitgewerkt kunnen worden.

Maar dat vond ik niet echt storend.

Nee ik heb me prima vermaakt met deze aangrijpende film.

Bij de zomerse temperaturen deze eens bekeken en 'k vond hem wel goed. Vlot verfilmd, een boeiend verhaal/roadmovie en de onbekende cast deed het ook erg goed. De film komt realistisch over en toont de harde werkelijkheid in Zuid-Amerika. Ook de speelduur was goed, niet te lang en niet te kort. Het einde was hard, maar passend bij de film.

Een aanrader.