Kôkaku Kidôtai 2.0 (2008)

Ah mooi, toegevoegd.

Zojuist Ghost in the shell 2.0 gezien.

Het gebruik van 3D:

Enkele scènes waaronder de introductie van Motoko zijn volledig in 3D geanimeerd. Verder zijn enkele stukken waarin helicopters voorkomen, de credits aan het begin, de duik scene, de (voorheen) groene computer graphics en de korte muziek intermezzo tegen het einde waarbij de helikopter over de stad vliegt nu voorzien van "fancy" 3D animaties.

Helaas voegde dit alles niets tot weinig toe aan de gehele belevenis van de film. Sterker nog, het irriteerde vaak enorm. De eerder genoemde introductie van motoko zag er op z'n zachts gezegd belabberd uit; erg plastic en sfeerloos. Ditzelfde geld voor de duik scene waar motoko ook 3D geanimeerd is.

Het is me een raadsel waarom ze ervoor gekozen hebben om Motoko (en ook voertuigen) in bepaalde scènes 3D te renderen en andere scènes conventioneel te animeren. Dit zorgde ervoor dat de 3D scènes er op een negatieve manier uitsprongen. Ze hadden dit veel subtieler, consequenter aan moeten pakken zoals in Innocence; alle personages getekend en de backgrounds 3D. In dit geval had ik liever gewoon geen 3D gezien.

De kleurcorrecties.

De kleurnuances in 2.0 zijn vele malen subtieler en natuurlijker dan in het origineel. Verder viel meteen op dat over de gehele film het kille groen/blauwe kleurgebruik, wat erg kenmerkend was voor het origineel, praktisch verdwenen is. Ook deze zijn vervangen voor meer natuurlijkere kleuren. De groene computergraphics zijn in de zelfde orange stijl als die in innocence.

Over het geluid kan ik niet heel veel vertellen. Wat ik begrepen heb is dat de stemmen overnieuw ingesproken zijn en dat ook Kawai's muziek bewerkt is om mooier te klinken bij een dolby set. Ik ben zelf in het bezit van een cheap-ass 2.1 set en kon geen drastische verschillen ontdekken.

Conclusie

De 3D animaties zijn ronduit slecht en overbodig. De verbetering zit hem vooral de scherpte en het kleurgebruik. Maar de vraag is natuurlijk of de film dit nodig had? Ik vind van niet. Als je visuele wijzigingen aanbrengt veranderd ook de sfeer en het gevoel bij een film en dat is in het geval van ghost in the Shell erg sonde.

Fijn en magisch, af en toe teveel gegooid met 3d (fractals), heb het idee dat er gekozen is om op meerdere momenten een filter te gebruiken waardoor de anime meer in één bepaalde sfeer komt.

Voor het gebruik van 2d en 3d naast elkaar geef ik net zoals Chr.S. de voorkeur aan getekende personen.

Niet te min erg genoten van enkele scene's inclusief de muziek.

Tja.. ik heb 1.0 nog niet gezien dus tot dat moment geef ik het aantal punten voor het verhaal aan 2.0.

Het thema spreekt me wel aan: Cyborg Evolution. Oshii roept hiermee niet zozeer filosofische maar eerder ethische vragen op. Interessant genoeg voor mij. De citaten die hij hier en daar gebruikt moeten m.i. eerder ter ondersteuning van dat thema worden gezien. Zoals toen ik nog een kind was... dacht ik als een kind etc.

Voor de rest niet teveel doordenken en vooral voor de sfeer gaan.

Toch een halve punt lager dan het origineel, omdat sommige 3D-gedeelten teveel opvallen en gewoon niet echt mooi zijn. Sommige dingen, zoals stadsaanzichten met veel lichtjes e.d. zien er spectaculair uit, maar bijvoorbeeld een 3D-helikopter die landt op een tweedimensionaal platform valt gewoon te erg buiten de mooie visuele stijl die het origineel al had. Zonde, enkel een visuele oppoetsbeurt, zonder toevoeging van 3D, was voor mij voldoende geweest.

Geen meerwaarde.

Blijft een geweldige film, en ik overweeg het origineel op te waarderen naar 4.5, maar niet omdat 2.0 nou zoveel meerwaarde had. De 3d botst nogaal met de traditionele 2d beelden, en ook de veranderde kleuren doen af aan het origineel. Maar bij vlagen zien de 3d stukken er ook wel erg goed uit, en soms is het weer erg misplaatst.

De opgepoetste score is doffer en minder sfeervol, en doet toch vooral afbreuk aan de openingscredits, die toch al een stuk minder waren dan in het origineel.

Verder viel me het oppoetsen van de dialogen me niet op, maar daar heb ik het origineel misschien niet vaak genoeg voor gezien.

Al met al blijft het Ghost in the Shell, en heb me weer geweldig geamuseerd, was het wel geinig gezien te hebben, maar de meerwaarde van dit alles is simpelweg nul.

3*

Meerwaarde is er weldegelijk.

Over de jaren heen is de film toch wat scheurtjes gaan vertonen. Mist soms wat detail, de kleuren zijn soms wat dof en ook de sound effects konden beter. Allemaal zaken die in deze versie zijn aangepakt, en die de kleine barstjes weten te verbergen.

Het zijn vooral de kleine touch-ups die goed werken. De nieuwe scenes zijn niet altijd even goed geslaagd. De intro is niet echt een vooruitgang, die helicoptervlucht halverwege zeker wel. De switch naar sepia zorgt er hopelijk voor dat de Matrix vergelijkingen wat minder worden en zorgt er ook voor dat de film is dichter aansluit bij deel 2.

Al bij al een gelijkspel wat mij betreft. Halfje aftrek omdat je van een poetsbeurt toch verwacht dat deze beter is dan het origineel. Dat is deze niet helemaal, maar voor mensen die nog nooit een GitS gezien hebben is dit volgens mij het perfecte startpunt.

Blijft trouwens een geweldige film. 5-minuten durend tripje door de stad halverwege nog steeds een van de mooiste scenes ooit.

4.0* en een uitgebreide review

Ik ben het niet helemaal meer eens met wat ik hier direct boven heb geschreven.

Naar aanleiding van het hierzien van GitS ook maar weer eens deze doorgespoeld.

De scenes die erop vooruitgegaan zijn bevatten vaak computerschermen en die zien er nu een stuk moderner uit. Halve ster erbij.

Sommige scenes zijn er niet mooier op geworden, de scenes waarin Kusanagi in 3D wordt weergegeven blijf ik wel jammer vinden, want het tast de consistentie aan. Innocence is daarentegen wel consistent: achtergrond consequent 3D, personages consequent 2D, waardoor ik me bij Innocence er niet meer zo aan stoorde. Hier dus wel, daarom toch maar niet de maximale score.

Kôkaku Kidôtai heeft toentertijd grote indruk gemaakt. Het was de gehele sfeer, de prachtige animatie en de uitermate boeiende thema's die het tot een waar meesterwerk maakte.

In 2008 kwam er een 2.0 (redux) versie. Bepaalde verschillen en verbeteringen springen er direct uit, waar andere zaken minder opvallen. De score van Kenji Kawai is wat opgepoetst en aangepast, maar een groot verschil is het niet. De geluidseffecten zijn al weer een stuk meer (hoorbaar) verbeterd. Opvallend bij de opnieuw ingesproken stemmen is de verandering van een mannelijke naar een vrouwelijke stem voor de Puppet Master.

Waar 2.0 vooral op veranderd is op beeld en animatie, soms zelfs radicaal. Ondanks dat er niks mis was met de wat doffe kleuren van het origineel, zijn deze nu aanzienlijk verbeterd; het is scherper en daardoor ook veel intenser. Dat mag wel een flink pluspunt worden genoemd. Maar de echte veranderingen op animatie gebied stemmen niet helemaal tevreden. De kenmerkende kleuren van het origineel, voor andere de monitoren, zijn vervangen door 3d cgi. Hiermee verliest de film aan de ene kant een stukje identiteit, maar sluit aan andere kant wel beter aan bij Inosensu. Zo ontstaat er echter op veel momenten een groter contrast tussen de meer traditionele animatie van het origineel en de nieuwste technieken. In deel 2 is er een betere balans, maar net als in die film kent 2.0 ook een mengeling van wonderschone en matige animaties. Veel van de achtergronden, monitoren (+ andere voorwerpen) en stadsaanzichten zijn nu wervelend mooi, waar andere delen van scenes redelijk lelijk zijn geworden. Het animeren van het hoofdpersonage (en helikopters) met nieuwe technieken levert enkele momenten die eerder bestempeld kunnen worden als kwalitatieve achteruitgang.

Het origineel is een meesterwerk, deel 2 een klein meesterwerk. Het enige wat mij bij Inosensu weerhield om deze optimaal te becijferen waren de bij vlagen lelijke animaties. Het is daarom logisch om bij 2.0 op zijn minst op dat punt al af te waarderen. Verder zijn er de gemengde gevoelens over de meerwaarde van dit hele project en moet door deze twijfel concluderen dat het een stuk minder is als als het origineel.

Origineel: 5 sterren

2.0: 4 sterren

De dvd uitgaven bevat tevens de originele film op het tweede schijfje. Gemiste kans hierbij is het ontbreken van een uitleg (als in een documentaire/making of/ fotovergelijkingen) over de totstandkoming van de redux.

Heel aardig.

Niet alle 3D is even geslaagd, soms net even té gemaakt (intro). Maar vooral het kleurgebruik is er wel op vooruitgegaan. Het origineel blijkt dan toch wat 'dof'. Verder misschien wat te lang geleden voor mij om het origineel er bij te betrekken.

Blijven erg fijne films die GitS's, alleen al voor de sfeer en de muziek. Ben een tijdje terug ook eens aan de serie begonnen, maar bij gebrek aan tijd niet echt lekker vlot achter elkaar kunnen zien. Gaat nog wel eens gebeuren.

3.5*

Wat mij betreft staat 2.0 gelijk aan het origineel van Ghost in the Shell. Hier en daar ziet het er toch wel érg lekker uit, vooral op Blu-Ray. Af en toe lijkt die helicopter wat nep, maar verder prachtig om te zien. De stijl van Ghost in the Shell is tijdloos, maar de aanpassingen in deze film doen daar geen afbreuk aan.

Hoe vaker ik deze film kijk, hoe beter ik hem ga vinden. Op momenten echt een lust voor het oog. Tempo ligt niet erg hoog, maar dat is geen probleem bij een film van 80 minuten.

Halfje erbij, 4.0*

Mooie sci-fi animatiefilm waarvan het verhaal behoorlijk moeilijk te volgen is, en dat werkte me soms flink tegen. Desalniettemin is het filosofische thema wel duidelijk en boeiend. Visueel dik in orde, waaronder een aantal mooie montage-segmenten. Ook de muziek draagt sterk bij aan de sfeer.