La Fille de Brest (2016)

Sidse Babett Knudsen is subliem als Irène Franchon in dit op ware feiten gebaseerde verhaal over een longarts die met een aantal collega's in Brest patiëntenonderzoek om te achterhalen of diens problemen met hun hartkleppen mede zijn veroorzaakt of versterkt doordat ze Mediator gebruikten, een middel dat al 30 jaar als vertrouwd middel door Franse artsen wordt voorgeschreven. Het is snel duidelijk dat er iets goed mis is met Mediator, maar om dit formeel te bewijzen zodat het middel volledig uit de handel wordt genomen, moet ze een langdurige, harde strijd leveren tegen de Franse farmaceutische industrie. Een strijd die steeds meer slachtoffers eist, waardoor het doorzettingsvermogen van Irène en de steeds kleiner wordende groep mensen die haar actief steunen enorm op de proef wordt gesteld.

Knudsen zet Knudsen neer als een drie-dimensionaal mens: ze is koppig, ze is zeer direct, maar ze barst ook van de positieve energie, doet soms gewoon lekker gek en heeft een uniek gevoel voor humor. Het is een droomrol voor iedere actrice en Knudsen haalt alles uit de kast. Maar het scenario geeft andere sleutelfiguren voldoende aandacht, wat de film goed doet maar ook recht doet aan dit waargebeurde verhaal. Want hoewel Irène het gezicht werd van de strijd tegen Mediator, kreeg ze van verschillende kanten hulp, ook op de momenten dat ze het niet meer zag zitten. Catherine Haynes (Myriam Azencot), een kritische stem in de media die zorgde voor de eerste media-aandacht; Arsène "De Kerstman" Weber (Olivier Pasquier), haar Deep Throat die zijn baan op het spel zette om essentiële statistieken te vergaren en Antoine Le Bihan (Benoît Magimel), de collega met wie ze het onderzoek begon maar die niet bestand was tegen de kritische vragen tijdens hoorzittingen. Maar het - niet geheel verrassend - is uiteindelijk haar gezin dat haar erdoor sleept, vooral in de meest ontroerende scène waarin haar man, de rustige rots in de branding Bruno (Patrick Ligardes), haar troost wanneer de situatie uitzichtloos lijkt.

De structuur is weinig verrassend met z'n chronologische aanpak, dus heel vernieuwend is Le Fille De Brest niet. Maar films waargebeurde medische missers zijn zelden zo intrigerend en vermakelijk tegelijk.