We of the Never Never (1982)

Dit historisch drama won één AFI Award in 1982 en kreeg daarnaast nog 5 nominaties. (Australian Film Institute)

Verkrijgbaar op DVD in de States:

http://www.amazon.com/Angela-McGregor-Arthur-Jarratt-Fitz-Gerald/dp/B000FDFSXQ/ref=sr_1_1?ie=UTF8&s=dvd&qid=1231096402&sr=1-1

Een film die zich afspeelt in een gebied in The Northern Territory. De film is We of the Never Never genoemd omdat dit impliceert dat mensen die zich eenmaal in dit gebied gevestigd hadden dit gebied nooit meer wilden verlaten.

Met zijn tropische klimaat, zijn billabongs, watervallen en zijn geschiedenis ( de Australiers hielden de Aborginales lang tevreden met honden, eten, bloemen en hun vrouwen, in ruil voor het aanleggen van de Stuart Highway tussen Adelaide en Darwin, totdat ze besloten om minder te delen met de Aborginales, die op hun beurt niet in staat waren om te communiceren dat ze hier ontevreden over waren, waarna er uiteindelijk 2 wegwerkers ergens tussen Alice Springs en Tennant Creek gedood werden met speren. Waarna vanuit Adelaide een sherrif gestuurd werd die de moordenaar moest zoeken en terloops 16 Aborginales afslachtten met zijn pistool wat leidde tot het uisterven van communities die afhankelijk waren van de mannen. Men vond het wel fijn dat de Aborginales nu uit de weg geruimd werden, met name de boeren omwille van hun vee ) is dit gebied in werkelijkheid absoluut een bezoek waard!

Helaas is de film zelf nauwelijks het aanzien waard. Woorden als truttig en achterhaald maken zich al gauw meester van mij. Fraaie cinematografie heb ik nergens kunnen ontdekken, alhoewel de film een knieval doet voor vrouwen die dravende paarden in het water kunnen apprecieren. Cinematografisch had er veel meer gedaan kunnen worden met de lichtsinval, ik had nu echt het gevoel naar een stoffige, donkere, brave film te kijken die zojuist van de zolder was getoverd. Vooral het 1ste uur van de film was nauwelijks door te komen. Nee, het was vooral een vecht tegen de slaap ervaring. 1,5*