Into the Inferno (2016)

Herzog doc.

Dan weet je vanaf het begin dat je doorheen Herzog's brakke stemgeluid moet. Hij is een vreselijke narrator, maar blijft zichzelf casten in z'n docus. Geen idee waarom, je zou denken dat hij zelf toch ook wel hoort dat het nergens naar klinkt, maar blijkbaar dat hij het te graag? Het hoeft niet altijd Morgan Freeman te zijn (liefst niet zelf), maar dit is het toch ook niet.

Herzog struint in deze docu een aantal vulkaangebieden af. Toch staan de vulkanen zelf niet erg centraal in deze film. Herzog is al snel meer geïnteresseerd in de legendes en religies die rond de vulkanen ontstaan zijn. Dat was op zich een mooie rode draad geweest om de oorzaak->gevolg van religies in de verf te zetten, maar Herzog doet er weinig mee behalve overal z'n verhaaltje halen.

Er zit een blokje Noord-Korea in en Herzog laat het daar niet na om even wat dieper op het land in te gaan daar. Wie echt geïnteresseerd is heeft betere docus voor handen, Herzog blijft vooral hangen in de klassieke Westerse visie op Noord-Korea. Met als hoogtepunt de volgende quote:

Is miste op dat moment de ironie in Herzog's stem, ik hoop in ieder geval niet dat hij dit in alle serieux heeft uitgesproken. Ik moest er in ieder geval wel even om lachen.

Er zit wat mooi beeldmateriaal in en hier en daar wat leuke randinfo, maar als docu heeft het weinig samenhang en vergeet Herzog ergens een doel te stellen. Vond het niet zo heel boeiend, ondanks wel een aantal interessante invalshoeken.

2.0*

"It is hard to take your eyes of the fire that burns deep under our feet." - Werner Herzog

Mijn tweede Herzog docu in korte tijd, na zijn bespiegelingen over het internet in Lo and Behold, Reveries of the Connected World (2016). In Into the Inferno reist Herzog de hele wereld rond om de impact van vulkanen op geologie, de maatschappij en onze verbeelding te onderzoeken, samen met vulkanoloog Clive Oppenheimer, die hij nog kende van Encounters at the End of the World (2007). Zelfs een tripje naar Noord-Korea, waar ik deze challenge een aantal docu's over kijk, mocht niet ontbreken.

Persoonlijk heb ik vulkanen (vooral als kind, maar ook nu nog) altijd interessant geworden, en wanneer een markante figuur als Herzog zijn aandacht erop vestigt, dan ben ik erbij. “Do vvvollcaaaynooos dreaaam offff themmmselvvvves?” Die zin spreekt hij gelukkig niet uit, maar je kunt natuurlijk de nodige Herzogiaanse mijmeringen verwachten. Persoonlijk houd ik daar erg van, en ik mag Herzogs kenmerkende narratie graag horen. Het heeft iets geruststellends, en prikkelt net genoeg om je even over dingen na te laten denken, zonder je al te dwangmatig in een bepaalde richting te duwen. Net als Reveries is Into The Inferno wat ‘bijeengeraapt’. De rode draad is er wel degelijk, maar het is niet voldoende voor een echt harmonieus geheel. Geen punt, want beeld, geluid en Herzog waren voor mij ruim voldoende om van deze recente Netflix Original te kunnen genieten.

3,5*

Tijdens het filmen van 'Encounters at the End of the World' stuitte Werner Herzog op een aantal vulkanologen die met gevaar voor eigen leven probeerden de diepste geheimen van de meest majestueuze vulkanen te ontsluieren. In deze documentaire spreekt hij opnieuw met een aantal van hen en bezoekt hij enkele van de meest actieve vulkanen op onze aarde. Er zijn veel prachtige beelden (regelmatig ook op archief) maar Herzog bekent al vroeg in deze documentaire dat het hem niet zozeer om de vulkanen gaat, maar om de fascinatie die de mens al duizenden jaren heeft voor deze oerkracht. Zo spreekt hij uitgebreid met een stamleider in Vanuatu over hun eigen mythologie rondom de vulkaan en besteedt hij veel tijd aan de rol die Paektusan, een enorme vulkaan op de grens tussen China en Noord-Korea, heeft op de ideologie en (dus) het dagelijks leven in Noord-Korea. Herzog slaat in zijn commentaar zo nu en dan wat door in zijn eigen verwondering en valt met het gebruik van religieuze muziek om de natuurbeelden kracht bij te zetten wat vaak in de herhaling. De vulkanologen zijn gelukkig veelal charismatische mensen die op een onderhoudende wijze weten te vertellen over hun eigen fascinatie met en het onderzoek dat ze doen naar vulkanen, waardoor dit toch een boeiend document is geworden.

Herzog doet vulkanen.

Erg vergelijkbaar met de 2020-versie over meteorieten, want dezelfde Clive Oppenheimer doet mee als de wetenschapper van dienst, dezelfde droogkrakerige commentaarstem van Herzog zelf die de duiding geeft, en een vergelijkbare aanpak - een beetje wetenschap, een beetje mythisch gedoe, wat buitenbeentjes en mafklappers. Maar waar de meteorietenversie voor mij best goed werkte, doet deze het niet. Eigenlijk gewoon helemaal niet. Nogal een misser ook dat de uitbarsting van Eyafjallajökull van een paar jaar eerder niet meegenomen is. Gemakzucht van Herzog wellicht. Of wellicht gewoon te weinig aandacht, net als de volstrekte misser Salt and Fire uit hetzelfde jaar - ook volstrekt mislukt. Jammer om deze twee missers te zien, goed om te weten dat Herzog zich daarna weer herpakt heeft.