The Whistler (1944)

Dit is een compacte, kleine, uitgebalanceerde film. Het begingegeven wordt netjes uitgewerkt, niemand gedraagt zich onlogisch en alles wordt bij elkaar gehouden door een overtuigende acteerprestatie van Richard Dix, die een geschikte mix vindt van verward en nerveus. Gewoon een B-film zoals een B-film hoort te zijn.

Eerste van acht Whistlerfilms waarvan er vier zouden geregisseerd worden door William Castle. De opening in de bar en donkere achterafsteegjes is sterk en sfeerbepalend voor de rest van de film. Heel simpele verhaallijn maar men slaagt er wel in om de spanning gaande te houden. Richard Dix speelt niet de rol van zijn leven maar voldoet wel als opdrachtgever en slachtoffer van de criminele J. Caroll Naish. Pluspunt is verder de aanwezigheid van Gloria Stuart met haar aangename verschijning. De geheimzinnige Whistler die er zelf eigenlijk nauwelijks aan te pas komt en die de gebeurtenissen enkel overschouwt, heeft wel iets cheesy (vanuit hedendaags perspectief), maar het draagt voor mij ook bij aan de charme van deze B-film.

Het gegeven is aardig : Een man (Richard Dix) lijdt onder een schuldgevoel na de dood van zijn echtgenote en huurt via een tussenpersoon een huurmoordenaar in om hem te vermoorden.

De huurmoordenaar zal binnen een week "de klus klaren", echter de echtgenote van de man blijkt nog te leven en de man wil van de afspraak af.

Dat wordt moeilijk als blijkt dat de tussenpersoon inmiddels ook dood is en hij niet de identiteit van de huurmoordenaar kent.

Hert typsiche jaren 40- film noir- sfeertje is hier aanwezig en dat is genieten , maar het verhaal vond ik toch iets te saai, ondanks de aanwezigheid van actrice Gloria Stuart.