De Grot (2001)

Vandaag ben ik naar een voorpremière geweest!
De film viel me eigenlijk nogal tegen. Had van te voren (te) hoge verwachtingen, na alles wat ik er over had gelezen.
Ik had min of meer een spannende film verwacht, maar dat viel behoorlijk tegen. De kwalificatie thriller vind ik dan ook niet juist. Het wordt in feite nergens echt spannend.
Een ander minpunt van De Grot is dat een (wat mij betreft) te groot deel van de film over de jeugd van de hoofdpersoon Egon gaat (middels flashbacks). Meerdere malen komt het zomerkamp terug van Egon toen 'ie 14 was. Ok, het is voor het verhaal wel belangrijk, maar het was wat mij betreft te veel. 't Interesseerde me na de zoveelste flashback steeds minder.
De Grot kent net als Spoorloos een voor de kijker onbevredigend einde. In tegenstelling tot bij Spoorloos vind ik het einde van de film bij de Grot niet passend. Wat een climax zou moeten zijn, werd in feite een ongewilde anti-climax.

Tot zover de minpunten. Dan nu de pluspunten:
* het goede spel van Fedja van Huêt, die voor zijn rol enkele kilo's is aangekomen. Af en toe deed 'ie me qua verschijning zelfs denken aan Philip Seymour Hoffman.
* De tegenspeler van Fedja acteert ook prima.
* De film is professioneel gemaakt. Mooie beelden, opgenomen op meerdere locaties in verschillende landen.
Ik vind het ondanks de aanmerkingen die ik op de film heb, toch een vrij goede film.
3 sterren; het had alleen zo veel beter kunnen zijn...

Het meeste is nu wel over deze fim gezegd en ik typ nu ook niet te veel, want voordat je het weet val je in herhaling. Vond het een redelijke, degelijke Nederlandse film met een uitstekende rol van de Huet. Het verhaal kende zo z'n momenten, maar het geheel deed een beetje traag aan.

Al met al goed voor 3*.

Een film die mij veel aan AmnesiA deed denken. Stevende ook af op eenzelfde beoordeling ( 4*), maar het einde was voor mij toch een grote teleurstelling. De film wekte hoge verwachtingen en dan een teleurstellend einde,...dan blijf ik toch met een leeg en naar gevoel achter.

Ook werd alles een beetje traag verteld, maar dit was niet storend, vond het wel bij de film passen eigenlijk. De kwalificatie thriller vat ik ook niet helemaal, drama was beter op zijn plaats geweest naar mijn mening. Wel weer een sterke rol van Huet. Ik hou het voorlopig op 3,5* met de kantekening dat het bij herziening wellicht wat lager wordt.

Aardige film, maar het werkt voor mij toch niet echt.
Een thriller vind ik het nauwelijks, alleen het eerste (erg sterke) stuk is spannend. De flashbackstructuur maakt de film wat al te verbrokkeld. Ik weet niet hoe het precies had gemoeten (chronologisch werkt ook niet helemaal denk ik) maar het liep niet helemaal zoals het moet lopen.
De dramakant was me net allemaal te vlak. En dat gold eigenlijk zowel voor de relatie tussen Egon en Axel als voor de voor elkaar bestemde geliefden Marjoke en Egon.
Desalnietemin was de sfeer erg sterk, was de opening zelfs heel goed en heeft het me niet verveeld.

Krappe 3.0*

Prima film, die goed in elkaar zit. Het verhaal weet goed te blijven boeien, vooral met dank aan het gebruik van de flashbacks. Verder een uitstekende score van Fons Merkies. Daarnaast prima acteerwerk, vooral de jonge acteurs deden het verrassend goed. Marcel Hensema sprong er voor mij echter uit en leverde erg sterk werk af.

3,5*

Maakt veel meer indruk dan bij de eerste kijkbeurt. Acteurs zijn allen perfect, prachtige regie (terecht kalf) en cameravoering. Denk zelfs dat deze verhaalvorm wat geschikter is dan in prachtige boek wat soms toch wat te veel verhaal heeft. van 3,5* naar 4*

Mja, wel een interessant verhaal, bleef geboeid kijken. Pakken beter dan Amnesia uit hetzelfde jaar.

3,5*.

De flipperkaststructuur met al die flashbacks deed de film weinigs goed. Verder best bekwaam gemaakt van ons aller Martin Koolhoven. Kijkt zoals gezegd toch wel lekker weg en het heeft mooi geschoten plaatjes.

Wat een enorm goede Nederlandse film waar ik eigenlijk zelden tot nooit iemand over hoor. Bijzonder vreemd. Ik houd wel van films over mensen zoals Egon en Axel die door het noodlot aan elkaar verbonden lijken te zijn. Wat mij betreft is dat ook meteen de grootste kracht van de film. De ongelofelijk sterke chemie die er tussen beide hoofdrolspelers is zowel bij de jeugdigen als bij de oudere personages. Fedja van Huet mag dan trouwens veelal het meeste lof krijgen hier ik moet zeggen dat ik Marcel Hensema nog sterker vond. Een ander positief punt is de structuur. Het verhaal loopt prachtig door elkaar heen en de wisselingen zijn zelden storend of overbodig. De uitstapje naar de jeugd voegen iedere keer weer wat toe en geven steeds meer inzicht in de relatie tussen de twee ' vrienden'. Dan de ontknoping. Hierbij werd ik eigenlijk een beetje op het verkeerde been gezet door de achterkant van de dvd. Daarop lijkt het meer alsof er iets enorm schokkends in die grot gaat gebeuren. Dat valt uiteindelijk gelukkig allemaal enorm mee. Wel vond ik de overeenkomst tussen Marcie en Marjoke al snel erg duidelijk. Storend vond ik het echter niet en vraag me ook af of het nu echt de bedoeling was hier chaos in te scheppen. Uiteindelijk blijft er een film over die voor een groot deel dankzij zijn structuur en acteerwerk constant weet te boeien. Net als velen vond ik de film ook niet echt enorm spannend maar zou ik het meer nieuwsgierigheid noemen wat de film bij me opriep. Dat doet hij dan echter ook met verve waardoor ik toch naarmate de film vorderde steeds meer het puntje van mijn stoel opzocht. Ben erg benieuwd geworden naar Amnesia. Nog zo'n film die ik niet a; te vaak genoemd hoor worden maar waar ik nu nog benieuwder naar ben. Aangezien daar als genre zelfs nog mystery bijstaat en hier niet verwacht ik dat ik die maar niet op een stoel kijk .

dikke 4 sterren

Goeie film waarin de vriendschap tussen een wat verlegen jongen en een durfal centraal staat. Een goeie balans tussen thriller en drama. Door de montage (die niet chronologisch is) is het soms wat moeilijk te volgen waar de personages zich bevinden, maar de afwisseling met de scenes in het zomerkamp maken de film een stuk onderhoudender. Ook een sterke en ontroerende ontknoping.

Best een interessante film, die helaas nergens ruim van de grond komt en maar niet spannend wil worden. Fedja van Huêt en Marcel Hensema zijn prima acteurs, die elkaar in de Grot prima aanvoelen, maar te weinig ruimte krijgen om echt te overtuigen.

De scènes van het vakantiekamp zijn boeiend, maar hebben van die typische Hollandse trekjes; moeizaam acteerwerk, matige dubbing en met iets besprenkelt waardoor scènes stroef verlopen. De meeste Engelstalige scènes zijn ronduit vervelend en sluiten niet aan bij de rest.

Ondanks dat de film op de middelmaat blijft hangen, werd ik toch meegevoerd met en geraakt door het einde. Prachtig, en beloond met een 0,5* extra.

Kleine 3,5*

Eindelijk dan tegen deze film gelopen, al bladerend door de "bak thrillers" in de categorie "gratis" van UPC. De film is een groot feest van herkenning. De jonge smoelen van een scala aan oer Hollandse acteurs trekt voorbij, waarbij vooral Jeroen Willems uiteraard weer even tot leven komt; toch de magie van film om sterren voor eeuwig te laten schitteren. Ook leuk om de jonge versie van Frank Lammers door het beeld te zien schuiven met zijn typische stemgeluid.
Afijn, het verhaal is een draaikolk van vriendschap, liefde, angst en het uiteindelijke laatste verborgen antwoord op een vraag die vanaf het begin tergend goed blijft hangen. Maar ...
Maar toch is het me allemaal iets te lauw. Als twee geliefden elkaar in het duister zoeken, en elkaar uiteindelijk in het meest gruwelijke moment echt vinden en raken, dan had cinematografisch heel barok, met veel meer contrast, uitgepakt kunnen worden. Deze film had een majestueus spel van licht en duisternis verdiend. Al met al kabbelde het verhaal nu voort op, naar mijn smaak, iets te timide en ingetogen toon.

Tijdens een zomerkamp in de Ardennen ontmoeten de enigszins volgzame Egon en de durfal Axel elkaar. Het zomerkamp is voor beide jongens een bepalende factor voor het verloop van hun verdere leven. Egon's interesse in geologie vormt zich door een bezoek aan een grot en Axel begint met de internationale drugshandel. Als het Egon jaren later niet lukt om zijn gedroomde reis naar Zuid-Amerika voor elkaar te krijgen zoekt hij Axel weer op, nog altijd even goed in het manipuleren van zijn omgeving. Gebaseerd op het boek van Tim Krabbé.

Fedja van Huêt, een keer met een totaal ander uiterlijk als dat we van hem gewend zijn, zet hier wederom een sterk hoofdpersonage neer. Marcel Hensema (Penoza) was ook goed als de manipulatie Axel. De Canadese Kim Huffman vertolkt Marcie (Marjoke). Bekende gezichten als Gijs Scholten van Aschat en Frank Lammers komen ook even kort om de hoek kijken en Gene Bervoets heeft een cameo.

Belangrijke thema's in De Grot zijn het streven naar het bereiken van een droom en melancholische jeugdherinneringen. Egon droomt ervan om in Zuid-Amerika geologisch onderzoek te doen en Marjoke van het onderhouden van haar eigen stenenwinkel in Canada. Beide omdat ze in België ooit in die grot zijn geweest. Ten einde raad zoeken ze hulp bij iemand die ze ook daar hebben ontmoet en laten ze zich gebruiken voor Axel's drugshandel.

De a-chronologische stijl deed me denken aan Sergio Leone's Once Upon a Time in America. Ik vond het sterk hoe de film werkt met terugblikken tussen het zomerkamp, het volwassen leven van Egon en Axel en uiteindelijk Thailand. Het enige dat jammer was, is dat de film eigenlijk te kort is om deze vertelstructuur volledig tot zijn recht te laten komen, Once Upon a Time in America was namelijk ook heel lang. In Brimstone kwam dit ook iets beter tot zijn recht. Wel perfect om te eindigen met het prachtige romantische momentje in de grot.

Koolhoven is een erg goed met boekverfilmingen. Eerst al met Oorlogswinter en nu met De Grot. Er zijn weliswaar in beide gevallen veel verschillen tussen boek en film, maar dat is alleen maar logisch gezien het verschil tussen een visuele en schriftelijke vertelvorm en toevoegingen van de regisseur aan het verhaal.

De Grot is mooi geschoten en door de rijkheid aan locaties (België, Thailand, Canada) komt het ook erg professioneel over. De muziek van Fons Merkies was magistraal mooi en had een heerlijke melancholische sfeer.

Net als die eerdere verfilming van het werk van Tim Krabbé, Spoorloos, is De Grot weer een van de beste Nederlandse films. Krabbé's boeken blijken bijzonder goed verfilmbaar te zijn. De combinatie van romantiek, drama, misdaad en spanning maken De Grot tot een veelzijdige film die van een romantisch jeugddrama tot een tragische misdaadfilm varieert.