My Queen Karo (2009)

Typisch een film voor de lage landen. Op zich een leuk verhaal en goed uitgebouwd. De acteurs leveren stuk voor stuk goed werk. De sfeer van de jaren zeventig werd goed naar voor gebracht.

De verschillende talen : Nederlands, Vlaams en Frans hadden een leuk effect bij de film.

Ik heb mij maar aan één ding mateloos geergerd en dat is het naakt in al zijn glorie. Opnieuw willen ze weer scoren met naakt en ik vind persoonlijk dat dit echt niet hoeft. Schoenaerts zelf toont zichzelf ook naakt maar zijn edele delen mag niemand zien. Laat iedereen zo acteren en dit maakt alles veel mooier. Ik kan verstaan dat mensen zeggen dat naakt hierbij hoort, alle begrip voor maar dan liefst op een andere manier !

prachtige, ingetogen film! Verwacht geen sensationeel plotgedreven verhaal. Maar voor de liefhebbers van een subtiele poetische vertelling met spetterende acteurs( Matthias Schoenaerts is geweldig en ook de dochter van An Theresa de Keersmaeker is briljant).

Deze film is een tranche de vie, een greep uit een fascinerend tijdperk, en dat met heel veel gevoel verteld. In tegenstelling tot de platsvloersheid die we om de oren geslingerd krijgen is dit een pareltje van formaat!! ga dit zien!!

prachtige film zonder meer!! wat een verademing

Blijkbaar wordt deze niet in Nederland gedraaid.

Hier in Vlaanderen is hij vanaf vandaag in de (betere) bioscopen.

Dat klopt niet, hoor. De film gaat op IFFR draaien en staat voor 11 februari 2010 op de releaselijst.

Ok, goed om te horen dat jullie hem ook te zien krijgen!

Karo is in ieder geval een erg goed gecast meisje, weet zich vaak zonder woorden perfect uit te drukken, kan zich mooi verstoppen achter die grote bruine ogen en is bovenal enorm naturel. De rest van de cast lijkt er wat achteraan te huppelen - daarvan vond ik de rol van Déborah François trouwens wel heel sterk (schitterende vrouw overigens). De film zelf hinkelt wat tussen poëtisch geschoten, persoonlijk en intiem portret en toegankelijk drama over de kraakbeweging in de jaren zeventig. Die combinatie vond ik een beetje storend en behouden me van een hogere score. Maar in de Q&A naderhand had Den Berghe het er nog over: Ze wilde niet een te persoonlijk verhaal vertellen, maar het wat breder en toegankelijker maken, zodat een groter publiek het kon verteren. Van mij had dat niet gehoeven.

Fijn wegkijkend niemendalletje. Ik vond met name de productie en de sfeer in de film heerlijk overkomen, verder had het verhaal niet heel veel om het lijf,maar toch zeker van genoten.

Onvoorstelbaar dat mensen anno 2010 zich nog aan naakt storen. Niets is zo natuurlijk als naakt, zeker als men gaat baden. Dat gezever van die non, dat vond ik pas onnatuurlijk. De film vond ik verder niet bijzonder. Ik vond het allemaal maar rommelig. Dat de film van mij toch nog een voldoende krijgt komt door het uitstekend acteren van Anna Franziska Jaeger in de rol van Karo. Ik vond haar zeer leuk om te zien.

3,0*

Leuke film die alles doet wat je ervan verwacht, zeker als het op het scenario aankomt: alle verplichte elementjes zitten erin, en het geheel is mooi opgebouwd, afwisselend, mooi met een (heel klein) angeltje. Goed geacteerd, camera doet het goed, en de hele film kijkt lekker weg, weet te boeien en af en toe te ontroeren. Dat het geheel niet te voorspelbaar werd komt door de context van krakers in Amsterdam, waar ik persoonlijk niet veel over weet, dus dat was interessant. Mooie sfeerschets, en gewoon goed gemaakt.

Aparte, saaie film.

Karo speelt goed, accentjes zijn leuk in de film ,meer ook niet.

Vooral de Nederlanders acteren slecht.

Er zit totaal geen verhaallijn in. Geen spanning. Geen emotie.

Erg rommelig.

Al die naakte mensen vond ik ook storend, zeker wanneer er kinderen omheen zijn..dit ging mij echt iets te ver.

Visueel toch wel erg knap, vond ik. Mooie, zachte kleuren en de camera kleeft de personages vaak op de huid. Zeer geslaagd 70s sfeertje, maar dan vanuit het oogpunt van een kind.

Inhoudelijk wel niet geweldig interessant voor mij, deze My Queen Karo. Het ligt er allemaal nogal dik op dat die levenswijze al heel snel tot conflicten leidt. En dan Schoenaerts steeds 'Heeey, heey Karo, heey, rustig... Laat pappie nou gewoon 'ns zijn piemeltje in andere vrouwen steken dan mammie, terwijl de rest van het gezinnetje er zit op te kijken'.

Maar goed, het is zeker een aardig filmpje. En een egel als huisdier doet het bij mij altijd goed (hoewel die het invriesexperiment jammer genoeg moet bekopen met zijn leven). Ik geef dik 3 sterren.

Zo'n beetje de Vlaamse versie van Tillsammans. Iets minder gek waardoor de film ook dat tikkeltje minder vermakelijk is.

Het kleurgebruik vond ik heel mooi. De kleuren zijn even rustig als het verteltempo van de film. Toch gaat de film nooit vervelen doordat hij op zich wel een boeiend thema behandeldt. Ook de benadering vanuit de ogen van Karo is geslaagd. Anna Franziska Jaeger speelt haar rol dan ook heel ingetogen, zonder franjes.

Mooie, onderhoudende film.

Tsjonge, wat is dit een ontzettend mooie film. Over een jong meisje dat heen en weer geslingerd wordt tussen kind en volwassene en tussen principes idealen en de harde werkelijkheid. En wat speelt die Anna Franziska Jaeger geweldig. Petje af !!!

De film laat wat zien over een stel hippies die in Amsterdam gaan kraken. Aardige sfeerbeeld van de jaren 70 waar alles mocht en kon en zeker wat betreft sex. Maar echt boeiend was het allemaal niet.

Veel naakt lees ik (te) vaak. En dat zal wel weer zo zijn. Daardoor heb al geen behoefte om de film te zien. (de jaren 70) laat me niet lachen met "toen de trend." een klein groepje buitensporigen krakertjes die toen het moderne beeld schetsten? Dat werd aangescherpt door schrijfachtige kwezels die interessant wilden doen.

Mooie film die prettig klein gehouden wordt. Wat het beste werkt is het kinderperspectief. Niet bepaald origineel, maar door het fantastische spel van Jaeger en de poëtische beelden die haar vergezellen werkt het allemaal. Het is niet zozeer een bijzonder mooi geschoten film, maar toch heeft het een lekker sfeertje, waaronder zich wat duisterdere zaken afspelen. Het is daarom ook jammer dat de krakersbeweging eigenlijk alleen maar als negatief wordt afgebeeld. Niet dat ik nou zo'n fan van die mensen ben, integendeel, maar een genuanceerdere aanpak had me nog net iets meer in het verhaal kunnen trekken. Hier is het vanaf het begin al duidelijk dat de krakersidealen slechts een excuus zijn voor egoïsme. Doordat Ravens motieven al vrijwel meteen negatief blijken en hij binnen een half uur al niet meer verder kan gaan dan hij al gegaan was bouwt de film niet veel meer op. Gelukkig hebben we dan nog het personage Karo om onze aandacht op te richten. Het is al met al dus een goede film, maar het had denk ik meer potentie.
3,5*

Doe niet zo arrogant! De film is een autobiografisch verhaal van de regisseuse en de film werd erg goed ontvangen door mensen die die tijd hebben meegemaakt. Ik vind de film prachtig en dat heeft niets met interessant willen doen te maken.

Wat een belachelijk, reactionair commentaar.

Deze semi-autobiografische film geeft een treffend beeld van een commune begin jaren '70 in Amsterdam. Regisseur/scenariste Dorothée Van Den Berghe kan het weten, want ze heeft als jong meisje zelf een tijdje in zo'n commune gewoond.

Centraal thema van de film is de tweestrijd van Karo (een uitmuntende, innemende vertolking door Anna Franziska Jaeger) tussen de principiële opstelling van haar vader (een sterke vol van Matthias Schoenaerts) en de liefde voor haar pragmatische moeder (de mooie Déborah François). Zeker, er zit een handjevol naaktscènes in deze film, maar die zijn zeer ingetogen en verre van shockerend.

Zonder twijfel een van de beste Belgische films van het afgelopen decennium.

Film rekent voor eens en altijd af met het romantiseren van de hippiebeweging. Idealen waren mooi, maar moesten langzaam gerealiseerd worden. Hoe verkeerd het afloopt als je dat niet doet zie je in deze film.

Een aardige film, maar meer ook niet. Vond de film hinderlijk chaotisch.

Tijdsbeeld? Van alle tijden juist lijkt me. Of leven die hippies niet nog steeds zo? Ruziën nu ook weer met v/d Laan.

Mooi vormgegeven film waarin goed geacteerd wordt. Enige minpunt is het wat vlakke scenario. Maar wat is Déborah François toch een goede en vooral prachtige actrice!

Aardige film over een 10-jarig meisje dat opgroeit in een commune in Amsterdam midden jaren '70. Deze vrije samenlevingsvorm is voor haar moeilijk te begrijpen en ze zit midden tussen haar ouders die er ieder een andere visie op nahouden. De tijdsgeest en het leven in een kraakpand zonder bezit wordt mooi weergegeven, maar veel verder komt de film niet.

Het was toch ook niet helemaal m'n ding. 'k geraakte ook niet echt in het verhaal en vond het ook allemaal niet zo meeslepend. De cast was niet slecht, maar het was vooral het meisje die er uit sprong.

Tja, 'k heb hem uitgekeken, maar het zal er eentje zijn die 'k ook weer vlug zal vergeten.

Had ik hem niet gezien had ik er niet veel aan gemist maar vond hem wel goed gefilmd ondanks dat ik het niet zo heb op handheld. Vraag me af of Anna Franziska Jaeger acteerde of gewoon zichzelf was met haar eigenaardige soms adhd achtige bewegingen. Als ze dat acteerde dan is dat één van de beste kinderrollen die ik ooit gezien heb.

Al met al bovengemiddeld

Prachtig tijdsbeeld.

Ik mag Amsterdam altijd graag in de film zien, maar zeker op deze manier - waarop je je echt weer terug in de tijd waant. Qua sfeer en ook zeker wat betreft het gedrag van de mensen klopt het precies met hoe ik me de jaren-70 herinner, het krampachtige gedoe met de vrije liefde, nieuwe samenlevingsvormen en het volstrekte gebrek aan gezond verstand dat daarbij leek te horen. Maar ook het idealisme, de hoop op een betere toekomst - jammer dat dat zover weg lijkt nu. Met alle idioterie was het toch een erg positieve tijd.

Wel ook een erg herkenbaar onderdeel de achteloze manier waarop er in het tumult van de vrije liefde vaak met kinderen omgegaan werd. Daar deden mijn ouders dan niet aan mee - gelukkig maar - maar ik herinner me wel dat er af en toe kinderen een paar daagjes kwamen logeren omdat hun ouders er even niet uit kwamen, en de kringgesprekken bij de buren kon de hele straat meebeleven.

Het begin van een nieuwe tijd, eigenlijk - het verdwijnen van het gezin 'als hoeksteen van de samenleving', en de eerste aanzet naar het huidige individualisme - en daarbij ook de observatie dat de kinderen uit de vorige relatie daar nogal eens de dupe van worden. Pijnlijk scherp verteld aan de hand van de zelfzuchtige onachtzaamheid waarmee de ouders hun weg zoeken.

Onwaarschijnlijk goed geacteerd, door allemaal eigenlijk maar natuurlijk verdient Anna Franziska Jaeger daar nog wel een speciale vermelding bovenop. Zelfs als het niet zover van haarzelf af ligt wat ze hier speelt, dan nog is het een hele prestatie. En van zowel Matthias Schoenaerts als Déborah François - een dromerig en ietwat verwend mooi prinsesje is ze hier - valt me op dat ze echt andere rollen spelen dan in andere films. Altijd een teken van echt acteerwerk.

Mooi.

Matige film, gebeurd erg weinig, maar de jaren 70 sfeer is wel aanwezig en best goed geacteerd, de naakte mensen stoorde ik me niet aan, dat was toen die tijd.

Dit inderdaad dus. Mooie beelden en dito sfeer. Het verhaaltje kan iets minder boeien maar het meer dan degelijke acteerwerk trekt dit makkelijk recht.

Knappe film gewoon eigenlijk, zeker een van de betere Belgische films.

Deborah Francois is een prachtvrouw trouwens, zwijmel zwijmel.

film deed me eigenlijk weinig