Orphan (2009)

Die momenten waren er inderdaad. Maar als logisch en nuchter denkend mens ga je altijd eerst denken dat het wel toeval zal zijn. Een ongeluk komt nooit alleen.
En hoe je het ook draait of keert. Op de bepalende momenten komt altijd de moeder op een slechte manier in beeld, nooit Esther. Zij is het die Esther keihard slaat, Esther's arm heeft gebroken en de handrem heeft losgelaten. En in het verleden was zij ook al schuldig toen het bijna foutliep bij de vijver. Het wordt ook al snel duidelijk dat vader en moeder niet zo een geweldige vertrouwensrelatie hebben.

Dat ze niet zo'n goede relatie hadden geef ik ook toe maar vond je het zelf niet storend dat de vader direct zijn geadopteerde dochter gelooft maar zijn vrouw niet?

Ik heb het helemaal niet als storend ervaren. Verplaats je maar eens in de gedachten van de vader en kijk naar wat hij als feiten ziet.
De vrouw is hysterisch, achterdochtig, en lijkt een gevaar voor de kinderen. Zij verliest haar geloofwaardigheid.
Het geadopteerde meisje is lief en breekt haar arm door het geweld van de vrouw.

En direct? Het meisje woont er natuurlijk ook al een tijdje.

Mjah, dan verschillen we gewoon denk in in hoeverre we iets storend vinden. Direct is misschien het juiste woord maar in vergelijking met hoelang vrouw en manlief al samen zijn is het wel redelijk snel.

Ze zijn al lang samen, maar hun relatie is echt te wankel. Aan de kleinste dingen merk je al dat ze elkaar niet vertrouwen. Zo moet hij maar naar de buurvrouw kijken en het kan al misgaan.
En de moeder komt ook wel heel erg paranoia over. Esther zegt één slecht woordje en ze wil haar al naar de psychiater sturen. Als vader zou ik dan ook tegen mijn vrouw zeggen dat ze eens wat grip op haar leven moet krijgen en niet teveel aandacht moet schenken aan dit soort onbenulligheden. Kinderen pikken overal woorden op die ze dan ook zelf gaan gebruiken.
Aan zulke kleine dingen merk je ook dat de moeder doorheen de hele film nogal achterdochtig is. Niet meer dan logisch dat de nuchtere vader hier niet verder op ingaat. Maar door dit soort zaken gaat hij later in de film ook relativeren, zelfs als het al om wat ernstigere zaken gaat. Maar goed, zelfs op die momenten lijkt Esther onschuldig.

Heel aardige film. Niet superspannend, maar de opbouw van het verhaal en de prima acteerprestaties maken de film uitstekend verteerbaar. Ik heb veel eerdere reacties gelezen over de naïviteit van de vader, de angst van de kinderen, de achterdocht en tweestrijd van de moeder etc. Er zal vanuit de psychologie best e.e.a. zijn af te dingen over de wijze waarop de relaties in dit gezin zijn neergezet. Maar dan kun je ook zeggen: de psychiater in de film is niet in staat geweest om Esther te ontmaskeren als volwassene. Niet bepaald een sterk professioneel optreden .

Al met al 3,5*

Ik heb deze film 2x gezien, en de eerste keer dacht ik ''wauw'', waanzinnige film.

Helaas veranderde mijn mening, na een nieuwe poging. Ik geef toe, er wordt geweldig in geacteerd, en ondanks het plot wat vergezocht was, was hij wel origineel.

Maar over het algemeen, Ik vond de film niet cliché, want ik had nog nooit eerder één film met dit thema gezien( misschien ook omdat het wat vergezocht is, maar niets mis mee.) en vond het verhaal ook wel orgineel. Maar ondanks dat het geen cliché, maar een origineel verhaal was, was het wel een voorspelbaar zooitje. Dat ze iets verbergde achter haar tierlantijntjes, dat ze die bloemen zou afknippen toen ze het goed moest maken, Sorry hoor maar hoe voorspelbaar was dat alles. En je kunt nu zeggen, natuurlijk voorspelbaar bij de 2de keer. Maar ik kwam dankzij mijn mede filmkijkers er pas achter. Want hun noemde gewoon op wat er ging gebeuren.

Omdat er goed geacteerd werd, en het verhaal we origineel was krijgt het voor mij

de helf van de punten

2.5*

IJzersterke thriller.

Hetgeen het meeste opvalt van in den beginne zijn de acteerprestaties. Al bij de scène waarin de vrouw met haar psycholoog praat, vroeg ik mij af waar ze die actrice gevonden hadden, want dat vrouwmens had verschrikkelijk veel talent. Zij blijkt niet de enige te zijn: het doofstomme meisje acteert schitterend en de scènes waarin ze voorkomt zijn ronduit hartverwarmend te noemen, bv. wanneer ze haar gehoorapparaat afzet en haar moeder dat verhaal over haar doodgeboren zus vertelt. Esther zelf speelt ook buitengewoon goed. De scènes en het script zijn perfect afgesteld op de kunde van de spelers bv die neukscène in de keuken waarbij ze met hun hoofden tegen elkaar botsen. De manier hoe dat in scène is gezet, leek net uit het leven gegrepen. Het duurt lang vooraleer ze Esther loslaten op het kijkpubliek en dat vond ik net goed. Ze laten ons op onze honger zitten om dan gestaag de spanning op te drijven tot het sublieme plot welk ik allerminst verwacht had. Aanvankelijk dacht ik dat het een case 39 demoon zou zijn, maar naarmate duidelijker werd dat Esther zo labiel is als een tas lauwe koffie begon ik te denken dat ze vanalles kapot zou maken en dat de moeder in een instelling zou belande, valselijk beschuldigd. Naar dat laatste bewoog de film ook om dan plots wild het roer om te gooien.

Dat de vader zich nogal sullig gedraagt t.o. de moeder vond ik niet moeilijk verteerbaar zoals hieronder herhaaldelijk aangemerkt. Alles leek ook in de richting van de moeder te wijzen en er heerst nogal wat latent wantrouwen tussen de twee, dat manifester wordt naarmate de film vordert. De regie en de montage ten slotte waren zo strak als een aangespannen elastiek. Ik kan nauwelijks geloven dat het om dezelfde regisseur gaat als het toch niet memorabel te noemen House of Wax. Edoch, het is zo: de man is hierbij tot mijn held gepromoveerd. De manier hoe hij het script in beeld weet te brengen, overtrof mijn stoutste verwachtingen. Dat er van tijd zelfs nog wat humor in de film kon binnensluipen, maakte het geheel enkel nog beter: Zalig hoe men in de film het onterechte superioriteitsgevoel van de hedendaagse psychologie belachelijk maakt met die scène waar de psycholoog het omgekeerde poneert van wat het geval is en een analyse maakt die verder van de waarheid staat dan Australië van Nederland.

Dit was één van de beste thrillers die ik ooit zag en ik mag dat -alles in acht genomen- uitbreiden naar één van de beste thrillers die de afgelopen twintig jaar zijn gemaakt.

Dat kleine sekreet.. Griezelig vertolkt door die Isabelle Fuhrman. Bijzonder goed. Ook op de rest van de cast valt weinig aan te merken. Erg net gedaan allemaal, waarbij de markante expressie van Vera Farmiga wel genoemd mag worden. Maakt haar traumatische achtergrond in ieder geval te billijken, alhoewel het scenario af en toe wel erg nadrukkelijk in die richting stuurt om dat aspect uit te buiten.

Maar goed, het werkt wel en ook steeds meer op de zenuwen daar Serra het zorgvuldig opbouwt met onderweg enkele venijnige teasers. Film kruipt dusdanig onder de huid dat ook de onthulling stevig standhoudt en in feite veel van de gerezen scepsis daarvoor in één klap wegneemt. Met ook nog een heerlijke scène van John in haar slaapkamer om de finale in te luiden. Strakke thriller van Serra.

Gelukkig heb je ook nog goede thrillers die ze tegenwoordig maken...één van de beste thrillers die ik ooit gezien heb! Jammer van het einde maar de sfeer in de film maakt het helemaal af. 5 sterren voor deze geweldige thriller!

het begin is best bloederig maar tog een fantastische film

ik zou het wel tien sterren willen geven maar ik kan helaas niet meer dan 5 sterren geven

Sjonge wat is iedereen positief over deze film. Ik vond het een 15 in een dozijn film over een adoptiekind dat een gezin terroriseert. Dat verhaal is toch al 1000x keer verfilmd?

Horrorfilms met kinderen zijn gelukkig vrij zeldzaam, al is de horror in dit geval vrij onschuldig. Het doorsneeverhaal ontwikkelt zich in een soapstijl en de spanning die er nog is bouwt zich haast nauwgezet op en de weinige schokmomenten trekken nauwelijks je aandacht. Zeker geen psychothriller.

Ook al een bekend verhaal vind ik dit toch een van de betere horrorfilms..

blijft zeer spannend ook al vind ik in dit soort films het ongeloof van personen in de film altijd een beetje irritant.

Lekkere creepy sfeer, spanning, behoorlijk wat schrikeffecten en veel vaart. Boeide me tot het eind.

De mensen met wie ik het keek vonden het ENORM spannen, veel geschreeuw, gegil en verstoppen achter kussens... Opzet van de film geslaagd

Orphan.

Toen deze film begon moest ik gelijk denken aan 'The omen', een eerdere film met een soortgelijk verhaal van dit genre.

De film gaat zeer luchtig van start,(Op de droom aan het begin na.) en je leert de hoofdpersonen kennen. Na een tijdje slaat de film om in een grimmig verhaal waarin angstmomenten steeds meer een hoofdrol gaan spelen. Naarmate het verhaal verstrijkt neemt de spanning telkens weer toe. Tot in de laatste minuten boeide de film mij en heb ik me er erg aan geamuseerd.

Een van de grootste voordelen van deze film is de mate waarin spanning toeslaat. Tussen de spannende momenten word de kijker telkens een paar minuten rust gegund, waarna plots weer de spanning toeslaat. Dit maakt de film, voor mij althans, erg prettig. De schrikmomenten die op deze manier worden gecreëerd maken de film voor mij een échte horror.

De acteurs weten hun rollen de hele speelduur lang op een enorm goede manier te vertolken, waarin mijn complimenten vooral uitgaan naar Isabelle Fuhrman.

Verder gaan mijn complimenten nog uit naar de aftiteling, welke erg mooi in elkaar is gezet.

Nadelen kan ik in het algemeen niet echt geven, voor mij echt een geslaagde film in zijn genre, een kleine aanmerking misschien, hier en daar heb ik toch wel een aantal fouten in de film moeten opmerken, en vooral het einde bevatte voor mij nog wel de enige ongeloofwaardigheid.

Samenvatting: Een topper in zijn genre, erg impressief & zeker een aanrader!

4*

Is dit meer thriller of horror?

Dit is puur een thriller. Wel een goede.

vooral thriller, maar toch ook weer een klein beetje horror

Zo'n ouders zouden eigenlijk nooit een kind mogen adopteren, maar dat is mijn mening.

Betreffende de film, vind ik Isabelle Fuhrman, het kleine meisje een zeer goede opkomende actrice.

De spanning was ook wel goed in deze film.

Zeker eens gaan zien. Maar liefst in het donker.

Een zeer vakkundig in elkaar gedraaide thriller. Echt een pluspunt voor de sterke regie, het liep allemaal zo soepel en heeft veel (meest onopvallende) trucjes in huis. Mooiste vond ik dat Esther in het ziekenhuis een blikje fris ging halen en lachend wegliep en door een donkere passage liep en op de slag van de muziek een vervaarlijk boze grimas kreeg. Prachtig gedaan.

Verder ben ik echt fan van Vera Farmiga geworden na 'Up in the air', wat een geweldige actrice. Ook de chemie en samenspel met manlief was niks op af te dingen.

Het verhaal tja, ook goed bedacht. Hoewel, bepaalde stukken boeide mij niet zo heel veel, maar toch was er een constante mix van spanning, drama en psychologie wat de film zeer onderhoudend maakt. Eindscene op het ijs ook weer een sterk staaltje regie.

Niet echt mijn genre, maar toch een goede film.

Redelijke thriller.

De film kent een goede spanningsopbouw, maar eigenlijk wijkt het hele verhaal nooit van het standaardpad af. Zeker na driekwart mondt de film uit in een clichégebeuren. Jammer, want de spanning was - zoals gezegd - goed aanwezig. Vanaf het moment dat Esther uit het dagboek van Kate leest rolt de spanning bergafwaarts.

Goede rol van Isabelle Fuhrman natuurlijk. Vera Farmiga doet het ook goed, maar Kate is uiteindelijk een standaardpersonage geworden. Peter Sarsgaard kan eigenlijk weinig met zijn rol. Het meisje dat Max speelt is erg schattig (als zij maar gespaard wordt).

Toch weer een Hollywood einde. Dit alles maakt van Orphan een 12-in-dozijn thriller. Ik had er een stuk meer van verwacht. Ik begrijp niet waarom Orphan, met zijn gemiddelde op MoMe, zo boven de rest van dergelijke film uitstijgt.

3*

Denk omdat dit soort films de laatste jaren heel erg leunen op het plot en ik denk dat mensen allemaal hebben geprobeerd om het einde te raden, maar dat dit nagenoeg onmogelijk is daar dit zelden(nooit?) in een andere film is gebruikt.

Moeilijk te raden hoe het precies zit inderdaad, maar ik zei al vlot dat Esther waarschijnlijk een stuk ouder was dan 9 jaar, mede doordat ze een stuk verder in ontwikkeling was dan haar leeftijdsgenootjes (vocabulair, schilderen, etc.).

Helemaal mee eens, ik had zojuist voor de film vluchtig hier gekeken.

Score 3,65*, dat belooft wat! Nou nou zeg, 2 weken geleden Zwart water gezien, vorige week Case 39 en vandaag deze. Ik vind deze 3 standaard films, waar ze in de 70's/80's begonnen met the Omen en Child's Play.

Hamertje hier, pistooltje daar, en niemand gelooft haar: origineel hoor.

Ja, er wordt zeker prima geacteerd, maar ik vond deze saai en voorspelbaar. Nee, de twist(je) dacht ik idd niet aan, maar de eerste 90 minuten kan iedereen uitstippelen. De twist kon de film voor mij niet redden. Einde ook te lang gerekt.

Doe mij dan maar the Uninvited.

Vervelende thriller die te lang duurt. Wel sterk acteerwerk van het duivelse kind Esther en de rest van de cast daar ligt het ook niet aan, maar het overal mee weg komen van Esther vind ik op een gegeven moment irritant worden. Helemaal omdat het zo ongeloofwaardig is, zoals met de gebroken arm. Wanneer iemand haar of zijn arm breekt, doet dat vooral pijn op het moment zelf en niet drie uur later als de persoon in kwestie rustig in bed ligt. Door het kennisniveau, de schilderijen en de talenkennis van 'het kind' had ik direct al even het idee dat ze ouder was. Raar genoeg is die gedachte niet de hele film me bij gebleven waardoor de ontknoping er niet echt inhakte maar ik hem toch kon waarderen want enigszins plausibel.
Maar die vader wat is dat voor een druif zeg, was hij soms verliefd op haar? Kreeg meer een hekel aan hem dan aan 'het kind' zelf. En die psychiater pffffff.
Enfin, dat de film mij irriteert geeft wel aan dat ie is aangekomen, dat wel. De uitvoering is aardig maar het scenario laat wat mij betreft te wensen over. Overigens vind ik de moeder vrij natuurlijk reageren hoor, dat een moeder onraad ruikt noemt men moederinstinct.
2 sterretjes

Ik heb ten zeerste genoten van deze film. De cast is goed en past perfect in hun rol. Vooral Vera Farmiga is zeer geloofwaardig om naar te kijken. De film en het verhaal zijn redelijk realistisch wat het wel wat leuker maakt. Een minpunt zijn de opwekkende spanningsbogen die het verhaal wel boeiend houden maar ze zijn verkeerd geplaats en voegen vaak niks toe.

Het camerawerk is ook van een niveau hoger net de de weinig maar toch deftige Visual Effects. Zeker de shot op het einde met de auto in de sneeuw zijn echt mooi en fantastisch geschoten. De plotwending op het einde is volgens sommigen er teveel aan. Ik was blij met die wending want ze was realistisch en een soort van 'logische' verklaring voor de daden van het 9-jarige meisje... Gelukkig zat deze erin. Alleen moest de plotwending voor de scène met de vader in de zetel komen want dat was erg vreemd. Het einde zelf is eigenlijk niet teleurstellend het is gewoon vreemd omdat zo snel komt. Direct na de actie scène. Normaal word erna alle gebeurtenissen nog wat gezemeld en weet je toch hoe het eindigt. Dus waarom zou je die laatste scènes er niet uit knippen...

Vond het einde goed al had er een mooi uitleidend eindshot in mogen in zitten. De film begint met de logo's van de productehuizen die beklad zijn met e soort van Neon-verf. Op het eerste zich is dit vreemd maar op het einde vand e film is dit wel een leuk speeltje in de film...

Ik heb genoten van deze film met ene goeie overtuigende cast, een toch wel realitisch verhaal, goeie actie en deftig Camerawerk.

Ontzettend zwakke en suffe thriller.

Spanning is nergens te bekennen, de scénes duren onnodig lang en werken zelden ergens naartoe. De plot is ronduit belachelijk en zelfs lachwekkend. En het ergste van alles zijn de dialogen. Elk denkbaar cliche komt voorbij.

De traagheid, zwak uitgewerkte personages en niet al te goed acteerwerk maken dit een erg lange en vermoeiende zit.

Enig pluspunt is het acteerwerk van de moeder. Het is werkelijk knap hoe zij van deze rotzooi nog iets weet te maken.

Zeer slecht en met afstand een van de meest overgewaardeerde films op moviemeter.

Ik vond het zelf meer een thriller maar misschien met wat horror-elementen. Maar het geweld is absoluut niet overbodig en zo eng is ie ook weer niet. Dus........