À l'Aventure (2009)

Naar zeggen niet de eerste film van Brisseau over de seksuele ontdekkingstocht van de vrouw. Het is te geforceerd filosofisch om echt te kunnen raken. Maar toch zitten er enkele fascinerende scènes bij. Met name het einde van de zoektocht en de haast ongrijpbare, mysterieuze muziek van componist Jean Musy zijn onvergetelijk.

Hoogdravende, pretentieuze flauwekul, dat kant noch wal raakt én -zoals het een Brisseau betaamt- veel bloot (waarschijnlijk om de kas te spekken). Dat van het universum en zo, dat wist ik al. Dat van dat Vlaamse nonnenklooster in de 14e (?) eeuw, dat kon ik niet volgen.

Mislukt als filosofische film en mislukt als softporno. Niet om aan te zien dus. Dat voor dit soort films een markt bestaat overstijgt mijn begripsvermogen.

Waarom maakt Brisseau niet gewoon rechttoe-rechtaan pornofilms? Al dat gedoe om het een schijnbaar intellectueel sausje te geven. Zijn Choses Secrètes is in ieder geval een stuk beter, want daar zit tenminste nog een beetje een verhaal in. Dat ontbreekt hier ten ene male.

Een film die blijkbaar toch de intentie heeft om meer te willen zijn dan een softporno. De seksuele zoektocht van een vrouw die na een stukgelopen relatie heel onzeker is. Helaas vervalt de film al snel in een filosofische praatbak en staan helaas de seksscènes (erotiek is het niet echt) een beetje als een tang op een varken. Het is allemaal wat geforceerd. De muziek doet nog wat z'n best om sfeer te creëren, maar is uiteindelijk niet meer dan muzak. Hier had ik toch iets meer van verwacht...