Ronin (1998)

Een actiefilm die best aardig begint, maar na verloop van tijd wat inzakt. Het verhaal heeft vrij weinig te bieden en de personages zijn ook niet heel boeiend. Een zeer behoorlijke cast, dat wel, maar alleen Sean Bean weet echt wat van zijn (bij)rol te maken. De film weet de aandacht op zich wel aardig vast te houden, maar je bent 'm zo weer vergeten.

Destijds op redelijke grote schaal uitgebracht in de bioscoop, en toen ik hem onlangs terugzag niet mee verveeld. Redelijke actiefilm van de nimmer subtiele Frankenheimer, welke het moet hebben van een drietal erg spectaculair ogende autoachtervolgingen(de rest van de actie is erg banaal, jaren zeventig niveau). Het verhaal is bewust wazig(wat er nou in dat koffertje zit zullen we tot in ons graf nooit weten, wat toch wel pijn doet), en er zitten nogal wat plotgaten en onwaarschijnlijkheden in Ronin. Vorm is duidelijk belangrijker dan inhoud, een nogal lege maar ook wel enerverende film derhalve. Intrigerend zeker zolang het duurt, maar uiteindelijk ook wel onbeduidend, vooral geschikt voor zij die de echte hoofdrolspeler, Parijs, een warm hart toedragen.

If you don't mind, I'm gonna pass out

Een film die me nog nooit overtuigd heeft en dat ook nooit gaat doen. De film begint inhoudelijk erg op de vlakte, nu snap ik dat het onderdeel van de film is dat de vijf huurlingen tegen elkaar erg oppervlakkig zijn, onderdeel van het vak, ze willen natuurlijk ook niet teveel van elkaar weten vanwege hun professie en de gevaren. Toch blijft de film en de gebeurtenissen in het begin aan de vlakke kant en vind ik de balans en verhouding binnen de groep nergens op slaan. Ten eerste al door de botsing tussen de veel te 'slimme' De Niro en de domme Bean met zijn ongelofelijke opmerkingen, maar vooral omdat de rest er krachteloos en meningsloos tussen door zwemt. Dan nog het rare fenomeen dat de jongedame in kwestie een opdracht voor de mannen heeft maar De Niro is de enige die met kritische vragen komt over details die er best wel toe doen. Is De Niro nu zo slim of de rest zo dom? Of is dit gewoon de De Niro show? Moet zeggen dat de verstoorde balans beter wordt na de ontmaskering van Bean. Overigens ook bijzonder dat ze Bean zo laten gaan en de opdracht voortzetten. Dat hij niet terugkomt als overloper verbaast me. Om als laatste te zeggen dat er het nodige ontbreekt aan de Seppuku omschrijving van Jean Pierre, bijvoorbeeld dat er iemand achter de Seppuku-pleger hoort te staan die het hoofd er afhakt na de horizontale snee in de buik.

Eenmaal aan de actie en vooral de achtervolgingen laat de film zich van een andere en overtuigend kant zien. Vooral de tweede achtervolging wanneer men achter de stoet aan zit is subliem, vooral ook hoe die ene auto ontploft. De scene met De Niro die zijn eigen operatie leid is weer wat te, grappig dat de BMW in de laatste chase in de tunnel witte lichten heeft maar ervoor en er na gele lichten. De film herstelt zich redelijk met wat dubbel en driedubbel bedrog. Skarsgard doet het wel goed en De Niro en Reno gaan wel aardig op de automatische piloot.

Redelijk, maar niet bijzondere film, en waarom de film toch nog best wel een aardig gemiddelde krijgt verbaasd me. Op naar de volgende.

Poeh, niet zo best toch. Ik dacht me te herinneren van de eerste kijkbeurt -lang lang geleden- dat dit een prima misdaadje was, ook getuige mijn 7. Maar ik heb me toch best wel zitten irriteren aan veel zaken. Het verhaaltje is redelijk genoeg als hangop en ik kan het erg waarderen dat er nooit bekend wordt wat er in de koffer zit.
Maar wat is het acteerwerk houterig zeg, zeker voor zulke grote namen. Of zit het hem dan in de editing en camerawerk? Die spannend bedoelde slides en zooms, alsof je in de jaren 70 zit. Ook zoveel karakterkeuzes die raar zijn. De wederzijdse ik-heb-je-gered-schot. Of wat te denken van eerst met een achtervolging de halve stad in puin leggen met vele slachtoffers, om vervolgens gezellig in een café te zitten alsof niemand er wat van gemerkt heeft. Ik zie echt wel de effort die gedaan is in bijvoorbeeld de carchase-scenes, maar zelfs die voelden bij tijd en wijlen knullig. Zoals de netjes om-en-om rijdende tegenliggers zodat je er lekker doorheen kan zigzaggen. De 'twist' dat DeNiro uiteindelijk nog in dienst was en dus ook onderkoffer, had bij mij geen enkel effect meer.
De hele uitwerking voelt niet als 1998, maar als 1978. Helaas ook net niet genoeg als leuk vermaak tussendoor.

Ronin een film die pretentieus begint maar qua niveau daalt en sommige momenten erg langdradig wordt. Actiescenes en acteerwerk soms wat houterig. Ik was duidelijk minder enthousiast over deze film ondanks de cast.

"Whenever there is any doubt, there is no doubt. That's the first thing they teach you.”

"Who taught you?”

"I don't remember. That's the second thing they teach you.”

Ronin is één van de vele films die ik jarenlang op mijn lijst heb staan maar, eigenlijk nooit de nodige aandacht aan heb gegeven. Gisteravond samen met mijn vriendin besloten deze te kijken, eigenlijk wellicht ook omdat we niks beters wisten voor die avond. Normaliter wel echt helemaal mijn ding dit natuurlijk, een concept waar ik van smul maar ook die 90's sfeer die ervan afdruipt. Maar met deze film kon ik eigenlijk niet heel veel, het keek allemaal wel leuk weg, daar niet van. Alleen ik mis iets met deze film, misschien iets meer hardheid.

Als je begint met kijken van deze film, staat er eigenlijk een sterrencast je op te wachten. Met namen als ‘Robert De Niro’, ‘Jean Reno’, ‘Stellan Skarsgård’ en 'Sean Bean’ heb je misschien wel de mooiste namen van de jaren negentig in je film spelen. Jean Reno uiteraard mijn favoriet door de film ‘Leon’, en ik kreeg op het begin erg die vibes weer van hem uit die film. Naar mate de film door dendert en we eigenlijk meer in het verhaal duiken vond ik het allemaal niet persé veel beter worden.

Uiteindelijk vind ik dat de echte klapper een beetje uitblijft, is het verhaal misschien soms best makkelijk maar, vond ik vooral dat Frankenheimer er een rommeltje van maakte. Het verhaal gaat alle kanten op, is soms gewoonweg onduidelijk en weet eigenlijk nergens te overtuigen, en misschien dat, dat laatste wel mijn grootste wens was voor deze film: overtuiging. De cast kon het niet redden helaas, en dat had ik wellicht een beetje gehoopt.