Futurama: Into the Wild Green Yonder (2009)

Tot nu toe de minste van de vier Futuramafilms. Een beetje ongeïnspireerd en gemakkelijk afgemaakt. Minder leuke grapjes, een duf verhaaltje en een matig optreden van de vaste crew. Verder worden veel zijpersonages er maar bijgesleept om ze toch nog even in in de film te krijgen. Ik ben leuker gewend.

Na één zeer geslaagde en twee iets minder goede maar bij vlage nog steeds erg leuke filmversies van mijn zo geliefde animatieserie Futurama, is hier de vierde en tevens laatste uiting. En dit vond ik toch wel de beste van de vier.

Het verhaal zelf is dit keer geen flauwig wat sporadisch geheel dat alleen maar is, om wat voorzetjes te geven. Dit keer is het geheel opzich absolute klasse. Van Mars Vegas (die pokerwedstrijd!) tot de creatie van deepest space, alles heeft op een manier met elkaar te maken en de uiteindelijk conclusie bracht mij een geweldig gevoel van vreugde en verdriet tegelijk.

Er zitten weer behoorlijk wat nerdige grapjes in (de zelfgemaakte alien taal komt weer goed van pas), ontzettend droge, maar oh zo goed getimede grappen, en vooral weer die wittyness is dit keer naar behoren uitgewerkt. - Vooral omdat er ditmaal erg goed gebruik gemaakt is van de tientallen karakters die in de loop van de serie geintroduceerd zijn en die hun eigen stijl meebrengen.

Je hebt altijd zo je voorkeuren, en laat nou juist deze film al m'n favoriete karakters (Fry, Bender, Brannigan, Nixon's hoofd, maar bijvoorbeeld ook Don Bot en Clamps[!]) de ruimte geven om te schitteren. Dat er ook een klein beetje een Leela-overkill was, kan ik ze vergeven, want voor de rest was de screentime van de verschillende karakters nagenoeg perfect, zo is Zoidberg eigenlijk alleen sporadisch te bekennen, wat hem nou juist zo leuk maakt. Die paar momenten zijn heerlijk.

De meest memorabele en meest voor herhaling vatbare Futurama film, die bewijst dat de serie ook in filmvorm écht kan werken. Jammer genoeg is dit dan ook de laatste film, en misschien zelfs wel het laatste van Futurama ooit.

Into the Wild Green Yonder

De 4e en laatste Futurama film en één die direct het niveau van deel 1 terug haalt. Wat vooral fijn is, is dat je weer eens meer personages van de serie terugziet die in de andere films volgens mij niet echt voorkwamen (Hypnotoad!) maar ook Zapp en Kiff laten zich terug zien.

Het verhaal slaagt zoals gewoonlijk weer nergens op maar is wel hilarisch. Zo ging ik compleet strijk met het stuk waar Mr. Wong ligt te golfen en ondertussen van die woedebuien krijgt. Het is alleen spijtig dat Leela zo veel aandacht eist. Ze is zeker geen slecht personage maar hier kreeg ik toch wat een gevoel van overkill.

Mooie en waardige afsluiter van Futurama.

4*

De beste van de 4 films die het niveau van de serie nooit gehaald hebben. Redelijk goede grappen, tof verhaal en minder overdreven groots als de rest van de films. Zeer mooi einde ook.

Een vrij korte mening in dezelfde lijn als bij de andere Futurama films: aardig, maar weinig toegevoegde waarde ten opzichte van de serie. Zeker deze film voelde aan als een lange aflevering in plaats van een echte film, meer nog dan de andere films omdat er in deze film geen verdere details omtrent het Futurama universum ingevuld worden. Het blijft vermakelijk, daar niet van, maar toch. Van een speelfilm verwacht ik toch iets meer. 2,5*.

Ik vond de vierde en laatste Futurama film wel een stuk leuker dan de vorige twee. Deze komt weer in de buurt van de eerste. Vooral het gedeelte op Mars Vegas was leuk, sowieso vind ik Mr. Wong altijd hilarisch met zijn arrogantie, zijn houding naar zijn dochter en zijn botte gedrag. Wel jammer dat de focus heel erg op Leela ligt hier. Ze is niet verkeerd, maar de balans lag wat te veel richting haar geschoven. Gelukkig zijn er diverse momenten dat de sidekicks van de serie zoals Zapp Brannigan ook weer acte de présence geven, waardoor het sowieso van begin tot eind boeiend blijft. Maar ik blijf er wel bij dat de losse afleveringen van 22 minuten beter bij Futurama passen.

3,5*