The Alamo (1960)

Dit is het officiële regiedebuut van John Wayne dat hij ook produceerde en waarin hij ook de hoofdrol speelde. Er is een remake dit jaar voorzien (2003) met Dennis Quaid in de rol van Sam Huston.

Naar ware feiten...

Matige Wayne-show.

Het overacteren van de vele bijrollen vond ik op den duur storend worden. Wayne en Widmark zijn ook al niet erg overtuigend.

De enige die het er goed vanaf brengt is Laurence Harvey als William Travis.

Veel te lang uitgesponnen epos dat verveelt. Alleen in het laatste halve uur wordt het een film die de aandacht vasthoudt door de toenemende spanning over het aanstaande gevecht. Dat laatste gevecht mag er dan wel wezen, het is veel te weinig om de voorgaande twee uur te redden.

2*

John Wayne regisseerde deze ambitieuze western. Bovendien speelt hij (naast o.a. Richard Widmark) een hoofdrol (als Davy Crockett) in dit redelijk boeiende, zij het wat trage en iets te prekerige, spektakelstuk.

Het dramatische einde, waarin de slag om de Alamo wordt geënsceneerd is indrukwekkend. Ondanks dat toch wat aan de lange kant, hoewel de aandacht nauwelijks verslapt.

50 jaar oud maar nog altijd een mooie en zeer kleurrijke film. Het is een lange zit deze film maar hij is het zeker waard. Het verhaal is goed en zeker ook de acteurs. De beelden zijn vaak prachtig en het einde is mooi maar wel typisch jaren 60 Amerikaans.

Mooie verfilming van een groot drama uit de Amerikaanse/ Texaanse geschiedenis. Ik heb defilm talloze malen gezien en het blijft boeien. Zeker nadat ik in de Alamo en andere betrokken lokaties was geweest en heb gezien hoe klein het was.

Zelfs 'The Duke' is minder promenent aanwezig omdat hij de historische waarde erkende en zijn rol was daarin niet groot.

Jep, een uitstekend filmpje waar ik eigenlijk niet van weet wat ik hiervoor moet geven. Het hangt tussen een 3 en een 3,5 in. Dit officiele regiedebuut van John Wayne is ondanks te lange speelduur absoluut een prima film. Ik heb The Alamo is twee etappes gekeken. Iets wat ik normaal gesproken nooit doe, maar na zo'n anderhalf uur werd ik erg misselijke en vreselijk moe (wat overigens niet aan de film lag hoor). Ik vond het zonder om in de slaap te vallen terwijl de film me goed boeide. Daarom afgezet en vandaag het laatste uur afgekeken.

De lekkere lading humor was in het eerste half uur zit is fijn, want super boeiend was dat gedeelte niet. Zoals al meer mensen zeggen is het laatste half uur het beste. De strijd bij Alamo is indrukwekkend en erg goed. John Wayne acteert verder net als Richard Widmark (wat een uitstekende acteur is) goed. Alleen was ik over Laurence Harvey niet zo enthousiast. Maar verder is dit dus een prima film, die ondanks de lange speelduur erg vermakelijk is. Ik kies toch maar voor 3 sterren

I hope they remember. I hope Texas remembers

Ik ben helemaal niet bekend met de slag rond de Alamo. De catchphrase 'Remember the Alamo' kende ik wel, onder andere uit An American Werewolf in London maar verder dan dat ging mijn kennis dan ook niet. Het was dus hoog tijd om daar eens iets aan te doen en die kans kwam er via het regiedebuut van John Wayne. Als Wayne fan vind ik hem als acteur al geweldig en ik was dan ook benieuwd hoe hij de regie ging aanpakken. Toevallig vandaag op DVD kunnen vinden en daarstraks ineens maar eens opgezet. Het was een lange zit maar het was elke minuut waard.

Al vind ik het op zich wel jammer dat ik een ietwat verknipte versie heb gezien. De DVD release bevat blijkbaar alleen de 154 minuten durende versie (zoals hij oorspronkelijk is gereleased op zijn première in Los Angeles) maar er is dus ook een langere versie die onder andere de dood van een aantal personages verder uitwerkt en een iets andere sterfscène van Crockett heeft. Ach, in ieder geval is de DVD versie dan precies wel de versie zoals Wayne ze heeft bedoelt maar voor mij mocht het gerust allemaal nog wat langer duren. Ik ben dan ook fan van dit soort verhalen waar een kleine minderheid het tegen een heel leger opneemt. The Alamo is dan ook bijna een perfect schoolvoorbeeld hoe het narratief en visueel in beeld moet gebracht worden waardoor dit een heerlijke rit wordt. De film neemt rustig zijn tijd om tot een goed tempo te komen (het duurt ook vrij lang eer er eigenlijk schoten worden gelost) maar de climax is het perfecte hoogtepunt. Zelden zo'n heerlijk opwindend stukje cinema geweten. Op zich heb ik er dan ook geen problemen mee dat dit niet strookt met de waarheid maar kan wel perfect begrijpen waarom dit voor anderen een probleempunt zou zijn. Ik kan er ook niet tegen als ze het bronmateriaal niet respecteren (tenzij het er beter van wordt maar dat is maar zelden) maar hier ken ik het bronmateriaal niet dus geen ergernis langs mijn kant. Interessant is trouwens ook nog de korte documentaire John Wayne's 'The Alamo' die als extra op de DVD staat. Naast wat leuke weetjes haalt die ook nog een paar verschillen met de werkelijke geschiedenis aan.

Wat mij trouwens ook nog erg aansprak was het respect waarmee Wayne zijn tegenstanders in beeld bracht. Meestal barst dit films van de typische good guys (die werkelijk niets verkeerd kunnen doen) en de typische bad guys (die werkelijk niet juist kunnen doen) maar Wayne brengt ze menselijk in beeld. Zeker het moment waarop de Mexicanen de galante heren uithangen en toelaten dat de vrouwen en de kinderen mogen vertrekken is een kippenvelmoment. Dit alles gecombineerd met de heerlijke muziek van Dimitri Tiomkin natuurlijk.

Eigenlijk wou John Wayne helemaal niet de hoofdrol spelen. Hij produceerde de film al (hij was dan ook al jaren aan het rondlopen met het idee om een verfilming te maken), nam ook de regie op zich en kreeg het idee dat het allemaal wel eens vrij zwaar ging worden om al die taken uit te voeren. Hij wou dan ook Charlton Heston en Clark Gable in de film maar die weigerden allebei (Charlton was toen nog democraat en Gable wou niet werken met een debuterend regisseur) waardoor Wayne de rol van Crockett eigenlijk aan Widmark wou geven. Wayne kreeg echter alleen maar financiële steun als hij zelf de hoofdrol speelde waardoor hij dus de rol van Crockett op zich nam. Het bekende hoofddeksel past niet goed bij hem maar voor de rest is dit weer een geweldige John Wayne rol. Blijft toch één van mijn favoriete acteurs. De film steunt voornamelijk op drie personages: Crockett, Travis en Bowie. Die laatste twee worden gespeeld door Laurence Harvey en Richard Widmark en het zorgt voor spektakel. Hoewel Widmark en Wayne elkander niet zo erg tof vonden naast de set krijg je toch een zekere chemie tussen de drie mannen te zien. Ik betwijfel of dit ook zo had geweest met Gable en Heston.

John Wayne heeft bloed, zweet en tranen in de film gestoken maar het resultaat mag er zeker en vast zijn. De drie hoofdrollen worden sterk ingevuld, de bijrollen ook trouwens, maar ook op gebied van regie stelt Wayne zeker en vast niet teleur. Ik moet nog veel zien van de Duke maar ik twijfel er niet aan dat dit één van mijn favoriete rollen van hem zal zijn.

Dikke 4,5*

Zeer goede western. Aanvankelijk nogal veel gepraat en geredetwist, maar dat wordt dan achteraf ruimschoots vergoed met uitstekend gedraaide actiescènes. Merkwaardig is wel dat John Wayne, meestal in een rol van stijfhoofdige bestweter, zich deze keer eerder gedeisd houdt op dat vlak. Mogelijks slorpte het regiewerk hem te veel op. In ieder geval een goed geslaagd regiedebuut van onze John, in een film die uiteraard niet nalaat edelmoedigheid en geloof te verheerlijken, maar dat hadden we ook verwacht.

Ik vind dit een van de beste westerns ooit gemaakt en ik hield wel van die rauwe John Wayne films.

Vooral het laatste halfuur met de val van The Alamo blijft in mijn geheugen gegrift. 5 sterren

Als fan van de acteur John Wayne, ja ik weet dat hij een overtuigde rechtse sob was, maar in hem heb ik altijd een van de ultieme film cowboys gezien en doe dat nog steeds, moet je deze film gewoon gezien hebben, mede omdat hij ook de regisseur was. Zijn regie debuut had ook slechter gekund want het was zeker in die tijd een groot risico als een acteur op de regisseur stoel ging zitten. Moet gezegd worden, het is geen klassieker geworden, maar wel een film die je om de zoveel tijd weer gaat zien, mede door de muziek van Tiomkin, iedereen zal bij de laatste scene roepen dit is Americana, maar wees eerlijk, de muziek in combinatie met die scene ontroerd altijd weer.

Laat iedereen denken wat zij/hij wil over deze film, ik blijf deze film zeker 1 keer per jaar weer in de dvd speler stoppen.

Redelijke film over een kleine groep soldaten in Texas die het opnemen tegen het grote leger van Mexico. De drie leiders van de drie verschillende manschappen die samen moeten werken levert wel een aantal aardige scenes op. Maar de film duurt echt veel te lang en de actie is voornamelijk bewaard voor de groots opgezette finale die er zeker wel goed uit ziet. Een kleine 3.0 sterren voor dit regiedebuut van John Wayne.

Een film waar je tijd moet voor maken, want de speelduur zorgt toch voor een lange zit en wisselende gevoelens. Zo is de opbouw naar de strijd toch vrij lang met weinig ophefmakende scènes en veel dialogen. De strijd zelf, waar ook een behoorlijk lang tijdsbestek in wordt gestoken, wordt prima weergegeven en geeft toch wel voldoening. Het camerawerk is hierbij uitstekend. Ook een pluspunt zijn de kleurrijke beelden. Kortom : de fotografie en het camerawerk zorgen hier toch wel voor een duidelijke meerwaarde. Helaas weet de film mij niet zo te boeien en dat maakt gezien zijn speelduur dat de film wat saai kan overkomen. Een film die je eens gezien moet hebben, maar een tweede kijkbeurt zal er voor mij niet meer in zitten. 6/10

Tsja, wat zal ik hier nou eens van zeggen.

John Wayne is natuurlijk onaantastbaar, ondanks zijn politieke overtuigingen en het merendeel van zijn films - die zo vol zitten met clichés dat er niks meer over blijft. Het blijft tenslotte toch wel John Wayne, en dat is nou een keer het schoolvoorbeeld van een echte held - tot een cliché van zichzelf geworden.

Maar deze film maakt het toch wel wat heel erg bont. Ik vond een mooie quote: Alamo historian Timothy Todish claims that "there is not a single scene in The Alamo which corresponds to a historically verifiable incident". Nou wordt er wel vaker eens wat opgeleukt aan dit soort historische verhalen, maar dit gaat wel een stapje verder. Vooral het ubersentimentele gedoe met de blinde vrouw, of het kindje op de ezel. Of de 'trouwe' Jethro.

Behalve dat is het ook verder niet zo'n beste film eigenlijk. Sowieso duurt het allemaal veel en veel te lang, een uurtje korter had makkelijk gekund. De muziek is wat al te dragend en overdreven, de cameravoering doet me niet erg veel en is vooral ook wat weinig spannend - uit dezelfde periode zijn er nogal wat spektakelfilms a la Ben Hur en zo, dat kwam er toch echt wel wat indrukwekkender uit.

Wellicht gewoon ook wel grotendeels doordat het verhaal van The Alamo als basismateriaal gewoon net wat te weinig inhoudt. Zoals ik bij mijn stukje over de remake uit 2004 ook al opmerk: er zijn toch echt wel wat indrukwekkendere verhalen te vinden in die periode. De enige reden voor dit verhaal is om de Texaanse Revolutie ietwat te legitimeren, maar daar wordt fijntjes bij vergeten te melden wat daar ook alweer de aanleiding voor was. Want ja, Amerikaans imperialisme en slavenhandel, dat past zelfs John Wayne niet zo goed.

Een vrij persoonlijk project van John Wayne. Tegen dat hij de film maakte was hij producer en regisseur, maar zou iemand anders acteren. Uiteraard tegen de wens van de studio en geldschieters die een western liever met John Wayne voor dan achter de camera zagen. Dus Wayne nam zelf ook de rol aan, naast regie en producer. En Wayne deed dat eigenlijk niet slecht. Je merkt wel dat hij zijn persoonlijke stempel drukt, zoals een speech over hoe geweldig een republiek wel is. Maar de man zat al lang genoeg in het vak. Er zijn veel betere regisseurs, maar hij leverde wel een mooie degelijke en grootse western af.

Het is een lange film en het eerste deel is vooral wat machogedoe. Vooral met de drie kolonels die als haantjes tegen elkaar bezig zijn. Maar gaandeweg breekt het wel los. En het past wel wat bij het genre. Het is een boeiende western geworden. Niet de beste, maar zeker van genoten. En ik ontdekte dat de klassieker Green leaves of summer voor deze film werd geschreven en een nominatie kreeg voor een Oscar als beste song (maar niet won).